Mijn Nostalgiesite

 

Amsterdam-Oud West, de Baarsjes de Sloterpolder en Kinkerbuurt

 Juliana van Stolbergschool en de Pieter Oosterleeschool

                                      

                  Wie wil reageren/ en of ook aanvullingen heeft 

                           Mail naar    j.zwart@nostalgiekrant.nl

 

                                                                 Hoofdweg Amsterdam

 

                                         

                         De Hoofdweg, Ontworpen door H.Th. Wijdeveld en P.L.Kramer ,  leerlingen van Berlage

                                    Volgens Wijdeveld  " Het huis is overwonnen, de straat is uitgevonden" !!!

                                                              De straatwand moest een geheel zijn

 

 

  Toen Amsterdam in 1921 de Gemeente Sloten annexeerde, had Sloten een plan om zesduizend arbeiderswoningen te bouwen in de Baarsjespolder

  De grote man was bouwondernemer Heere van der Schaar, eigenaar van de grond. Hij had nog 1 troef. Hij kon goedkoper bouwen dan zijn concurrenten.

   Zijn geheim was dat hij hele woningblokken in 1 keer neerzette, volgens een vast stramien, met gewapend beton

Daar had je geen metselaars bij nodig, en architekten hoefden alleen maar  de buitenkant te ontwerpen

Amsterdam moest met van der Schaar  in zee gaan, maar het mocht geen knoeiwerk worden

De gemeente liet een nieuw Plan West opstellen en benoemde een 'Esthetische commissie"   van drie wijze mannen om toezicht te houden op de uitvoering

Van der Schaar kreeg zowat alle architekten van de Amsterdamse school op zijn dak

Hij haatte hun uitspattingen - met torens, arcade,s. erkers, balkons, ronde hoeken, gevelsprongen, overdadige portieken, ingewikkelde vensters!!

Ze verminkten zijn plattegronden

De architekten op hun  beurt mopperden dat ze alleen  maar baksteentjes tegen Van Der Schaar Beton mochten plakken

Toch is in West de grootste concentratie  van de Amsterdamse School ontstaan

Strakker en soberder dan in de P L Takstraat en de Spaardammer buurt

Dit is een uittrekksel van een verslag van Lodewijk Brunt en Kees Tamboer  uit een stukje in  ,, Het Parool " genaamd :

                       Twee reuzen in een Prachtwijk d.d 21 sept 2007!

                                                               

 

                                                       

  Hoofdweg 204 III Amsterdam

 Waar we woonde op de Hoofdweg 204 III

Wij kwamen daar op 8-11-1949 vanuit Rotterdam via een woningruil te wonen

Daarvoor woonde de Fam Brussel daar en die gingen naar de Groepstraat Rotterdam !!

                  

 

                      

 Foto,s van het portiek  van nu               en van vroeger

                                Onze buren die in ons portiek woonde waren

204  Huis  Familie Konig                                  202 Huis  Fam  Diepenhorst

204 I         Fam Buiskool                                   202 I         Fam Mulder

204 II       Fam Peetoom laterVeenendaal      202 II       Fam Grashuis

204 III      Fam Fam Zwart                              202 III      Fam Walters

 

 

                                                            

                      Oude Foto van het huis op de Hoofdweg met nog net mijn Vader en Moeder op III Hoog

 

 

                                                                        

                                              Foto genomen vanuit datzelfde raam Hoofdweg met mijn moeder en zussie

 

                                                                                

                                                                Mijn moeder en ik, zo een beetje rond 1952 op de Hoofdweg

 

                                          

                                                                   

                                                                                                  De achtertuinen tussen Hoofdweg en de Hudsonstraat

 

 

 

 

                                                       

 

                                                                       

       

                                                     De winkel waar vroeger de winkel van Schuddemat was

                                                                            Volgens Sonja Schmidt !! 

 

Hallo Jaap!

De winkel van Schuddemat kan ik me nog herinneren.  Ik ben er diverse keren in geweest.  Vnl. eind veertiger jaren.  Ik kocht daar “melkgriffels”.  Voor 2 cent / stuk, denk ik.

De winkel was gevestigd op de Hoofdweg.  Aan de westkant.  Aan de oneven kant dus.  Vlak ten zuiden van de Willem Schoutenstraat.  Op of rond nummer 239.

Ik ben iets ouder dan jij en toen ik naar de eerste klas van de lagere school ging (in 1947) was het vlak na WO II en er was nog een tekort aan een hoop dingen, w.o. papier. 

 Diverse levensmiddelen waren nog “op de bon”.  Ik geloof dat suiker als laatste artikel bon-vrij werd.  Enige jaren na 1945.

Op school, in de lagere klassen, schreven we niet op papier maar op leitjes.  Daartoe hadden we griffels.  Er waren twee soorten: dunne, harde en dikke, zachte griffels. 

De eerste soort piepte wel eens als je op een leitje schreef; de tweede niet en dat waren de melkgriffels. 

 De griffels werden bewaard en een houten doos; een zgn. “griffeldoos” of “griffelkoker”.

  De griffels werden gescherpt aan bakstenen in de schoolmuur.  Dit hadden generates van schoolkinderen gedaan.

  Er zaten dan ook gleuven in de bakstenen.  Daar waar de kinderen de griffels slijpten (sliepen?).

De leitjes waren gevat in een houten raam. 

Als je klaar met je werk was en de juf had het goedgekeurd dan kon je dat uitvegen met een vochtig sponsje. 

 Daarna werd het leitje droog gewreven met een lapje.  Sponsje en lapje werden bewaard in een “sponsendoos” van metaal. 

Dit doosje was een cylinder open aan beide einden maar in het midden, d.m.v. een metalen schotje, in twee gelijke delen verdeeld. 

Op iedere helft paste een metalen dekseltje.  Het geheel was van buiten geverfd.  In de ene helft van het doosje bewaarde je het sponsje; in de andere helft het lapje. 

Soms deden kinderen wel eens een bruine boon of i.d. bij het vochtige sponsje.  Dan gebeurde het soms wel eens dat de boon begon te kiemen…

Later schreven we met potlood op papier.  Nog later met inktpennen (b.v. “kroontjespennen”) die je om de paar woorden in een inktpotje moest steken. 

 In 1953 ging ik naar de MULO en toen kocht ik een vulpen.  Kort daarna kwamen de eerste ball point pens op de markt.  Van Bic.  B.v. de Bic “Click”…

De foto die je me stuurde staat op de Beeldbank van Amsterdam. 

 Je kunt inzoomen en dan blijkt dat, toen de foto genomen werd, de winkel van Schuddemat er eentje in een rijtje van vier is.

  Deze vier winkels zijn, van zuid naar noord (huisnummers klimmen dus op):

 

                                                

N.B. Huisnummers zijn bij benadering.  Ik kan er 2 naast zitten

 

 

Ik ben Aafje Kompier (gehuwd met van der Mark) geboren in 1940  en heb gewoond op de Hoofdweg 170.

Later heb ik ook nog gewoond op 172 1e en 2e etage.

 Mijn vader was politieagent en ik denk dat menigeen zich hem wel herinnert.

 
Volgens mij was de winkel van Schuddemat niet op de hoek maar de winkel ernaast.

 De oude heer Schuddemat had een kunsthand en hield deze altijd in zijn zak.

Later nam zijn zoon de zaak over en weer later kwam er een bontatelier in.

 

Op de Postjesweg had je sigarenwinkel Beijer, daar kon je op zondag altijd zien of de voetbalwedstrijden doorgingen.

De club van de heer Beijer was Blauw Wit en als die hadden verloren vertelde hij aan iedereen dat hij pijn in z'n harses had.

 Je kon vroeger op de Hoofdweg putten want er stonden toen haast geen auto's.

 

Bij de speeltuin waren ook altijd clubjes bijv. handarbeid, ballet(les gekregen van Ries Brouwenstein de zuster

van de zangeres Gre Brouwenstein,  ze woonden op de Postjesweg)

 

Ik ben op school gegaan op de Paramariboschool die was in de Crijnssenstraat.
 
Aan het einde van de oorlog gingen de duitse soldaten over de hoofdweg, ze waren gelegerd in de  Hoofdwegschool. 

Later zijn mijn kinderen op deze school geweest en op de Sneeuwbes dat was de kleuterschool in de Arubastraat. 

 

In de kerstnacht hoorde je het Leger des Heils kerstliederen zingen, dat was me wat, prachtig gewoon.

 

Ik heb zo maar wat herinneringen opgeschreven misschien vinden anderen dit ook wel leuk. Groeten

 

Nog even een aanvullinkje op mijn vorige mail.

 

Sonja Ter Neuzen was de dochter van mijn tante dus mijn nichtje.

 

Na de oorlog werden op het Magelhaensplein op platte vrachtwagen, vrouwen, die met de duitsers geheuld hadden,

 kaal geschoren en in de menie (dit was oranje verf) gezet.

 Ik heb nog niet het hele stuk gelezen dus misschien staat het al ergens maar in de oorlog kon je in de winkel waar later

 Desire kwam, bij de banketbakker Verburg koek halen.

Je stond er wel uren in de rij.

Je moest wel suiker meenemen en inleveren.Mevrouw Verburg was ook de eigenaresse van Desire, zodat ze toen twee zaken hadden. 

 Op de hoek van de Hoofdweg met de Postjesweg zat aan de ene kant Albert Heijn en aan de andere kant een koffiehuis.

 

Mijn zusje is later getrouwd met de zoon van de baas van Albert Heijn, Rinus Hali.

Mijn oma woonde op de Postjesweg op de andere hoek dus bij de Hudsonstraat boven een fourniturenzaak die Rutex heette.

 

Wij woonden dus op de Hoofdweg 170 en naast ons was o.a. de winkel van Ebling, later werd dat Hoekzema.

Harry Hoekzema werd op een kwade dag 'smorgens om 9 uur vermoord voor fl. 50,--.

Hij had nl. ook een girokantoortje in de winkel genomen en een of ander personage dacht dat daar wel veel te halen zou zijn.  Mis dus.

 

Groetjes Aafje

 

 

 

De Hoofdweg, Columbusplein, Postjesweg, Orteliusstraat + Kade, van  Spilbergenstraat,

Mercatorplein, Magalaensplein, de R.K. Kerk op de Postjesweg en de R.K.School, de Pieter Oosterleeschool, Jan Evertsenstraat,

 Surinameplein en de Postjeskade.

Het   verbaast het mij altijd dat je het ene zo goed kan terug halen  en van de andere periodes  kan je je helemaal niets

herinneren.

Maar wat ik mij wel kan herinneren is een blokkendoos waar ik mee speelde,en dat je met die blokken wat kon maken dat vond ik heel mooi.

ook de Radio ( Draadomroep )  kan ik mij goed herinneren want als hij uit was vroeg ik altijd of hij aan mocht,  dat  vond ik  beregezellig .

De programma ’s waren ; de Groenteman, ( wat zullen wij eten }  en de Arbeidsvitaminen natuurlijk.

                                       

                                                                               

En ook de Hoorspelen  zoals die van Paul van Vlaanderen ( geschreven door Francis Durbridge ) , de stemmen waren 

van Jan van Ees( Paul ) en Eva Jansen( Ina ) en de Sprong in het heelal waren heel spannend.

En natuurlijk ,, Koek en Ei " ( geschreven door Jan Moraal) over ,, Opa Bobby op zijn rooie Brommer en de

 titelsong van dat hoorspel  ,,How do you like your eggs in the morning"

De stemmen waren van  Joop  Doderer, Conny Stuart, Johan Kaart en Ko van Dijk.

En de Familie ,, Doorsnee" natuurlijk, van Annie M.G. Schmidt (1952-1958)

Ook nog het hoorspel ,, De sprong in het heelal "

 

 

                    Beste Jacob,
 
Kostelijk die stukjes proza die je me zond. Er staan inderdaad heel wat bekende namen van straten, scholen en plekjes in.

Maar ook de naam Slijderink zegt mij heel wat. Ik heb les van hem gehad en dat was dus de hallfbroer

van Frits Slijderink die de vader was van Connie Trautwein. Ik denk dat ik haar ook eens een e-mail  zal sturen. Connie noemt

 bijvoorbeeld dat haar ouders tegenover elkaar gewoond hebben in  de Chassestraat. Mijn vrouw kende daar alle mensen, want daar

 heeft zij zelf als kind tot haar 23ste jaar gewoond.

 
Zuster Wilhelmien van de St. Jans School in de Kortenaerstraat is mij zeer bekend.

Van die school herinner ik mij nog sr. Paula, die altijd tegen de bloemen op het altaar in de kerk zat te praten.. 

Als Slijderink een boek geschreven heeft over de geschiedenis van de parochie

kerk O.L.Vrouw van Altijddurende Bijstand,  zou ik dat zeker aanschaffen.

Helaas is de kerk niet meer in gebruik en was er zelfs sprake van sloop

 Jacob, nogmaals hartelijk bedankt. Je deed en doet me een geweldig plezier hier in het verre Amerika

in een stad die ontzettend grote water en wind schade heeft opgelopen.

 

We spreken elkaar nog wel eens.                      

 Max

 
Ir. Max A. Winkeler


 

 

       

                                              Voorbeelden van  ouderwetse intereurs

 

En veel te kiezen was er niet , want er zaten maar 4 kanalen op , en een volumeknop en dat was alles.

Bij ons op de Hoofdweg kwam altijd de Augurkenman langs op de zondagochtend en deze kondigde zijn komst 

aan met een luide. basse grog stem 

In het blad Ons Amsterdam staat het volgende   er  over  geschreven

 

   De Ventersroep van Israel  Zwaaf

                                 Uitjes uit de wijnazijn

                                                      komkommer een cent

                                                                          als je niet eet, ga je dood

                                                                                              drie centen een moot.

 

Bijdrage van Eugene Jansen

Die zoetzuur mijnheer  kan ik mij goed voor de geest halen , hij was een beeetje mank en had een aardappel gezicht, zijn vrouw

 die ook meeliep was een heel lief mens

( Hij en zijn vrouw zaten later op de markt ) ik heriiner mij nog zijn eerste zin maar kon bij god niet verstaan 

wat hij voor de rest liep te zeggen

Gelukkig is dat na meer dan 50 jaar nu ook opgelost, dank zij uw site

------------------------------------------------------------------------------------------------------

  Je  noemt  Israel  Zwaaf die augurken verkocht.  Iets verder noemt Eugene Jansen een manke verkoper van zulke waar. 

 Dat zijn twee verschillende

 lieden, denk ik.  “Manke Willem” (echte naam Willem Meijer) kwam bij ons door de straat.

  Hij riep dan:  “Uitjes in de wijnazijn! Komkommers een cent maar!”. 

 Van “wijnazijn” maakten we “wijven zijk”…

  Inderdaad stond hij ook wel eens (met vrouw en dochter) op de markt  in de Vespuccistraat.  

De familie Meijer woonde in de Hudsonstraat

Volgens Frans Woons, uit Canada

 

En dan kwam  Pa  s’ avonds thuis en dan liep hij naar boven met zijn fiets op zijn nek, bang voor diefstal.

Als hij niet met zijn fiets ging,  dan ging hij met de bus van Maarssen en Kroon  naar Schiphol, naar de K.L.M. alwaar hij werkte .

Het was een mooie fiets , met versnellingen.

Op diezelfde fiets zat ik achterop of op de stang als we gingen vissen op de Brasemermeer, in een gehuurd bootje.

Maar dat gebeurde dan wel heel vroeg, want het was  bijna nog donker dat we weg gingen,

We zaten toch wel uren in dat bootje te vissen, en dat vroeg toch wel heel veel geduld, vooral als we niets vingen.

Pa had een mooie grote hengel en ik had een klein goedkoop bamboestokkie, met een paar knopen er aan  gezet,

om daar het vistuigje aan op te winden.

Hij, mijn vader ving de hele grote brasems en karpers, en ik de kleine voorntjes, en mijn vader ving die

grote omdat hij zo diep viste.

 

                                   

 

                                   Bijdrage van Frans Woons

Ook ik kan me de Maarse & Kroon bussen herinneren.  Rond 1955 vloog mijn grootvader naar de VS

en we gingen met hem mee naar (het oude) Schiphol.

Op het Mercatorplein stapten we in de bus van Maarse & Kroon.
 
Ook ik heb in “Het Nieuwe Meer” gevist met mijn vader.  We visten altijd vanaf de oever bij het Jaagpad.  

Voordat Het Nieuwe Meer verbreed werd

(door zand weg te zuigen voor de bouw van de tuinsteden) stonden er aan het Jaagpad

wat “kruithuisjes” (weet niet of er werkelijk kruit lag opgeslagen).

Aan het begin van het Jaagpad (oostkant; niet zo ver van de sluis dus) stond een villa die

 “Vita Nova” heette.  In Het Nieuwe Meer vingen wij brasem, blei en voorn. 

 Viste je met wormen dan had je kans op aal, baars en ,,schele pos”.

 

 Vissen in Oorlogstijd

Beste Jaap, ik geloof dat ik aan jou gevraagd had over vissen in de oorlog?

Daarna heb ik het NIOD dezelfde vraag gesteld. Hierbij vindt je het

antwoord. Ik vind het heel wonderlijk waarom er zo weinig mensen in de

Hongerwinter gingen vissen? Zo weinig mensen die een visvergunning hadden?

Ben toch wel nieuwsgierig of er nog oudere mensen zijn die daar iets over

kunnen zeggen. Ik ben lid van het Vrouwen Contact Castricum en zal daar de

vraag eens voorleggen. Groetjes Els.

 

 

Geachte Mijnheer Zwart

Er was in de oorlog geen visverbod.

Wie over een visakte beschikte, kon gaan vissen en dat deden er tijdens de oorlog steeds meer.

 Hein A.M. Klemann merkt in dit kader in zijn studie over economie en samenleving tijdens de bezetting op, dat het aantal hengelaars

met een visakte steeg van dertienduizend in het seizoen 1938/1939 tot vijfenvijftigduizend in 1944-1945.

Met vriendelijke groet,

René van Heijningen

Afdeling informatie en documentatie

Nederlands Instituut voor Oorlogsdocumentatie

 

 

 

 

        

                           Een schoolfoto waar Pa, een oom                                                              Convair 1950

                              een een achterneef opstaan

                                                                                                                           

                                                                     

                                                       Herinneringspenning KLM.   

 

 

 

                                                                               

                                 

Het soortgelijke kleine locomotiefje van Orenstein & Koppel waarin ik met Pa altijd mocht meereden

 

                                                          

  http://www.smalspoormuseum.nl/Materieel/Motorlocs/mloc6.htm

Nadat hij bij de K.L.M. had gewerkt, ging hij bij  Orenstein & Koppel werken

aan de Cruquiusweg  , en daar maakte ze wel eens speelgoed voor de kinderen en daar werkte hij s’avonds

 veel aan en dat was vreselijk spannend, omdat het nogal bijzonder was,  dat hij dat deed en mede ook 

omdat ik haast helemaal geen speelgoed had.

Het geheel werd grotendeels van Koper gemaakt en gesoldeerd ( de stoomlocomotief) en ik zou er

heel wat voor over hebben als ik die weer terug zou kunnen krijgen.

 

 

                                     Bijdrage van Frans Woons 

Jouw vader werkte voor de KLM op Schiphol.  Mijn vader werkte voor Fokker (van ca. 1937 – ca. 1947). 

 Ook op Schiphol.  Ook wel eens bij de Coenhaven en mogelijk ook wel eens in Amsterdam-Noord. 

 Tijdens de oorlog werd de Fokker fabriek wel eens door de geallieerden gebombardeerd en de moffen

 besloten dan ook de fabriek naar Helmond (N.B.) te verhuizen. 

 Mijn vader kwam toen eens in de week (of eens in de 2 weken) naar huis met de trein.

Op de treinen waren er wel een razzia’s maar mijn vader had een “Ausweis”

[ten teken dat hij al voor de moffen werkte (zo langzaam mogelijk zonder in moeilijkheden te geraken)

zodat hij verder mocht reizen

 

      

         De wat ,,Sjiekere gedeelte van de Hoofdweg,                        De ..Rijke"   Hoofdweg met als eerste zijstraat de Arubastraat

          ( van de Postjeskade naar het Surinameplein)

      waar links aan het eind veel Dokters woonde, 

                      waaronder Dr Breedveld !

 

Hallo,

Ik vond je site door een grappig toeval: iemand vond een site van mijn via Google, en ik volgde diezelfde zoekopdracht om te kijken wat hij nog meer had gevonden... Jouw site dus.

Ik ben geboren in 1956, en ik was bijna 2 toen we op het Cremerplein gingen wonen. Mijn kleuterschool was de Sneeuwbes, en mijn lagere school was eerst de

Bennebroekschool, en vanaf het derde jaar de Corantijnschool (omdat ik op de Bennebroekschool een juffrouw had die me sloeg). In mijn tijd was daar op de

hoek van de Corantijnstraat met de Hoofdweg een supermarkt Centra, en die had een raampje aan "onze" kant, waar we snoep konden kopen.

 Althans... mijn schoolgenoten konden dat, want ik had nooit geld. Op de hoek van de Corantijnstraat en de Curacaostraat was een groenteboer

 die ook ijs verkocht: roomijs of waterijs; het kostte allebei 15 cent.

                                                                                       

Ik heb meegemaakt dat het Surinameplein van stoplichten werd voorzien. Het probleem daarbij was, dat het hier ging om een grote rotonde plus een

T-kruising (Haarlemmermeerstraat), en dat moest ook nog allemaal aansluiten op de stoplichten aan de andere kant van de brug

(splitsing Overtoom/Amstelveenseweg) die er al waren zolang in me herinner. In die tijd hadden ze nog geen computers,

dus ze moesten telkens weer op goed geluk inprogrammeren (mechanisch!), de stoplichten werden ingeschakeld, en dan maar kijken hoe lang het duurde

voordat er een verkeerschaos ontstond. Ik geloof dat het meer dan een jaar heeft geduurd voordat de stoplichten blijvend werden ingeschakeld.

 En het ging pas goed toen de "oudere" stoplichten waren geherprogrammeerd.

Het hoofd van de Corantijnschool was meneer Goubitz. Ik mocht die man absoluut niet. Zo vaak als ik van hem straf heb gekregen, gewoon omdat...

 Laat ik het zo zeggen: Andere kinderen vergaten óók de tijd, maar hun moeder zei dan dat het tijd was, en ze vertrokken naar school.

 Mijn moeder werkte en kon me dus niet waarschuwen dat het tijd was, en ik kwam dus vaak te laat. Feitelijk werd ik gestraft

omdat ik één van de eerste kinderen in Nederland was met gescheiden ouders.

                                                                                         

Toen we nog maar pas op Cremerplein 45 III woonden, dus tegenover de Vosmaerstraat, maakten we maandenlang een omweg via de Rhijnvis Feithstraat

naar de Overtoom richting Surinameplein, terwijl ik me toen al (als 2-jarige!!!) afvroeg waarom niet via de Busken Huetstraat rechtstreeks naar de Overtoom liepen.

Dit is één van mijn vroegste herinneringen.

Op dat adres hebben we 10 jaar gewoond, en onze benedenburen hadden tv, dus we gingen daar op woensdagmiddag tv kijken

. Pipo was één van de programma's die we konden zien. Pas heel veel later kwam ik erachter dat onze buurman een persoonlijke kennis was van Cor Witschge.

Deze buurman was namelijk de acteur Jan Hundling, die onder andere in "Pipo en het grachtengeheim" heeft meegedaan; daar was hij de visverkoper.

Op Paramaribostraat nr 1 I stak een keer een hoofd van een oude man door het raam naar buiten, en deze man vroeg me om boven te komen.

Ik aarzelde, want ook toen al leerde ik van mijn moeder dat ik vreemden niet zomaar mocht vertrouwen.

Maar hij hield aan en hij beloofde me dat ik dan een snoepje zou krijgen.

 Toen gingen bij mij alle alarmbellen rinkelen. Hij bleef zeggen dat ik echt even naar boven moest komen...

 Enfin, ik kon geen weerstand blijven bieden, maar ik nam me voor, dat snoepje niet aan te nemen.
Dat was ook niet nodig, want dit was gewoon een hoogbejaarde man, die wilde dat ik brood voor hem ging halen op de hoek van het Paramariboplein.

Dat is maar enkele tientallen meters, maar voor hem niet te doen, en voor zijn vrouw ook niet; ze waren namelijk niet alleen hoogbejaard,

maar ook nog reumapatienten. In plaats van een snoepje kreeg ik na afloop een dubbeltje. "Daar mag je een snoepje voor kopen," zei de man me,

 en ik dacht: dat mag ik wel aannemen.
Maar omdat ik het idee had dat ik ongehoorzaam was geweest, heb ik dat nooit aan mijn moeder durven vertellen.
Daarna heb ik nog heel vaak boodschappen voor dit echtpaar gedaan, en elke keer kreeg ik weer een dubbeltje, of meer als ik naar meer winkels ging.

Maar de last die ik droeg door het voor mijn moeder te verzwijgen, was voor mij als 9-jarige te zwaar, en ik hield ermee op.

 Ze zullen wel gedacht hebben: waarom komt hij nu niet meer? Wel, daarom dus.
Die man heette meneer Schipperheyn, en als iemand hem persoonlijk heeft gekend, zou ik graag weten hoe hij en zijn vrouw

 het verder nog hebben gered. Misschien hebben ze iemand anders kunnen strikken om die boodschappen voor ze te doen?

Op de hoek van de Surinamestraat en de Sloterkade was het café van André van Haren. Ieder kind in de buurt wist dat je daar een suikerklontje kon krijgen

als je het met alle vormen van beleefdheid vroeg. Dwz: beginnen met "goedemiddag meneer", en dan "mag ik alstublieft een suikerklontje?"

Soms kreeg je dan niet alleen een suikerklontje maar ook nog een koekje. Eén keer, midden in de zomer, kreeg ik zelfs 20 cent om een ijsje te kopen!
Die man heeft waarschijnlijk gedacht: de kinderen van nu zijn de vaste stamgasten van morgen. Tientallen jaren nadien ben ik daar nog eens geweest,

 maar het café was daar niet meer. Zijn investering heeft hem dus uiteindelijk niet veel opgeleverd...

Mijn moeder nam me vaak mee om te gaan winkelen in de Kinkerstraat, met de HEMA als hoofddoel. We liepen dan door de Jan Pieter Heyestraat,

 en ik weet nog dat het me opviel dat de Jan Pieter Heyestraat nog een stukje doorliep. Ik was razend benieuwd wat daar dan nog te zien zou zijn, en

 elke keer hoopte ik dat we rechtdoor zouden gaan... tevergeefs. Het werd echt een Tantaluskwelling.
Op een dag (ik zal 4 of 5 geweest zijn) besloot ik daar in mijn eentje naartoe te gaan. Aan het "echte" eind van de Jan Pieter Heyestraat bevond zich een speelplaatsje

. Ik nam het mijn moeder toen bijzonder kwalijk dat ze me dat al die tijd had onthouden (want ik was ervan overtuigd dat zij alles wist).

Toen ik allang volwassen was, had ik het er nog eens met haar over, en ze zei me dat ze niet eens wist dat de Jan Pieter Heyestraat daar nog doorlie

.
Groeten,
Ferry

 

                                                               

                                      Hoofdweg 65                                                                           Hoofdweg 12

 


                             

                                                                  Hoofdweg, het gedeelte wat tegen het Surinameplein aan zit

 

 

Verhaal van A. Ter Beek

Zojuist een heleboel over Amsterdam oud-west gelezen en daar heb ik vanaf mijn 3e jaar in 1936 tot ver na de oorlog

gewoond in de Antillenstraat. Daar waren vlakbij de Arubastraat waar ik de kleuterschool bezocht en de Hoofdweg-

school waar ik 6 jaar heb doorgebracht.

Van de buurt weet ik natuurlijk nog veel van de winkels.

Ik woonde op de hoek van de Postjeskade en de Antillenstraat. Mijn ouders hadden de (laatste) flat gehuurd,

die door de bouwer als "kantoor" gebruikt werd.

Op het grote erkerraam was door de bouwer aan de binnenkant met witkalk de huurprijs gezet, n.l. f. 30,00 per maand.

De ruit was schoongemaakt en de tekst zo goed als als het  kon verwijderd van de binnenkant van het glas,

maar als het buiten koud was en binnen  werd gestookt, verscheen deze tekst weer duidelijk leesbaar door de condens!

Uiteindelijk woei, jaren later, bij een storm het raam in en  werd er nieuw glas gezet.

Er waren toch redelijk veel winkels in de buurt.

 In de Antillenstraat was tegenover ons huis de sigarenwinkel van Berendsen,

, na de oorlog gedreven door de heer en mevrouw  Van der Spoel; in de dichte hoek de rijwielstalling en reparatiewerk-

plaats van Rozendaal, op de hoek van de Van Walbeeckstraat de groenteman Kluft, op de "uitspringende hoek" de snuisterijen-

winkel van Swaning (door een lichamelijk ongemak liep deze man moeilijk en met zijn hoofd ietwat scheef en werd door iedereen

"de stijfnek" genoemd); dan bij de hoek van de Curacaostraat de winkel van kruideniers? concern HAKA,Cooperatie De Samenwerking

en op de tegenoverliggende hoek de melkwinkel van de heer De Boer.

 

Aan het begin van de Van Walbeeckstraat om de hoek bij groenteman Kluft was de winkel van drogisterij Voortallen; verder de

straat in, bij het kruispunt met de Corantijnstraat, zat een rijwielhandelaar, daar tegenover een slager, op de andere hoek de

melkboer Van Driel en op de vierde hoek bakker Poen.

 Aan het eind bij de Postjeskade zat nog een sigarenwinkel.

In de Curacaostraat aan de kant van het Surinameplein zat een kapper, Toering, annex sigarenzaak, en verderop bij de

kruising van de Corantijnstraat waren er de VANA, daar tegenover een groentenwinkel en dan op de andere hoeken de Corantijnschool

en de Montessorischool(daarop stond in de oorlog een sirene),  tenslotte in het stukje Corantijnstraat tussen de

Curacaostraat en de Van Walbeeckstraat zaten nog een  drogist "Jantje van alles" en een handwerkwinkeltje.

Tenslotte zaten op de hoeken van de Curacaostraat bij het Surinameplein aan de ene kant De Gruyter en aan de andere kant

banketbakker Swaving.

Geachte heer Zwart,
Wat het dichtste bij is, zie je over het hoofd: ik heb niet vermeld  dat onder mijn ouderlijke flat in de Antillenstraat een kapsalon
was gevestigd. Er waren in de loop der tijd verschillende eigenaren, maar de laatste was volgens mij mevrouw Hofstee, die ook op de
benedenetage woonde.
Een en ander om het Antillenstraat-verhaal te completeren!
Vriendelijke groeten,
A.ter Beek                                                           a.terbeek2@chello.nl  

 

 

                                                        

                           Foto genomen door mijn vader, en gezien de leeftijd van mijn zusje rond 1958!!

 

Hallo Jaap
 
Nog wat geheugen flitsen uit mijn jeugd,geboren in 1938 op de Hoofdweg het stille gedeelte naar het Surinameplein,recht tegenover de Hoofdwegschool.
Indertijd wat het nog een keien weg,en hield de stad op bij de Orteliuskade.


Het indertijd schaatsen in de polder en ook op de Postjeskade,waar direct na de oorlog gevaren werd met bij elkaar gebonden koekblikken.
Schuin tegenover de kerk was een swengel pomp waar de eigenaren van de groetenbootjes uit de polder nog hun groenten spoelden.


Wat ik me ook goed voor de geest kan halen is het volgende,dat de oude brug bij de Overtoomsesluis vervangen werd door een nieuwe, en

er tijdelijk een noodbrug heeft gelegen,volgens mij is in diezelfde periode de linkerzijde gezien aar de Overtoom bebouwd,in aanzien gelijk met de andere kant.


Op dat moment werd het Surinameplein gereconstrueerd tot een plein en werden de trams op de Hoofdweg dmv een omloopspoor weer in de goede richting gezet.


Volgens mij werd er ook ter gelegenheid van de opening van de brug een kermis gehouden op het Surinameplein,volgens mij maar een keer vanwege een ernstig ongeluk.

Nog wat herinneringen aan de Hoofdweg en omgeving,


Volgens mij,maar daar ben ik niet geheel zeker van is een gedeelte van de Hoofdweg tussen Surinameplein en Postjeskade gebouwd voor sporters van de Olympische spelen 1928.
Of de woningen zijn te laat gereed gekomen, in ieder geval er hebben nooit sporters in gewoond. 


Op de Hoofdweg op de andere hoek van de Hoofdweg bestond indertijd de kruidenier Centra,van de heer Crombosch,volgens miij waren er op dat gedeelte nog minstens 2
rijwielzaken roosendaal in eerste instantie in de Arubastraat t/o de kleuterschool,later heeft deze zaak nog zijn plek gevonden aan de onevenzijde van de Hoofdweg richting
Postjesweg.

De 2e fietsen zaak zat bij de meerde winkels op de Hoofdweg waar ook nog een bakker en een groenteman zetelde.
En winkel die al jaren bestaat is de sigarenwinkel hoek Hoofdweg Marowijnestraat


In een vorig stukje schreef ik over de brug overtoomse sluis, daar was indertijd een landje met een kerk en het bekende badhuis aan de Zocherstraat ,waar je
vauit de brug zo kon doorsteken.


In de Zocherstraat lag indertijd nog een omloopspoor van het GVB.


Later is op deze plaats het "Pon" gebouw gekomen met tegen de gevel een hangende glazen showroom waarin de nieuwste kevers glommen.

tot zover een paar gedachten van Roel Jonker, al jaren uit(leuke tijd gehad)Amsterdam nu woonachtig in Bergen.

       

                                                                      Na de oorlog                                                                                                      Voor de oorlog, 1933

 

 

Ook had ik altijd een hele  vage herinnering aan fietstochten bij Ma of Pa achter of voorop de fiets van dat we ergens

fietsten langs een landweggetje, en dan was het als kind erg leuk

om dan te weten dat er na verloop van tijd altijd een hele leuke bezienswaardigheid kwam, namelijk een leuk klein

  ,, onderzeertje" bij iemand in de voortuin geplant

Dat vond ik als kind iedere keer weer een grote attraktie, en keek er altijd weer naar uit  !!!!

Maar soms dacht ik weleens, was  dat nou echt, wat we toen zagen als we daar gingen fietsen,

ging daar aan twijfelen, mede omdat Ma zich daar niets meer van kon herinneren

 

Vandaag 17-Mei-2006 zit ik de Parool lezen, allemaal stukjes weer in verband met de artikelen

serie /reeks over Amsterdam, en nu over Amsterdam Nieuw -West

 

Tot mijn stomme verbazing zie ik het volgende:

Onder de titel van Moeras en Sloten een artikel van Luuk Wijmans

uit Amsterdam en hierbij een klein gedeeelte over dat  ,,Onderzeertje"

                                             

Vanaf het Aalsmeersplein naar Sloten.

Het hoogtepunt van die tocht door woestijn en wilgenbosjes was het passeren  van een rood gelakt

 eenpersoonsonderzeer uit de 1e Wereldoorlog

bij een garage aan de Oude Sloterweg

 

Luuk, bedankt dat ik mijn herinnering weer helemaal terug heb, en dat het toch klopt !!!!

 

 

 

Er kwamen ook  mensen aan de deur

Soms werd er ineens veelvuldig achter elkaar gebeld beneden, dacht , wat is dat nou weer.

Was er een man de bel aan het poetsen, en ging veelvuldig gepaard met poetsen over het koperen knopje.

Of dat iemand van de gemeente of particulier was , weet ik niet

Dan kwamen ze van de Gem.Reiniging de vuilnisbakken reinigen, stonk wel, maar was leuk om te kijken !

Volgens IJsbrand Rogge  van de site ,, Terug naar de Helmersbuurt "

Ik vraag mij af of dat doorr de gemeenste werd gedaan of een dienst waar je voor betaalde per abonnee

Ik zie iemand met een grote borstel met steel voor me om dat te doen

Overigens kwam men in de vooroorlogse dagen met een ratel door de straten, om te waarschuwen de bakken buiten te zetten!!

 

                                   

 

                Beste Jacob,

               Wat leuk om een reactie te krijgen op mijn stukje in het Parool. 

                                  Ik ben al even op jouw site wezen kijken en vanzelfsprekend mag je mijn stukje gebruiken. 

                                       Je hebt echter zoveel tekst op jouw site staan, zodat ik zeker terug zal komen om alles te kunnen lezen.

                                                  Leuk hoor.

                                                                     Christien van der Neut

                              

                                                                      Foto van Willem Buikie ( in het  midden ) rond 1959

                                                                              Foto is van Ben van Merendonk

 

Er was toendertijd ook een pianist die op een bakfiets speelde, volgens ingewijde zou dat ene  Henk Voogd zijn geweest

Zijn Artiestennaam was  Henvo ????

Hij kwam  / woonde in de Marnixstraat

Hij schreef samen met Louis de Zwart veel amsterdamse liedjes, artiestennaam was Louis Noiret ???

 

Volgens Sonja  was het niet een bakfiets maar een platte wagen waar die piano op stond

De wagen werd getrokken  door een paard

De Pianoman  droeg een Bolhoed en had een Dorus snor

Wie o wie weet raad

 

             

                                                                  

 

                                       Voor en achterkant van een 1 Gulden Biljet  Anno 1943 

 

 

 En dan natuurlijk de Schilleman, meerijden op de bok, en het paard brood geven

En helpen natuurlijk, met de Jutezak, 1, 2, 3, hoog naar boven en beneden allemaal van die 

verzinkte emmers,  houten schilbakjes en emaille ovale schalen legen in de zak.

En, ja, toen had bijna iedereen een ,, Loper " een sleutel waarmede  alle Beneden/ Voordeuren konden

worden geopend, nu niet meer voor 

te stellen( Als je geen sleutel had , kon je natuurlijk ook gewoon bellen, dan ging de deur ook meestal

 wel open , als er iemand thuis was.

Iedere bewoner van zo,n trappenhuis kon de deur openen, door in het trapportaal aan een lange

 houten hendel te trekken.

die was verbonden met een lang touw ,  die via katrollen tot aan de voordeur reikte, en

aan het voordeurslot vast zat )

Volgens Ijsbrand Rogge  ,, Bij bovenhuizen had je mandjes die langs een katrol naar beneden werden geschoven.

Ook had je spreekbuizen, die uit een holle buis bestond

Was wel zwaar als de zak vol was, en dan de zak leeg gooien, om de eventuele aardappelmesjes

er uit te halen, want dat kan een koe ernstig beschadigen

Dr Vlimmen, van het boek Dr, Vlimmen noemde dat dan ,, Scherp in de maag :  !!!

De schilleman was volgens mij een boer uit de buurt van Osdorp

Als kind ging ik vaak kijken in de winkels op de Hoofdweg en mocht soms ook weleens helpen

Bij de Groenteboer  ( van de Familie Abbekerk, Pietertje  ) op de Hoek Davisstraat  59 / Hoofdweg

mochten we altijd meerijden  met de groenteman.

Deze had een klein driewielig  vrachtwagentje waar we voorin de cabine gepropt werden en

 mee mochten rijden naar de Groente/Markthallen op de  Jan van Galenstraat.

 

                                                                 

                                                         ,, De Rivier " door Willem van Toorn

 

 

 

                                                                                                O, ja, dat schiet mee ook ff net te binnen

                                                                                                De Post kwam volgens mij 3 X Per dag !!!!!

                                                                                      

                                                                   Foto genomen van Ouderwetse brievenbus op de Zaanse Schans Zaandam

 

En er werden ook nog Telegrammen gebracht in die tijd

Met de Familie werd geschreven, en in bepaalde gevallen werd er met de familie gebeld, en dat werd gedaan vanuit 

een telefooncel, of door Pa vanuit zijn werk

En er werd gebeld naar de familie in Rotterdam door het Cafe naast Opa en Oma te bellen,

of de kruidenier enkele huizen verderop, dat ging zo !!!!

En de Huisvrouwen toendertijd moesten oppassen dat zij als ze hun kleedjes klopten, zij dat deden

 voor 10.00 uur s,ochtends.

Werden ze na 10,00 uur  gesnapt door de politie, dan kregen ze een prent

Maar volgens mijn moeder was dat niet alleen in Amsterdam, in Rotterdam mocht het ook niet

 

 

           Bijdrage van Frans Woons

Ja, voor de langste tijd hadden mijn ouders ook geen telefoon.  Als ik een telefoon moest gebruiken

ging ik naar de sigarenwinkel op de hoek Marco

Polostraat / Cabotstraat (ingang Cabotstraat; tegenover het “transformatorhuisje”).  In een hoek

van de winkel hadden ze een telefoon cel.  Voor een

locaal gesprek betaalde je een dubbeltje of een kwartje.  Of ik gebruikte een telefooncel in de

Witte de Withstraat hoek van Kinsbergenstraat.  

Toen in 1971 mijn eerste zoon was geboren belde ik mijn ouders vanuit Canada.

Ik moest buren bellen (Marco Polostraat 96, 2 hoog) die mijn ouders naar de telefoon haalden.  

Toen betaalde ik voor een gesprek ruim $ 2 / minuut en verdiende ik $ 3,50 per uur (bruto). 

 Nu zijn zulke gesprekken relatief VEEL goedkoper…

 

 

                                    

                                            Flipje van Tiel                                                                       Weet U nog, die heerlijke inhoud uit de flesjes van Hero !!!! 

 

                                                                      

 
http://www.vandeinse.nl/article/47

http://www.likeur-frismuseum.nl/Joyverhaal.htm

 

 

                                                            

  Limonadesiroop                                              Exota                          Green spot

 

                              

                         Sisi                                                                                 Riedel

 

                                                                                        

 

                                                 Kist Cola, een soort goedkopere Coca Cola

 

                                                                                                   

                                                                                                     Frili 

                                                                      Vruchtenlimonade van De Gruyter

 

 

 

 

                                     Fragment uit het Boek van Willem van Toorn ,, De Rivier"

Wij wisten alles van De Betuwe. 

We hadden thuis alle strips van Flipje, Het Fruitbaasje van Tiel keurig in een doos. 

We hadden ook de Flipposcoop, een soort kartonnen opzetthea­tertje met een venster waar je de strips

 plaatje voor plaatje achterlangs kon draaien. 

 

                                                                        

 

We hadden een oom die bij De Betuwe werkte en ons alle nieuwe Flipjes stuurde.

 Flipje was een mannetje dat bestond uit een framboos als lijf en bessen als armen en benen. 

Hij had wel een gewoon mensengezicht. 

Ik begreep dat ik Flipje leuk moest vinden omdat hij met het stadje te maken had en dus van ons was,

 maar ik vond Bruintje Beer veel mooier. 

Het leek mij vreselijk, van fruit gemaakt te zijn, zodat je bij elke stomp uit elkaar zou spatten.

 Ik vond de versjes die onder de tekeningen stonden kinder­achtig en veel minder geheimzinnig 

dan die van Bruintje Beer en zijn vriend Wim Das. 

Ik vond het ook kinderachtig dat ze deden of het films waren; dat stond er bij: 'in deze film 

wordt Flipje geboren'. Ik wist heel goed wat een echte bios­coop was.

 

De groentewinkel had buiten de vele groenten in oorspronkelijke vorm , maar en ook vele blikken opgestapeld in zijn winkel

Als klein jongetje was het dan  een mooi gezicht als die blikken die hoog opgestapeld waren er uit vandaan moesten worden gehaald.

Dat deed ie met een apparaat aan  een lange stok met een mechaniek  waardoor er aan de bovenkant 

een grijper werd  bewogen, en kon die zo de bovenste blikken pakken !!!

Aan de overkant van de Groenteboer was Bakker Pool,en daar mocht ik ook altijd kijken, en het vers gebakken brood rook altijd heerlijk.

Eerst gingen alle ingredienten voor het te bakken brood in een grote bak, en daarna ging het ronddraaien, en dan ging 

er ook een grote deeghark doorheen.

Dan ging het in de broodbakjes en moesten dan rijzen, of eerst rijzen en dan ik de  bakken , dat weet ik niet meer

En dan de oven in 

Als de broden er met een grote platte ovenschep uit gehaald werden, ging hij de broden met een kwast bewerken  gedompeld

 in een bepaalde vloeistof, waardoor de broden gingen glimmen

 

                                                                        Hallo Jaap

 

Via mijn oude buurmeisje, ben ik op je site terecht gekomen, ik heb daar best wel van genoten, ik ben in 1947

geboren en mijn ouders woonden in de Davisstr. 54 1 hoog dus precies boven de bakkerij, ’s morgens vroeg hoorde

je de broodkarren naar buiten rijden, deze handkarren stonden op houten wielen met een ijzeren rand dus dat maakte

wel lawaai.

Maar daar wen je vanzelf wel aan, ook aan het ‘slaan’ van het deeg raakte je gewend, voordeel was wel altijd

 dat wij voor opening van de winkel vers brood in huis hadden.

Met de groenteman  Coen Borger die tegenover bakker Pool zat ben ik vaak mee geweest om met het bootje via de

overhaal (postjeskade) groenten te halen.

Naast zat Kerno de kruidenier, waar wij de gasmuntjes haalden.

 Ik heb daar tot mijn 13e jaar gewoond, toen zijn we verhuisd naar de Vespuccistr. Precies op de markt.

http://www.verbaarsjes.nl/geheugen/index.html  hier staat nog een interview die ik ooit een heb gedaan voor een buurtkrant  Kompas

Kerno, zat op de Hoofdweg naast de groenteboer, en de drogisterij van Ebeling in, dus richting Postjesweg,

buurmeisje is Sonja Terneuzen, woonde boven Minnebo op 184”’

Op de hoek van Davisstr. En Hudson, zat aan de kant waar ik woonde Doppie de Kleermaker, dan kreeg je

 Bolte de bakker doorlopend naar het Columbusplein, kreeg de Hartog de melkboer, daar tegenover zat

Verheul de sigarenboer, terug naar de Hudsonstr.

Had je v/d Berg met een kruidenierszaak later begon hij daar soort van snackbar in.

Er heeft ook nog een automatarialenzaak in gezeten.

Op de Hoek van Balboa en vespucci zat van Weelde sigarenzaak op de andere hoek Café Piet Bakker

Apotheek Balboa daarvoor zat clubhuis kompas erin

Hudsonstr. Hoek magelhaenspl. Zat Leen Ros Groente en Fruit die is in 1970 overgenomen door

Rob Bos Daarnaast zat een melkhandel van Andre Goessen

Na apotheek Balboa kwam clubhuis kompas  in  onder leiding van Pater van Opbergen  Kompas zat daarvoor

 in de school aan de Cabralstr.

 Alwaar op de Hoek Jantje Visser zat (gordijnen) na zijn overlijden door zoon Ruud overgenomen

Vespuccistr. 17,19 zat vroeger de Stuivershoek, een soort afbetalingwinkel die heeft er gezeten tot

ergens begin jaren 70.

Ik heb zelf ook jarenlang bij Jacob Maris gezeten, ooit heb ik daar nog eens een reunie georganiseerd,

 mijn lagere school was de Crijssenschool, ook daar heb ik een reünie georganiseerd.

En zo kan ik nog wel even doorgaan

Groet

Theo van Wijnkoop

 

 

Bijdrage van Frans Woons 

Je had het over bakker Pool.  Dat doet me denken aan de prijs van kadetjes toentertijd: 4 cent / stuk. 

 Luilakbollen, de helft van een kadetje, waren dan ook 2 cent / stuk…

 

 

 

Hoek Davisstraat / Hoofdweg, vroeger zat hier  Bakker Pool, Nu Advocatenkantoor,, De Baarsjes

Volledig Adres was de ,, Davisstraat 56, was een winkelwoning, bovenhuis nummeren Hoofdweg 18

                       

       Bakker Pool Nu                       Bakker Pool Toen !!, Met mijn  grote en kleine zus

                                                           en haar vriendin

 

 

 

Beste  J. Zwart,
 
Wat vond ik het leuk dat ik uw site trof op het internet, ik ben namelijk 15 jaar werkzaam geweest

bij bakkerij Pool te Amsterdam. Ik ben daar van leerling banketbakker uitgegroeid tot chef banketbakker.

 Indertijd dat de foto genomen werd die op uw site staat was het bedrijf nog van twee

broers, helaas is door een ruzie tussen deze twee broers het bedrijf opgesplitst.

Nadat één van de twee overleed verdween ook dat gedeelte van dit familie bedrijf,

 de overgebleven broer heeft de filialen dus niet overgenomen.

Deze bakker Pool had het hoofdkantoor en de bakkerijen op de Ceintuurbaan 278,

vanwaar hij zijn winkels en klanten voorzag van brood en banket. Later is het bedrijf

overgenomen door de heer Koopman die het bedrijf tot medio 1985 in zijn bezit gehad heeft.

 Vanaf 1985 tot en met de sluiting in 1995 (helaas) is het bedrijf nog in handen van

een ander geweest, de bakkerij is net 100 jaar geworden. Het is een heel beknopt verhaal,

 maar vond het toch leuk om het even te vertellen gezien ik naarstig op zoek ben naar

beeld materiaal van dit bedrijf uit het verleden en dus zeer gelukkig ben met het

zien van deze foto. Het was een geweldig bedrijf waar veel fijne herinneringen van me liggen.

 
Met de vriendelijke groeten,
 
Frans
 
 

Links van de Bakker , op de Hoofdweg had je de Sigarenwinkel,van de Familie de Jager waar ik veelal moest zijn om voor

 Pa en Moe Cigaretten te halen.

Miss Blanche of Chief Whip, of soms sigaren.

Ook was er in de sigarenwinkel Shag te koop, ik dacht Captain Grant, in een kartonnen doosje !!!!

De sigarenwinkel is later een schoonheidssalon geworden

De familie de Jager is later boven de winkel gaan wonen op 2 hoog

Vgls Sonja

          

Op de toonbank had je dan altijd een gasvlammetje om je cigaar of sigaret aan te steken.

Ook moest ik daar altijd heen om Gasmuntjes te halen , als deze op waren, 

 

Bijdrage van Frans Woons

Je schrijft over sigaretten merken uit vroeger jaren…  Na Fokker ging mijn vader werken voor de

 “British American Tobacco Company” (Batco of BAT) met vestigingen in A’dam-C (Zoutkeetsgracht)

en A’dam-N (Asterweg).  Mijn vader werkte daar voor zo’n 25 jaar als monteur.

  Van ca. 1947 tot 1973 toen hij op 65-jarige leeftijd gepensioneerd werd.  Ze maakten daar o.a. de volgende merken:

 

          En was ook nog het merk Bondstreet

 Mijn vader kreeg elke welke 100 (5 pakjes) gratis sigaretten.  Daar zat geen belasting op en de pakjes hadden een speciale banderol

 met de woorden “Gratis Personeel”.

 Ook ik kan me een altijd brandend gasvlammetje herinneren in sigaren winkels.  Dat vlammetje was vrij klein. 

 Als iemand een pas gekochte sigaar wilde opsteken dan draaide de winkelier aan een kraantje of zo en dan werd dat vlammetje een stuk groter.

  Brandde de sigaar goed dan werd het vlammetje weer klein gemaakt.

                                                      

Gas en Elektra muntjes Gemeente Amsterdam 

Iedereen had toendertijd een gasmeter, waar je muntjes in  moest doen, anders kreeg je geen gas !

En dat gold ook voor het Elektra, ook muntjes kopen, die muntjes  daar zat  een gleuf in, maar je kon er ook een gulden ingooien

Als dan de Gasman kwam, telde die de echte muntjes, en eventueel de  Guldens , dat mocht ook als je geen gasmuntjes meer had, en als 

het dan b.v. 5 Guldens waren, moest je nog 5 X 20 cent bij betalen, daar de muntjes 1.20 Gld kosten !

 

    Bijdrage van Frans Woons

Je praat over licht- en gas penningen…  Mijn grootvader (vader van mijn moeder; die rond 1955 naar Amerika ging)

werkte 50 jaar voor de Gemeente Amsterdam.  

Van 1898-1948.  Toen werd ook hij op 65-jarige leeftijd gepensioneerd.  Vele jaren was hij “meteropnemer”.  Hij ging

bij de mensen langs om de meters te leggen en de penningen te tellen… 

 In het begin waren het nog munten: grote, zilveren vooroorlogse guldens voor de elektriciteitsmeters en 2½ cent stukken

  (plakken) voor de gas meters.  

Later ging de prijs van het gas en licht omhoog en moest je penningen kopen.  Ik dacht dat in mijn tijd een

 licht penning ƒ 1,70 kostte.  Een gas penning 17 cent.

  De licht penningen waren van zink en hadden in het midden een stervormig gat.

De gas penningen waren van aluminium en hadden uit de rand een keepje.

  Dat keepje moest je om een staafje in de gleuf van de meter leggen voordat de penning de meter in kon. 

 Een gas penning was goed voor 1 kubieke meter gas.

  Sommige mensen hadden een gas meter die “dikke gas penningen” opslokte.

Die waren ook van aluminium maar ca. 2 tot 3 keer dikker dan de dunne gas penningen. 

 Ze waren goed voor 10 kubieke meter gas en waren dan ook 10 keer zo duur als een dunne gas penning. 

 De dikke gas penningen hadden geen keepje in de rand. 

  Mijn moeder had een plak (2½ cent stuk) met een driehoekje uit de rand geknipt.  

In geval van nood. De meteropnemer gooide

de penningen op een groot boek waarin hij de stand van de meters genoteerd werd.  

Hij telde de penningen en schreef de aantallen in het boek. 

 Kwam hij die plak tegen dan moest mijn moeder die omwisselen voor een echte penning of 17 cent betalen… 

 Soms was de licht- of gas penning op en dan zat je in het donker of kon je niet verder koken… 

 Dan werd er als een gek gezocht naar een penning.  Was die er niet dan moest je gauw naar de kruidenier en

er wat kopen.  

Was hij dicht dan moest je er eentje bij de buren lenen… 

 In mijn verzameling van munten en penningen heb ik gas- en licht penningen.

 

 

                                    

                     

 

Goeie dag Jaap

 Ik wil op dat onderstaande nog wat toevoegen. ; Als het winter was, dan kon je gasmuntjes maken van ijs.

Mijn vader had een bakje gemaakt als model van een gasmunt met zo,n inkeping.

 Dat bakje deed je dan water in.

Als het vroor buiten dan had je een muntje van ijs.

En op die manier had je gratis gas.

Je moest wel in dat munten bakje, waar normaal die munten invielen, een gaatje boren om dat smeltwater weg te laten lopen.

Anders als de meterman kwam en dat bakje wilde gaan leeg maken, dan kwam er alleen maar water uit. Sommigen dachten daar niet aan en zijn op die manier tegen de lamp gelopen.

 Een mens kan toch veel ideeën bedenken in die tijd van armoede.

 

Groet van martin
 

 

 

Zondags mocht ik weleens mee met de vrouw van de Sigarenwinkel mee , om de hondjes uit te laten,

van die gemene bijterige Pinkster hondjes.

dan liepen we helemaal naar de Erasmusgracht, lieten die uit   

Daar was al een begin gemaakt met opspuiten / op hogen van het land om er woningen op te bouwen, en

 daar gingen we spelen met de  hondjes     

Boven de Sigarenwinkel woonde de Familie Minneboo,  op No 184,  I  waar ik altijd mocht spelen,

die hadden van die mooie

Schuco Autotjes.

Voor de liefhebbers , hier de site van Schuco autotjes :      http://home.hetnet.nl/~yvokeus/

 

 

                  example of the 3043 varianto saniexample of the 3116 varianto SHELLexample of the 3045 varianto cabriolet

 

Hallo Jaap,
 
Via Bets Schut- Bakker, de zus van Gerard, kreeg ik te horen dat je direct contact met me wilde opnemen ivm buurtinformatie.

Dat is misschien wel zo makkelijk. Nu doe ik alles via Bets, die bij mij in

de klas zat op de Cabotschool. Ik heb je site ook doorgespeeld aan mijn vroegere buurjongen

 Theo van Wijnkoop, die al enthousiast gemaild heeft zoals ik net op je site las.

Ik woonde op de Hoofdweg 184''', boven de sigarenwinkel van de Jager.
Als kind was ik nogal bang voor haar want als ik iets over de waranda liet vallen, werd ze altijd erg kwaad als ik het terug ging halen.
Toen ze stopten met de winkel kwamen ze onder ons op tweehoog wonen, ik was toen een jaar of veertien. 

 Eerst woonde daar buurvrouw Geel, geen kinderen.

Op eenhoog de familie Minneboo, hun kinderen waren een stuk jonger.

Ik ben van december 1944. In de sigarenwinkel kwam een schoonheidsspecialiste, reuze interessant.

 Er hing meteen een heel andere lucht..

 Naast ons op 182 woonde de familie Wolf. Zij hadden een aantal meisjes.

 Ik speelde met Ria Wolf.

Aan onze kant van de Hoofdweg had je slager Adolfs. Peter Post bracht daar de bestellingen rond, ook naar mijn oma in de Magelhaenstraat.
Ik mocht dan een rondje achterop, was toen een jaar of vijf, hij al zestien of zo. Toen hij met wielrennen begon ging ik altijd kijken met mijn vader.

De ronde van de Orteliusstraat o.a.

De eerste wedstrijden reed hij op die transportfiets. Later wedstrijden in het Olympisch stadion op donderdagavond. Dan huurde mijn vader zo'n leren

kussentje voor me en dan aan het eind van de avond als de motoren in de baan kwamen voor de derny wedstrijden, dat geluid en die geur zijn
me altijd bijgebleven. Ik houd nog steeds van wielrennen. Zelf heb ik gekorfbald bij Rohda.
 
 
Groetjes, Sonja Schmidt -ter Neuzen

 

Op de hoek van de Jan v Galenstraat en de Hoofdweg  stond een verenigingsgebouw waar op Zondags Films werden gedraaid, 

over Rin Tin Tin en Norman Wisdom , en tekenfilms van Donald Duck of Hiawatha.

 
      Heb gevonden de kaart Jan van Galenstraat No 285   Winkel en Bergplaats
 Eerst een rijwielstalling, van van Stok, toen  Johannes Teivers

 

  En daarna         ,,Het Clubhuis van Speeltuinvereniging   Mercator"  !!!!!!!
 

 

                                                                                       

 

Schoolreisje en gewoon reizen  met de ,,Kikker" 

 of de  ,, Blauwe Tram " naar Zandvoort

De banken in de tram waren dus gewoon van hout, knalhard dus, van het opstappen , en waar dat was , daar weet ik niet veel meer van

Wel dat we halverwege Halfweg altijd  langs zo,n groot amplacement van de Nederlandse Spoorwegen kwamen

Voor dat amplacement was een hele grote draaischijf voor de locomotieven, om ze weer de goede kant op te draaien

Volgens Lenie Geerlings was er langs die weg  een speeltuin van of naar Halfweg 

De Naam ,, De Zoete Inval was ik ook kwijt

Daar had je zo,n wiel aan een kabel

Je sprong dan van een Plateau af en moest droog overkomen, wat natuurlijk niet lukte

Plus dat er langs de weg een schreeuwerige reclame stond

,, Al een kist of krat van de  Phoenix gehad "

Volgens Els

Over de Tram, in mijn herinnering was de ,, Kikker' de tram die tot Sloterdijk ging en dan terug weer tot het Spui, 

De Tram ging naar Haarlem-Zandvoort en had van die prachtige pitrieten kussens , dat stond heel deftig.

Hij had een grote stop midden in Haarlem, was dat de Tempelierstraat !!, Ja Dus

 

In het blad ,, Ons Amsterdam" staat een artkeltje over de Kikker, ik citeer

,, Na middernacht( 6 okt 1954 ) maakt de tram ,, De Sloterdijker, Alias , de Kikker", onder begeleiding

van honderden fietsers en automobilisten zijn laatste rit vanaf de Spuistraat, via Rozengracht,

 De Clerqstraat, en de Admiraal de Ruyterweg naar Sloterdijk"

 

 

Bijdrage van Ton Eigenhuizen

De NZH had 2 tramlijnen.

 De "kikker" met de houten banken, reed van Sloterdijk t/o de Coca Cola fabriek naar de Spuistraat. vanaf de Jan

                                                              

 Evertsenstraat was er een dubbel spoor ivm met de asbreedte van de kikker en de gemeentetram lijn 13.

 Eveneens reed er een tram van de Spuistraat naar Zandvoort.

 Met 2 soorten de Hamburger met rieten kussens en de Boedapester met de midden instap en pluche kussens.

 Zij passeerden tussen Sloterdijk en Halfweg de speeltuin Zoete Inval.

 Die bestaat nog steeds maar is nu partycentrum. De tram ging door naar Haarlem en had een stop in de Tempelierstraat.

Vandaar naar Zandvoort waar nu het busstation is. 

Ergens kwam ik de naam Julianaschool tegen. 

Dat was de Prinses Julianaschool in de Willem Levendstraat, eind Admiraal de Ruijterweg bij de Haarlemmerweg. 

Groeten Ton Eijgenhuijsen die vroeger in de Gibraltarstraat woonde

 

                                                    

 

 

 

                                                                                                

                                       Castella Parels, Herkent U dat nog ?????

                                        Moest U ze vroeger ook van Uw Moeder uitknippen, en inplakken

 

                                         Voor meer klik op deze link     

 

              

 

                                                 Klik op 

                             Leuke stukjes over ,, Van dingen die voorbij gaan"  

 

                                            

                           met vriendelijk medewerking van John Jansen van Galen

                                               Stukjes uit Het Parool

 

 

 

                      

 En hier de andere Hoek, en waar volgens mijn  desiree was       Kruispunt Hoofdweg en Postjesweg, recht was vroeger een Rijwielstalling /

 

Ja Huisdieren 
 
Eigenlijk  wil ik eerst nog wat  vertellen over Pasen ( terwijl het Pinksteren is )
 
Jaaaah Pasen
 
Voor de Pasen had je in Amsterdam altijd een jaarlijks terugkerend gebeuren,namelijk in de Etalages van de Drankhandels / Slijterijen
 
Al dagen van tevoren ging ik kijken in die etalages, tot dat het moment dat alle drankflessen er uit gehaald waren en

er ineens een grote Lamp in de etalage hing

 
Met daaronder houtmot  of anders zacht materiaal waar  kippeneieren lagen
 
En dan natuurlijk alle dagen kijken tot dat de kuikens er uit kwamen
 
Van die leuke gelige pluiswollen kleine kippetjes, die allemaal als opgewonden speelgoedkippetjes de hele dag op de grond lopen te pikken
 
Prachtig vond ik dat
 
En dan begon het grote spel
 
Pa luste af en toe een jong borreltje, en ging dus in de slijterij een flessie jonge klare halen op de Postjesweg
 
En dan zeuren aan Pa z,n hoofd of ik ook een kuikentje mocht, maar dan wel zo hard dat de winkelier  het ook goed hoorde
 
Nou, dat lukte meestal wel, er werd door de winkelier een kartonnen schoenen doos tevoorschijn getoverd
 
en daar werd het kuikentje in gedeponeerd en mee naar huis genomen alwaar de schoenendoos met kuiken ook onder de grote lamp gingen
 
Al met al werd het een heel familiegebeuren
 
Maaaar kleine kippies worden groot, en ook mijn  kuiken, en meestal belande dat kleine kuikentje na verloop van tijd toch in de pan,

ook omdat we op drie hoog geen ruimte hadden, en geen kippenren konden hebben

 
Ik ben er eigenlijk benieuwd naar of dat  kuikentjes verhaal zich ook in andere steden zich afspeelde
 
In Purmerend heb ik het in de jaren 60-70  ook nog gezien bij een Slijterij, maar ja die was ook van oorsprong Amsterdammer
 
En Last but not least, ik was dit jaar rond de Pinkster aan het  vissen in de Schermer en toen ging ik daar in de buurt ff

een koppie soep en een broodje eten, in een plaatselijk restaurantje

 
Dat ik lekker in mijn  soep zat te lepelen, keek ik achter in de zaak, en wat zag ik tot mijn stomme verbazing
 
Een heel mooi rennetje  met allemaal jonge gele kuikentjes, met natuurlijke de onafscheidelijke  gele warme lamp erboven
 
Prachtig
 
Maar of dat gebruik lang stand zal houden, want daar vallen ze ook weer over
 
Maar ja in Artis worden ook kuikentje uitgebroed, en die worden ook gevoerd aan andere dieren
 
Die motte ook eten
 
Gr Jaap
 

                                     

 

En op de Hoofdweg 186 woonde de Familie Vrees, en speelde ook met hun zoon Robbie, en ze hadden meen ik een groentezaak in 

Bergen of zo, waar ze later naar toe zijn verhuist !!

Aan de andere kant van ons blok op de Hoofdweg was ook een Fietsenstalling annex hersteller

Daar werd weleens door  Pa de Fiets gestald, of een lekke band ter reparatie aangeboden, de Fietsen werden altijd opgehangen 

aan haken aan het plafond.

Als je dan verder liep en de Willem Schoutenstraat over stak , kwam je bij nog een bakker,

Daar haalde ik altijd voor een stuiver Koekkruimels, een Puntzak vol.!!!

Waren er daar geen koekkruimels te koop, dan liep ik de Hoofdweg over naar de overkant, daar was ook een bakkerijen die had meestal

 ook wel koekkruimels.

En dan verder richting Mercatorplein, voor het plein dus , rechts op de Hoofdweg de Italiaanse IJsman, volgens de kaart van de Amsterdamse straten

zou de ,,Ijssalon ,, Tosca" heetten, als enige andere Italiaanse naam stond de naam ,, Marchi" zou dan de naam van de eigenaar kunnen zijn

Volgens ,, Marianne" zou de eigenaar  ,, Olivetto " moeten zijn zijn  !!!!!

Winters was tie dicht, naar Italie en  die kwam alleen altijd zomers terug, voor het heerlijke ijs!!

Latwer wat  de winkel  zomers en winters open

Tegenover de Ijssalon , aan de overkant van de Hoofdweg zat toen Dr. Oltmans.

Dr. Oltmans zat zijn praktijk  bij het Mercatorplein, hij woonde  ook op de Hoofdweg, tegen het Surinameplein

Wij hadden ook Oltmans als huisarts. Zijn moeder was kinderarts en
die woonde en werkte op de sjieke Hoofdweg. Daar ben ik als kind wel
geweest.

 

Vgls Sonja Schmidt

Dr Oltmans scheen geen rijbewijs te hebben gehad

Hij had wel een auto om de patienten te bezoeken, en die auto werd bestuurd door een man met een grote vilten hoed

De Auto was waarschijnlijk een klein Fiatje 500, die twee waren vrij groot van postuur, en de hoed van de bestuurder

kwam boven het dak uit, daar ze reden met een open dak

Zal een gezicht geweest zijn

's Woensdagmiddags en Zaterdagmiddags was er kinder televisie, de Verrekijker  en Dappere Dodo enz, etc,

                                                             

met platgedrukte neus keek ik dat iedere keer door de etalageruit van een Radio en televisie zaak in de Gabralstraat

Op de hoek van de Gabralstraat / Hudsonstraat zat een Groente / Aardappelenman van de Fam v Dam

      

 

 

 

    \

                                                                

 

LS.

Bij toeval belandde ik op deze site en was verbaasd zoveel materiaal te zien van mijn oude buurt.

Hier en daar zijn misschien wat onvolkomenheden (Gabralstraat is Cabralstraat) maar over het algemeen bijzonder leuk.

Zelf ben ik in de Cabralstraat geboren (1946) op nummer 36, boven de groentehandel van Dam.

Mocht er belangstelling zijn voor oude foto’s (heb ik ongetwijfeld ergens) laat het dan even weten.

De winkel met de TV in de etalage was Visser (Visser’s leesbibliotheek. Witgoed en speelgoed.)

Links daarvan was de sigarenwinkel (hoek Hudsonstraat) rechts achtereenvolgens Joop Koppijn (hengelsport) en Metgod de kapper.

Op de hoek van de hoofdweg een kledingzaak (Betty Grable) De ijswinkel op de hoofdweg was Ollivetti. (Naast Posno de banketbakker)

Ik kan nog eindeloos zo doorgaan maar voor nu laat ik het even hierbij.

 

Met vr. gr. Gerard Spits

 

 

In het laatste jaar 1960 dat we nog op de hoofdweg woonden, ging de Hoofdweg op de ,, Schop" , de rijweg,trambaan en de

  trottoirs werden weer nieuw gemaakt.

Dat hield in dat we ineens een knal van een speeltuin kregen, en kreeg een soort strand aan de voordeur, alle stoeptegels weg,

 allemaal zand, een groot speelterrein dus.

Er werden grote kuilen gegraven, afgedekt met tentzeilen en oude kleden, hutten gebouwd.

 Ook maakte we grote zandkastelen , en grote zandhopen, met dan een soort racebaan, en hielden wedstrijden met allemaal

 Dinky Toys, kijken wie het verste kwam.

                                                 

                                                 Zo ongeveer speelden wij ook op de Hoofdweg

 

De autotjes liepen het hardst als de ,, Baan" eerst een beetje droog werd,en verkleurde naar wit/geel, maar werd

 weer minder als het te droog werd, dus steeds de baan vernieuwen.

De strijd ging meestal tussen ,, Rooie en Blauwe" ,, Ferrari's "

Maar wat minder was, ik moest altijd Dinky Toys lenen, daar ik ze niet had, en mijn vriendjes wel !!!

 

 

                                            

Bijdrage van Eugene Jansen

 

 Ik kreeg mijn eerste Dinkey Toys in 1955,die kostte toen fl 0.95 en was een rip uit het lijf van mijn ouders

( Bij speelgoedwinkel KRISMARKT op het Mercatorplein gekocht, zij hadden ook een zaak in de Jan Evertsenstraat  hoek Hudsonstraat

 

 

Beste Jacob,
 
Onze "stoutste"avonturen bestonden wel uit het "bakkie wippen"op de vrije woensdag- en zaterdag middagen.

 We zochten een vrachtwagen waar we achterop klommen en reden daarmede naar Almelo of Eindhoven,

al naar gelang hun route. 

De meest gezochte waren nu de groenten- en fruitwagens, dan viel er iets te eten ook onderweg.

 Als we niets konden vinden liepen we naar het Hekelveld, het grote vrachtwagencentrum in die tijd en

 vonden altijd wel iets. 

Als  je niet meer terug kon ging je naar het plaatselijke politie bureau en riep je wanhopig dat je verdwaald

was en je moeder niet meer kon vinden.

 De politie belde dan een bureau in Amsterdam en een agent ging je ouders vertellen dat je weer terecht

was en met welke trein je terug gestuurd werd.

Dirk v.d.Broek kwam in die tijd bij ons langs met een wagentje met een pony een halve liter melk brengen.

 Z'n boerderijtje stond op de hoek van de Orteliuskade en de Jan Evertsenstraat.

 

Vr. gr.
Hans Elzenga 

 

            

                            Ferrari                                  Dinky Toy , met origineel doosje, nu kapitalen waard !!

 

Mooie zwitserse site met veel Dinky Toys

http://www.dinkytoys.ch/

 

                        

                              


 

Hieronder de link van de Beeldbank van Archief Amsterdam

 http://gemeentearchief.amsterdam.nl/archieven/beeldbank/

 

Magalaensplein en de Willem Schoutenstraat                                      

De kleuterschool  daar kan ik mij toch nog wel wat  van  herinneren  zoals het vlechten van papieren matjes wat mij altijd moeilijk af ging, maar

 gelukkig altijd weer gauw speelkwartier , en dan was je het weer gauw vergeten. en in mijn kleuterschooltijd 

waren  als leerkracht Juf Westering, en het hoofd heette Schulpzand !!!!!  vgls Gerard de Graaf 

Maar ik was volgens mijn moeder al veel eerder op de kleuterschool, want ik ging gewoon uit eigen beweging er naar toe, want daar waren

 natuurlijk veel andere kinderen om mee te spelen.

                                                           

De Kleuterschool was in de Willem Schoutenstraat, een zijstraat van de Hoofdweg en liep langs het Magalaensplein en in dat straatje was

 toendertijd ook het Politiebureau en op de hoek was ook een afdeling van de G.G.D. ,waar we vele keren zijn geweest voor de zuigelingenzorg

 voor ons kleine zusje, en waar mijn moeder altijd moest bekvechten  met de doktor  omdat wij wegens geloofsredenen niet mochten worden

 ingeënt.

Ook gingen wij daarheen als we een verwonding hadden opgelopen en daar werden we verzorgt, kregen we krammetjes of we werden in het

 ergste geval gehecht en dan kreeg je een absentiebriefje voor de meester en dan kreeg je vrij van  school.

                        

 Magalaensplein met op de achtergrond de GGD en de bethelkerk         De Gaarkeuken Op het Magalaensplein

                                                                                                            Op dit plein  was in de oorlog een Gaarkeuken, die werd bemand door 

                                                                                                            Tramconducteurs die daar moesten koken, 

                                                                                                           Later is daar een breinaalden fabriek in gekomen, vgls Gerard de Graaf

 

Beste heer Zwart,
 
Mijn ogen rolden zowat uit hun kas toen ik, eigenlijk per ongeluk, op uw website terechtkwam.
Ik wil er nu een eerste korte reactie op geven en verder nog eens naar wat materiaal op zoek gaan
om ook iets bij te dragen aan het geheel.
Zelf woon ik al jaren in Drachten, maar ik ben geboren op 9 maart 1943 in de Vasco da Gamastraat
en heb de Juliana van Stolberg school doorlopen van 1949 tot 1957.
De gaarkeukens op het Magalhaensplein heb ik nog gekend en na de sloop van die dingen speelden
we graag op de zand- en modderhopen daar; dus moeder kwaad zoals we eruit zagen.
Tot mij 23e heb ik in de Vasco da Gamastraat gewoond en heel erg veel op uw website gaf mij dus
een schok van herkenning.
Fantastisch gewoon, ik heb er nog heel veel zaken op na te zoeken zoveel gegevens bevat uw site
en de links naar andere.
Geweldig, ik ga op zoek naar materiaal/herinneringen en neem aan dat ik dat aan u kan sturen?

 

 
Met vriendelijke groeten,
 
Fred Knol te Drachten

 

Hier een verhaal van Fred Knol  , wilt U het lezen klik dan hier Op

 

 

 

Wat ik me ook weer herinner is,dat we altijd fietsen huurden voor een kwartje.

Ik meen Hudsonplein? ( Magalaensplein Redaktie )

Die krengen trapten alleen maar door.

Mijn eerste nieuwe fiets kreeg ik toen ik 17 was.

Dichtbij de Vespuccimarkt had je ook een plein(met school)en een speelveld ervoor.

Daar op de hoek had je een snoepwinkel met een hele hoge toonbank die

schuin afliep.

Op zondag open vanwege de 10 cent zakgeld die je kreeg.

Als jewat uitgezocht had,wat uren duurde natuurlijk,lieten ze het snoepgoed van boven naar beneden glijden.

 

         

 Kleuterschool in de Willem Schoutenstraat,                                   En Toen

  is nog steeds een kleuterschool !                                                                                    

                                                                                                                                 

De kleuterschool is er nog steeds ,  

En ook de G.G.D. is er ook nog steeds, alleen het Politiebureau is er niet meer.

Het politie bureau is later lange tijd gebruikt als opslagplaats van de instrumenten van de Politiekapel

Aan de andere van het plein was een kerk, die ook verbonden was met de Kleuterschool,

en de Julianaschool v Stolberghschool ( Geloofsverbonden).

 

 

                                    Bijdrage van Frans Woons

In de Willem Schoutenstraat was inderdaad een politie burootje.  Op nr. 10.Politieposthuis nr. 31. 

 Naast het politie burootje een kleuterschool (op

nr 6).  Dat was een christelijke school en heette “Dr. Cornelia Bosch”.
Tegenover deze kleuterschool (op nr. 1) een openbare kleuterschool.  Ik zat op deze school.  

Deze schoot heette eerst “School 52”.

  Later “Het Vergeet-mij-nietje”.  Het is nu een portugees buurthuis.  In september 2005 was ik daar.  

Een portugees belde aan.  

De deur ging open.  De  portugees naar binnen en wij (ik was met een vriendin) er achter aan.  

We waren nog op de binnenplaats

waar een onoverdekte en een overdekte zandbak waren.  Om de hoek van School 52,

in de Vasco da Gamastraat, het buurt gebouwtje “Zuidpool”. 

 Daar werd o.a. balletles aan meisjes gegeven.  Daar vlak bij de “Bethelkerk” (nu: “Maranathakerk”).

  In die kerk hadden ze wel eens voorstellingen met een “tover lantaarn” (dia’s?).

  Op je web site toon je een foto van het G.G. & G.D. gebouw met op de achtergrond de Maranathakerk.

 

                                           

                                                  Politiebureau in de Willem Schoutenstraat

  

                                          

                                                                              Vergeet mij nietje

 

                                           

Toen men vroeger scholen bouwde, maakte men soms boven de ingang een tegel tableau met daarop de naam

 (of nummer of letter van de school) met een aanduiding van de soort school, enz. 

Van sommige van deze tableaus heb ik een foto gemaakt. 

 De aangehaakte foto (als voorbeeld) nam ik korte tijd geleden in de Bellamystraat (nr. 19). 

 Mogelijk bestaan er ook van dergelijke tableaus voor de scholen in de Orteliusstraat (en Juliana van Stolbergschool?). 

Enige tijd geleden verscheen er in het tijdschrift “Ons Amsterdam” een artikeltje

over “Scholen der 1e klasse” en “Scholen der 2e klasse”. 

Scholen van de 1e klasse hadden een nummer; die van de 2e een letter, of i.d. 

Scholen der 1e klasse waren voor de rijken en men moest schoolgeld betalen. 

Ook wij betaalden schoolgeld.  Op maandagmorgen.  Het was niet veel.

 

Later werden nummers en letters afgeschaft en door namen vervangen.  Zo werd “School 52” “Het Vergeet-mij-nietje”

 (een kleuterschool in de Willem Schoutenstraat 1) en “School 60” werd “De Kwikstaart” (ook een kleuterschool; Marco Polostraat 180).

 

 

 

 

Op vele Amsterdamse Scholen zitten  zeer mooie Tegeltableaux op de gevels

Wilt U van deze tegels de foto,s bekijken klik op

 

           Tegeltableaus van scholen in het Centrum van Amsterdam

 

           Tegeltableaus van Scholen in Amsterdam West

 

                       Tegeltableaus van Scholen in Amsterdam Zuid

 

                        Tegeltableaus  van Scholen in Amsterdam Oost

 

                        Tegeltableaus van Scholen in Amsterdam Noord

 

Hallo Jaap!
 
Een paar dagen geleden waren mijn vriendin Marianne en ik in de Jordaan en daar kochten we, in een winkeltje dat o.a. ouderwets speelgoed verkoopt, een (behendigheids?) spelletje waarmee Marianne als leerling van de kleuterschool 'School 52' (later 'Vergeet-mij-nietje') in de Willem Schoutenstraat 1 in Amsterdam-West speelde.  Ze was toen een jaar of 5 oud en dat was dus rond zo'n 1951.
 
Het spelletje bestaat uit een houten doos met een schuifdekseltje.  In de doos zes gekleurde balletjes aan een lus gemaakt van een wollen draad.  Ook in de doos twee ronde stokjes die aan beide einden aangepunt zijn.  Tenslotte een vierkant latje met zes kleine gaatjes (voor de wollen draadjes) en twee half-doorboorde grotere gaten.
 
In de doos vier gaatjes: twee aan één van de lange zijkanten, één in een korte zijkant en eentje in het dekseltje.

                                                             
 
De bedoeling van het spel was de wollen draadjes door de kleine gaatjes in het vierkante latje te rijgen.  Dat ging een balletje door de daarbij behorende lus en dan kon het balletjes aan het vierkante latje hangen.  Dit proces werd zes keer herhaald.  Dan werden, denken we, de ronde stokjes in de gaatjes in een lange zijkant gestoken en, als laatste werd het vierkante stokje op de rond stokjes gelegd.
 
Het resultaat is te zien op de aangehaakte foto.
 
Dit 'spel' was erg fustrerend voor Marianne daar a) het zeer moeilijk was dat slappe wollen draden door de kleine gaatjes te drukken en b) het doosje, de ronde stokjes en het vierkante latje een gammel geheel waren.
 
Het lijkt me zeer moeilijk om dit als 5-jarige met kleine vingertjes voor elkaar te krijgen.
 
Marianne kreeg het als peuter niet voor elkaar en ze heeft er nachtmerries van over gehouden.
 
Ze zag dit spel eens te koop in een winkel in 'De Negen Straatjes' en kocht het toen niet.  Daar had ze later spijt van.  Nu we weer de kans kregen dit spel te kopen deden we het maar.
 
Ik kan me dit spel niet herinneren ofschoon ik op dezelfde kleuterschool zat.  Weliswaar zo'n 5 jaar eerder.
 
Marianne heeft dit spel aan vele mensen beschreven maar niemand die zich dit (rot) spel kan herinneren.
 
Misschien zijn er onder de lezers van je web site lieden die zich het zich wel kunnen herinneren.  Van deze lieden horen we graag wat meer.  Mogelijk hebben we de balletjes wel verkeerd opgehangen.
 
Groetend,
 
Frans Woons

 

 

 Tegeltableaus in de Portieken van de Admiraal de Ruijterweg,

van Speijkstraat en de Chassestraat in het Stadsdeel,, de Baarsjes  "



 

Beste Hr.Zwart

 

Ik was een beetje aan het zoeken op internet en dacht laat ik eens oud Amsterdam invoeren en kwam op uw pagina terecht.

Het leuke is wel dat ik een jonkie ben die reageer.

Ik ben geboren in 1959 in de Jacob v Lennepstraat achter een fietsenmaker.

Na 1 jaar zijn we verhuist naar de Orteliusstraat het nummer weet ik niet, maar wat ik wel nog weet is dat er op 1 hoog een gezin woonde

waarvan ik dacht dat de vader en moeder in het circus werkte of hebben gewerkt hun zoon heette Ronnie.

Wij woonden in een benedenhuis.

Na 3 jaar zijn we verkast naar de v. Speykstraat 69 3 hoog.

Als we het portiek uitkwamen en gingen gelijk rechtsaf liepen we de speeltuin in van plan west.

Maar nergens lees ik hier iets over wat jammer.

Wat ik mij wel voor de geest kan halen is de meidenschool St.Jan ik zat zelf op de St.Leoschool.

 Er was iemand die zei dat de school in de Pieter v/d Doesstraat was helaas het was Cornelis Dircksstraat.

 Ja de schooltandarts Drent was onze tandarts en hij floot altijd en natuurlijk ons zwembad het sportfondsenbad.

 Ook het Jan v. Galenbad werd altijd druk bezocht door ons een stukkie lopen maar ach je wist niet beter.

De Hr. Winkel en heb nog ergens een naam gelezen noemde de naam Slijderink.

Dat was onze bovenmeester.

Toen wij van school gingen is hij na 3 jaar met pensioen gegaan dacht ik en enkele jaren later overleden.

De kerk in de Chassestraat ook niet onbekend.

 De 1e communie gedaan.

 Even verder doorlopend de straat in had je een kleuterschool met nonnetjes die “les”gaven en niet te vergeten juffrouw Monique.

 Leuk om eens ouwe foto’s terug te zien en dan te bedenken goh dat weet ik nog zoals het bank gebouw wat gebouwd werd bij het Rembrandtspark.

 Wij noemde dit vroeger het landje.

In 1974 zijn mijn moeder en ik verhuisd naar de Flevopolder en hebben Amsterdam achter ons gelaten

en kwamen alleen nog in de stad met verjaardagen.

 

Met vriendelijke groet R.Nieuwenbroek

    

 

                       

 

Foto / tekening /                                                         Zoals het er nu uitziet 2006

 vanuit de Willem Schoutenstraat / 1920 

 Onderdoorgang van de Orteliuskade/ Orteliusstraat ? 

met uitzicht op waarschijnlijk een stuk land van Dirk van den Broek ?

 

Joop v Buuren zag onlangs dit Zwart - Wit Fototje van de Willem Schoutenstraat 

en heeft daar een groot verhaal over geschreven

Wilt U dat Lezen

Klik op de naam van Joop                      Klik op  Joop v Buuren

 

 

                                                                                           

                            Jan van Galen Zwembad VROEGER                                                 

              

                                                                                                                                                                                                                                                                     

                                         Foto,s zijn  van Sonja Schmidt

 

                                                                       

 

Dag Jaap, herinner je de zwemles nog aan de hengel? Ik heb A en behaald in het Jan van Galenbad toen ik vijf/zes jaar was.
Het zwemseizoen begon op Luilakdag. Dan zat ik eerst 's ochtends vroeg op de stoep bij bakker Bolt voor de luilakbollen en dan door
naar het zwembad dat ging open om 7 uur.

In de kassa stond een leitje waarop de watertemperatuur stond, 11 graden, herinner ik mij.

Hetwater was altijd koud. Verwarming kende je niet. En dan ging je door dat ijzeren draaihek.

Hokje zoeken en voor je het water inging moest je door de douchebak en altijd een badmuts op anders mocht je het water niet in,

 al had je als meisje nog zulk kort haar. Het water lag al spiegelend op je te wachten met die blauwe tegels.

Als meisje mocht je wel in het jongensbad en dat deden we ook wel als er geen hokje meer was en voor de spanning natuurlijk.

Kwam er een jongen achter je aan dan vluchtte je gelijk naar het meisjesveld, daar was je veilig want de badjuffrouwen waren reuze streng.

 Op de scheiding van de twee velden stond de snoepkiosk.

 Ik at daar voor het eerst een mousselientje met roze suiker, verrukkelijk. En ja die zakjes chips met een blauw zakje zout erin.

                                                           

 

                                                                                      

 

Je had ook snoeparmbandjes. Het Jan

van Galenbad hoort gewoon bij de zomers van mijn jeugd. Ja het geluid van het zwembad als je over de Orteliuskade liep, dan ging je gelijk
harder lopen. Bij het zwembad was ook een wacht die op je fiets of de kinderwagens paste. Je kreeg dan een munt die je later weer bij hem
inwisselde.
Heeft jouw vrouw ook nog herinneringen aan dit zwembad? George, mijn  echtgenoot, ging altijd naar het Mirandabad. Hij kwam uit Zuid.
Helemaal leuk die foto van tram met brievenbus.

Zag het weer helemaal voor me dat je achter de tram aanholde om de post nog in de bus te

doen.

 Bij het Centraal Station werden die bussen dan geleegd. Wanneer is dat eigenlijk afgeschaft?

Nou Jaap ik stop, groetjes aan jullie van George en mij

De brievenbus achter op de tram is in 1972 gestopt

 

 

Op  Zaterdag   11-11-2006 las ik in ,,Het Parool "dat op het Terrein van het Jan van Galenbad een heel nieuw Zwembadcomplex is gebouwd,

Volgens de verslaggever Kees Keijer  heeft het complex de vreselijke naam Sportplaza Mercator gekregen !!!

Het zou er uit zien als een geheim militair object dat aan het oog van de vijand wordt onttrokken door een camouflagenet

(De Buitenkant van het complex is helemaal overwoekerd door plantegroei !!! )

 

                                                                                           

                                                                                                   Saval Brandblusser 1942

        

 

                 Hudsonstraat, Bilbaoplein, Bilbaostraat, Cabotstraat                      

                               

Vind dit gedeelte van de Hudsonstraat toch wel een beetje kaal, en wel heel erg vlak, straatje recht is de Davisstraat

Verderop in de straat was de Poppedokter

Die ging weleens buiten wandelen, en was in mijn herinnering altijd gekleed in een Jaquet en een hoge hoed op!!!

Hij liep altijd heel erg merkwaardig, daar hij 5 stappen vooruit deed, en daarna 2 stappen terug!!!!

Aan de andere kant van de straat was het wat vrolijker  betreft de architektuur

Daar waren ook volgens mijn portiekjes in, met de deuren vlak naast elkaar, en de desbetreffende 

 deurknopen zaten ook vlak bij elkaar

Daar door waren ze met LUILAK ook makkellijk aan elkaar vast te binden, en alle fietsen uit die straat werden op een plek 

allemaal tegen elkaar gezet !!!

Verder in de Hudsonstraat zat volgens Lenie Geerlings een Lingeriezaak, daar kon je de ladders in de Nylonkousen laten repareren

 

                                       

 

 

Je toont een heel klein fotootje van de z.o. hoek Marco Polostraat / Cabotstraat met de levensmiddelen

winkel van Hagen (ingang Cabotstraat 9).

Dat is vlak bij mijn geboorte plaats…  

Het perceel op de hoek in de Marco Polostraat draagt nr. 114 en ik ben op 98 geboren…  

Ik ben vele, vele malen in de winkel van Hagen geweest.  

Hij en zijn vrouw stonden in de winkel.

Ze  hadden twee dochters, als ik me goed herinner.  

Alles kocht je via de toonbank en alles werd afgewogen.  

Kaas werd voor je ogen in plakjes

gesneden.  Prijzen werden met de hand opgeteld en mijnheer Hagen maakte weleens een foutje.  

Meestal in zijn voordeel, geloof ik.  En als je lege

flessen terug bracht vergat hij wel eens het statiegeld af te trekken…
Mijn vader kwam op vrijdag met zijn loon thuis.  In (vaak splinternieuwe) bankbiljetten en munten.  

In een doorzichtige enveloppe.  Op woensdag had

mijn moeder geen geld meer.  Bij Hagen kocht ze wel eens op de reutel…Hagen verhuurde ook wasmachines. 

 Vierkante Hoover wasmachines. 

 Dit reed hij met een klein bestel autootje door de straten. 

 Op zijn rug droeg hij die machines de trappen op en af.  Huur: ƒ 1,50 per dag… 

 Later ging Hagen met de tijd mee en maakte van zijn winkel een zelfbedienings winkel.

                                       

                                              Hudsonstraat en Willem Schoutenstraat

 

                                                  

                         Mijn zuster met haar vriendin in de Hudsonstraat met een hele mooie Citroen rond 1958 !!!

                                                        

 Op het Balbaoplein werd in mijn tijd altijd gekorfbald, als ik het me goed herinner op

 rode graffel steentjes, en het was een spel wat door mannen en vrouwen samen werd gespeeld !!! 

Die club heette Rhoda,       ,,Recht op het doel af"

Aan  1 kant van dat plein waren allemaal scholen.

Een daarvan was een kleuterschooltje   ,, Het Kwikstaartje", daar moest ik mijn kleine

  zusje wel eens naar toe brengen, en of ophalen.

Ze hadden toen veel dieren in de klas, zoals  hamsters, cavia's en konijnen

Ook werden daar op die  scholen zomers in de vakantie films gedraaid, voor vertier in de lange vakanties

In de laatste jaren dat we nog in Amsterdam woonde 59 en 60 had de gemeenste Amsterdam ook aktiviteiten

 georganiseerd om de jeugd in de grote lange zomervakantie wat vertier aan te bieden.

In de oude RAI werden allerlei aktiviteiten georganiseerd, alle soorten sport kwamen aan bod, en je kon van alles

 proberen

Ook werden er veel tekenfilms vertoond, alleen al met al was dat een langdurig 

gebeuren, de film brak om de haverklap!!!

 

 

                                           Bijdrage van Frans Woons

Ja, op het plein omgeven door Marco Polostraat, Balboastraat, Vasco da Gamastraat en Cabotstraat

(dat plein heet nu “Balboa-plein”) werd vroeger gekorfbald door ROHDA. 

 Het veld was inderdaad “gravel”.  De ingang tot het veld was aan de Balboastraat.  

Bij de ingang twee gebouwtjes.  Aan de oostkant een klein gebouwtje (voor de wacht?).  

Aan de westkant een langer gebouw met o.a. een dames- en heren toilet (je kon er niet zitten;

je moes hurken), kleedkamers voor heren en dames en een opslagplaats voor ballen, korven, enz. 

 Inderdaad wordt korfbal door een ploeg bestaande uit mannen en vrouwen gespeeld

(zodanig als één van de weinige sporten).  

Vroeger bestond een ploeg uit 6 mannen en 6 vrouwen.  

Een veld bestond uit drie vakken.  

In elk vak van elke ploeg 2 mannen en 2 vrouwen.  In een vak dus 8 mensen. 

 Na zoveel doelpunten werd er van vakken gewisseld.  

Nu bestaat een veld uit twee vakken.  

Dat schijnt het spel te versnellen (vroeger moest de bal altijd van het verdedigingsvak,

via het middenvak, naar het aanvalsvak gaan)

  Mannen dekken mannen en vrouwen dekken vrouwen, geloof ik.  (Ik ben geen korfballer).  

Vroeger werd er op het ROHDA veld wel interlands gespeeld.  Bv. Nederland tegen België. 

 Als er een doelpunt gemaakt werd konden we thuis het gejuich horen.  

Het shirtje van de ROHDA spelers had drie vertikale banden: zwart-geel-zwart. 

 ROHDA verhuisde later naar de westelijke tuinsteden en het hek om het veld werd weggehaald. 

 Toen ging de jeugd er voetballen. 

 O.a. spelers die zeer grote hoogten bereikten…  

B.v. Rijkaard, Gullit, enz.  Toen deze knapen nog teen-agers waren ging mijn vader wel

eens naar ze kijken…  “Omdat ze zo aardig voetbalden”

                                        

                                                                                 

    Dit is een foto van de korfbalploeg Cabot I. Ik ben de tweede van  rechts vooraan, met die lange benen.

     Daar ben ik 11 jaar. Rechtsnaast me zit Nelly Overstegen uit de Orteliusstraat en links EllySpijker.

 
                                        Foto van Sonja Schmidt
 

 

                     Columbusplein

 

       Juliana van Stolberghschool. (Nu  dr.Visserschool )

 

 

 

 

              

       Juliana v Stolberghschool ( Nu Dr Visserschool )                                                        Toen

                      op het Columbusplein                                         

     Op gezeten van ongeveer 1955 tot 1958

 

 

 

      

             

  Speeltuin vereniging ,, Jacob Maris"                                                Grote en  kleine zus rond 1957 in

  bestaat   nog  steeds !!,  voor de oorlog                                         In  de Jacob Maris Speeltuin op de achtergrond

                                                                                                        Davisstraat naar de Hoofdweg

 

In onze tijd, ( 1955 --1960 ) dat wij veel in de speeltuin van ,, Jacob Maris" speelde moestte we dus ook betalen.

Ik weet het dus niet zeker, maar ik dacht een ,, Duppie", of je had dus ook een soort abonnement of lidmaatschap 

 voor het hele jaar, maar dat weet ik niet zeker!!!!

Soms was er geen ,, Duppie" om te spelen, en dan probeerde je over het hek te klimmen.

Dat ging in den beginne  heel moeizaam, daar het een heel hoog hek was, met aan de  bovenkant  van dat hek volgens mijn geheugen drie

of vier rijen prikkeldraad, en dat was nog eens schuin op het hek geplaatst, over de speeltuin heen

                                      

 

Maar daar werd je op het laatst ook behoorlijk gewiekst in, draaide je je hand niet meer voor om.!!

In mijn herinnering was er dus de Apekooi, en een draaimolen, en heel veel zand,en graven tot dat je het grondwater onhoog zag komen

Daar kon je dan weer makkelijk zandkastelen van bouwen

Als je daar als klein kind voor het eerst kwam, moest je dat alles eerst ff verkennen en uitvinden, was even je

 angst overwinnen voor dat nieuwe gebeuren, vooral de Apekooi vond ik in het begin heel eng.

( maar ja, als kind zijnde zijn alle dingen heel erg groot, als je vroeger de hoofdweg overstak, dan kwam

 er geen eind aan, heb het laatst nog eens gedaan, je bent zo aan de overkant !!!!)

Verders was er op het terrein van de Jacob Maris speeltuin nog een soort gebouwtje, daar werden aktiviteiten gehouden,

zoals toneel en voorstellingen.

                                         

 

 

Boven het toneel waren twee gezichten afgebeeld, eentje lachend en eentje huilend, het / die gezichten

 hebben een naam, maar die weet ik dus  ff niet

Je kon toen bij de oppasser altijd naar de WC, en je kon toen ook om water en Ranja vragen

                             

                 Fototje van mijn kleine zusje,helemaal rechts, zij zit in het zand van de  ,, Jacob Maris" speeltuin

                             Links naast haar Gerda Veenendaal, ons buurmeisje op de Hoofdweg

                            De andere  kinderen zijn mij bekend, maar ik weet de namen niet meer

 

 

                           Fragment uit het boek van Willem van Toorn uit het Boek ,, De Rivier

Achter het gaashek op het plein (dat Columbusplein bleek te heten) lag de speeltuin. Ik mocht erheen met mijn moeder of

 met mijn grote broers.

De speeltuin bestond vrijwel geheel uit een onafzienbare zandvlakte; in het midden lag een tegel­plateau  met een enorm

klimrek dat 'de apenkooi' heette, wip­pen, schommels en draaimolens. 

De toestellen interesseerden mij niet bijzonder, ik was gefascineerd door het zand. Zand was weliswaar niet echt hetzelfde

 als aarde, maar het was eraan verwant en je   kon erin graven. Wonderlijk genoeg was dat zelfs de bedoeling:

in een witgeschilderd schuur~e bij de ingang kon je daar houten     scheppen voor lenen.   

                                                                                                                                                                               

  Dieren kwam je bij het graven niet tegen; wel schelpen, maar die associeerde ik niet met dieren. Je stuitte, als je vast­beraden 

doorgroef, zoals mijn broers mij lieten zien, op steeds donkerder en vochtiger zand om uiteindelijk onderin de steeds

 nauwer wordende trechter water te zien verschij­nen. Het was duidelijk dat de laag waarop we leefden maar dun was.                                  

  De speeltuin werd bewaakt door een oude man met een rood gezicht en een witte pet op, die meestal op een

stoel bij de ingang zat. Als hij opstond om zijn ronde te doen door het zand of onbeheerd rondslingerende

 scheppen te verzamelen, zag je dat de witte broek aan zijn ene been gewoon doorliep tot aan een tennisschoen,

maar dat de andere pijp bij de knie verdween in het leren bovenstuk van een houten been, een soort

donkerbruine tafelpoot met onderaan een zwarte rub­berdop.  

 

Om onbeheerd rondslingerde scheppen te verzamelen,zag je dat de witte broek aan zijn ene been gewoon

doorliep tot aan een tennisschoen, maar dat de andere pijp bij de knie verdween in het leren bovenstuk

 van een houten been, een soort donkerbruine tafelpoot met onderaan een zwarte rubberdop         

                                                                                                                                    

                                                              

                                                                                                                                                                                                                                   

      

Beste Hr.Zwart,

.

 Ikzelf    Piet Veenboer  ben geboren op dat plein op nr.44   (1 hoog) en later verhuisd naar   nr 42 hs.

Ik vind de onderwerpen, die allemaal besproken worden, prachtig, maar eigenlijk mis ik vele Columbusplein bewoners

 en ik praat dan meestal over de bewoners van het plein tussen   nr38 en 64.

Dat zijn eigenlijk de nummers, waar mijn generatie(1938) het meest mee te maken heeft gehad.

Ik zal een aantal familienamen noemen: de families  Smit,  Veenboer,  Molema,  van der Stolpe,  Brussel,  de Haas,  Flentge,

de Kaste,   Blees,  Snijdewind,   Bongers,   Anthonie,   Hinke,   Regtien,  Bongers, Raap. 

 Er waren veel katholieke gezinnen bij en het was altijd prachtig om te horen, dat een aantal families gedwongen(nou ja) werden naar de Chassekerk te gaan;

DAT niet deden, want de Augustinuskerk op de Postjesweg was VEEL dichterbij.

Blijkbaar was op het plein een soort parochiegrens vastgesteld.

Het Columbusplein is een mooi plein.

 Nog steeds is er een grote speeltuin.

Er zijn wat kleine winkeltjes.

 De oude winkels, zoals wij die kenden, zijn uiteraard alle verdwenen.

Laten we eens kijken, wat we er nog van weten:

Op de hoek Davisstraat slagerij Meester(?),op de andere een melkboer.

Aan de andere kant had je een SPAR-kruidenier,een fietsenwinkel,slagerij MOOIJ,een groenteman(2 broers),

een drogisterij,dameskapper,hoek Davisstraat een melkboer SCHAGEN  (echtpaar en een ongetrouwde zuster)

 Een paar huisnummers links van de slagerij MEESTER, was vroeger PULS-verhuizingen gevestigd-een bekende

(zeer negatieve) naam in verzetkringen.

Ik kan me nog herinneren, dat deze naam boven het raam van de woonruimte was geschilderd.

 Na de oorlogsjaren werd deze naam wit overgeschilderd.

In het grote gebouw van de speeltuin hebben we voor f.0,10 heel wat mooie kinderfilms gezien.

Zoals Rin-tin-tin en de blinde vuurtorenwachter en laten we de bekende speeltuinopzichter hr.de Milde niet vergeten!

Hij zorgde ervoor, dat je niet te diepe kuilen ging graven, want als je het grondwater zag verschijnen

en je ging daarin staan, dan zouden de kanten wel eens dicht kunnen vallen met alle gevolgen van dien.

Forten hebben we gegraven met de families Raap, Snijdewind.

Dat kon gemakkelijk, want er was toentertijd meer zand in de speeltuin, als nu.

Ik zei al, hij is er nog steeds en aangepast aan de eisen van de tijd.

Ik neem aan, dat deze mail gevoegd wordt bij de betreffende website en reacties zou ik natuurlijk prachtig vinden.

Met vriendelijke groeten,

Piet Veenboer-Boskoop   

 

 

Hoi Jaap,

Is  leuk dit item.

Ik heb op het Columbusplein op school gezeten, maar dat was al bekend.

De naam Flentge zegt mij nog wel wat, Eddy Flentge was een klasgenoot.

Verder heb ik bij die slagerij op de hoek van de Davisstraat een keer een

varkenblaas gehaald om een trommel te maken.

Daar heeft die man nog aardig wat moeite voor gedaan, want ik kreeg hem schoon

en kon hem zo gebruiken.

Ik geloof dat zoiets dan moet worden uigekookt enz. Later besef je dat wat beter.

Af en toe speelde ik daar in de speeltuin, maar je moest er geloof ik lid van zijn.

Verder gingen we er voor en na schooltijd knikkeren in de gootjes van de stoeptegels

die er tegen de huizen lagen.

Of we zaten er met een rij kinderen te branden met een brandglaasje en dat was dan aan

de kant van het plein waar ook de slager zat.

Met de rug tegen de gevel, benen gespreid en ertussen een stukje celluloid, van dat zwarte

geribbelde wat op heel veel fietssturen zat en er door ons dus werd afgepulkt. foei.

Maar we hadden ook wel oude fotonegatieven en dat stonk ook lekker.

Verder weet ik niet echt veel over het Columbusplein.

Wel is mij de familie Saras nog bekend die in de buurt van de slager woonde.

Bedankt voor deze doorstuur, ik heb hem ook even naar mijn zuster in Purmereutel gestuurd.

 

Groeten,

Fred Knol

 

 

 

 

         

 

                       Interieur van de schoolingang van de Juliana van Stolbergschool  zoals het er nu nog steeds uit ziet

 

 

 

                                                

                        Klik op   De Historie van  van de

                         Juliana v Stolbergschool

 

 

Bovenste Rij, Helemaal Links Peter Schoonderwoerd    3 e van Links Jan  Donkersloot      4 e van Links Dirk Tolstra 

4 e van Rechts Jacob Zwart

Bovenste Rij in het midden met strikje en colbertje Kees van Woerkom

2 e Rij van Boven  1 e Rij Links Barend van den Eijkel   2 e van Links Dirk Kooij    2e rij helemaal rechts  Albert v Vliet

Helemaal rechts met handen op de knieen    Hendrikus Westrik

 Ineke van den Berg  staat op de  2 e rij van onderen , 2e van links, naast Hendrikus

                           

 

                        Mijn Klassefoto van de Juliana v Stolbergschool

Juliana van Stolbergschool, AMSTERDAM  

1955 - 1958

 
Ik heb ff in mijn Rapport van de Juliana v Stolbergschool gekeken, want dat weet/wist ik niet meer uit mijn hoofd

Jaar 1955 / 1956 heb ik bij F.Elbers in de klas gezeten

Jaar 1956 / 1957 heb ik bij S de Rijke in de klas gezeten

Jaar 1957 / 1958 heb ik bij Y.Dwarshuis in de klas gezeten

Laatste jaar 1 e rapport nog bij M.J de Fouw


Andere klasgenoten waren
Dirk Tolsma, Peter Schoonderwoerd, Hendrikus Westrik,Cornelis Jan v Assendelft,Pieternella van de Beitel,

Josephina van der Berg,Pieter Buisman, Gerrit van Dam, Barend van Dijk, Jan Donkersloot, Barend van den Eijkel,

Irene Marg. Van Gestel, Marianne van Ginkel, Marjan Heleen de Groot, Antonius den Hoed, Anna Geertruida Hol,

Maria E den Houdijker, Johannes van der Kamp, Barend J Kelders, Marja Klaassenbos, Martha van der Klei,

Sijbrechtje van der Kroef, Oege Stephen Lit, Yvonne Luuring, Hans Meijnen, Johanna M. Oudakker,

Marinus Jan Prins, Dorothea B/Reussien, Johan Pieter Franciscus Koek, Frans Sininia, Jan Uijtewaal.

                                                                                                                          

De onderstaande Link / Site is van de Dr.Visserschool, dat was vroeger de Juliana van Stolbergschool !!!!!!!

Je kan dan op die site een ,, Virituele rondleiding" aanklikken, met foto,s  van die school, foto's die

 toch een hele goede indruk geven van ook hoe het toen was!!!!!

Er is n.l. wat decor betreft  niet veel veranderd, klik op onderstaande link !!!!    

                                            http://www.visser.edu.amsterdam.nl/

 

 

 

 

                 Fragment uit het boek van Willem van Toorn uit het boek ,, De Rivier "

 

's Morgens schoor mijn vader zich met een mes, voor de spiegel in de keuken.

Om het mes aan te zetten hing er een brede leren riem aan het rekje niet handdoeken en theedoe­ken.

In de scheerdoos, een klein, met rood leer bekleed koffertje waarin nog twee scheermessen in speciale

gleufjes rustten, zat ook  een wetsteen om de messen vlijmscherp te maken.

Wij mochten niet aan de doos, laat staan aan de messen komen, maar soms als ik aan de keukentafel naar

het scheren zat te kijken, zeepte hij mij grinnikend in en schraapte het zeepschuim van mijn wangen met

 de gladde achterkant van het scheermes. 

Ik zat trots en kaarsrecht op de stoel, maar rilde bij de gedachte dat hij in mijn vel zou kunnen

 snijden zoals hij regelmatig bij zichzelf deed.

                  

             Onderstaande  3  Foto,s zijn   van de Kapperszaak ,, De Barbier  " op de Gouw in

        Purmerend met  Oude Kappersartikelen en ook  oude  Emaille Reclamemateriaal

 

 

Dan moest hij het wondje deppen met alluin en met een plukje watten erop naar de winkel

Zaterdags na het sluiten van de winkel en na een kop koffie en een sigaar met Henk wandelde

 hij om de hoek naar de kapper op het Columbusplein om zich  te laten knippen en scheren. 

Als ik ook geknipt moest worden, mocht ik mee, maar ik had altijd het gevoel dat hij liever

alleen ging, dat het zîjn halfuur van de week  was. 

Dat hij er ook wel trots op was met mij of een van mijn broers, als die aan de beurt waren,

tussen de andere mannen te zitten, maar dat hij ervan genoot bevrijd te zijn van zijn gezin om

even de onbezorgde heer te kunnen zijn die hij diep vanbinnen was.

Bij de kapper rook het naar eau de cologne en zeep en sigaren. 

                                               

                     

                     

 Voor de spiegel­wand met de marmeren wasbekkens stonden drie scheer­stoelen met leren

zittingen, armleuningen en bovenop de rug­leuning een nikkelen hoofdsteun met een rol

 papier waar­van voor elke volgende klant een schoon deel beschikbaar kwam als het oude eraf was gescheurd.

De kapper had   twee knechts, maar mijn vader knipte hij altijd zelf

                                             

 

              

Mijn vader verdween onder een schoon wit kaplaken en de kam en de schaar van de kapper

begonnen om zijn hoofd te dansen. Soms stopte de kapper even om mijn vader gelegenheid

te geven een trek van zijn sigaar te nemen, die op een asbak met een hoge nikkelen  poot naast de stoel lag.

De andere mannen rookten sigaren of sigaretten en lazen kranten of tijdschriften, of praatten over de  toestand.

 Wat er nu weer op de bon was gekomen, hoe vaak er luchtalarm was geweest en hoe

                                               

                                                             

 Blauw-Wit had gespeeld tegen De Volewijckers. 

Maar je  merkte dat niemand graag hardop zei wat hij van de Duitsers of de NSB'ers dacht.

Na het knippen zeepte de kapper mijnvader in en schoor hem met net zo'n mes als mijn vader zelf had.

Als hij helemaal glad was, depte de kapper zijn gezicht met een warme doek en daarna met eau de cologne.

Dan kamde en borstelde hij zijn haar, pakte een nikkelen spuit met een zwarte rubberballon en vroeg in

de spiegel aan mijn vader: 'Friction, meneer?' 

 

 

Als mijn vader  instemmend knikte, verstoof hij geurige wolken over zijn haar,

masseerde het krachtig en wreef het stevig schoon met een dikke witte handdoek voordat hij het

 opnieuw kamde en borstelde. 

Ten­slotte pakte hij een  ronde spiegel, die hij achter mijn vaders hoofd hield, zodat die

 in de grote spiegel   kon zien hoe zijn achterhoofd eruitzag. 

De fooi die mijn vader bij het betalen gaf, liet de kapper luid in een metalen schaal rinkelen

onder het uitroepen   van

'Pot voor meneer.' De knechts glimlach­ten tegen mijn vader en zeiden: 

'Dank U wel, Meneer              

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                     Als ik geknipt moest worden, moest ik al mijn moed verzamelen om tegen de kappers

knecht te zeggen dat ik het overal even kort wilde en niet met een fietskuifje.

Mijn tweede broer had het ook kort, maar mijn oudste broer mocht het lang, net als mijn vader

 

                                      

      

     

 

 

 

 

Dan liep je verder door  de Davisstraat 37 , I hoog  waar mijn  mijn vriendje  ,, Dikkie Tolstra "  woonde die ik s'ochtends 

vroeg altijd ophaalde en een koppie thee met melk kreeg ,  en hij zat aan de ,, Dikke Pap" om  daarna samen naar de

Juliana van Stolberghschool te lopen maar meestal gingen we eerst  rechtsaf, en daar was de ,, Toko" , een snoepwinkeltje

 op het Columbusplein.

Daarna, ( hij had altijd een touw bij zich) deden we het volgende spelletje, Paard en Wagentje mennen

Hij deed het touw achter zijn nek en onder zijn oksels en ik ging  dus het  paard mennen, was denk ik een vrij

algemeen spelletje toendertijd

Wat schets mijn verbazing dat ik onlangs uit mijn raam keek, ( Ik woon nu naast een school )  zien ik

daar 2 kinderen precies hetzelfde doen

Ook deden we met dichte mist( leek toen wel meer als nu) of we onze school niet meer konden vinden, en deden

 we of we niet naar school konden  die dag

Of we gingen spijbelen, en kwamen terecht op het grasveld voor het Sportfondsenbad, achter de

 Jan Evertsenstraat

We gingen dan ,, Klavertjes 3 of 4 plukken om geluk te krijgen, maar dat hielp niet veel !!!

Strafwerk op school , en thuis ook nog straf van Pa, altijd dubbel

 

 

   

 

 

        De Davisstraat vanaf het Columbuspleis tot aan de Hoofdweg                     De andere Davisstraat, naar de Admiralengracht toe

        met in het midden ( Davisstraat / Hudsonstraat )  

              waar vroeger de Patatzaak was!!!!

Die patatzaak/snackbar op de hoek Hudsonstraat/Davisstraat was trouwens van mijn oom Jantje Pafort.

 Ik mocht daar wel eens ijs verkopen.

 Ze hadden zo'n loket aan de straat ook voor patat.

Ik heb wel patat staan snijden met zo'n apparaat aan de muur.

Die patat werd eerst voorgebakken, en in de zaak stond een jukebox en dan kreeg ik wat dubbeltjes om plaatjes te draaien.

Vooral Oh Carol van Neil Sedaka was mijn favoriet.

Hoog in de hoek van de zaak had hij ook een televisie, kon je aan een tafeltje zitten kijken.

Vgls Sonja Schmidt

 

                              

Een echt ouderwets snoepwinkeltje , waar je allerlei soorten snoep kon halen, van stroopsoldaatjes

tot van die  pistooltjes met een kurk er in

een staaf droppen, en uit grote bakken op de toonbank gehaald , afgedekt met glazen platen

Ook kon je van die kleine vliegtuigjes kopen, de nieuwste type's van toen, en ik zou er wat voor over

 hebben om nog eens zo'n vliegtuigje in mijn bezit te krijgen.

 

Verders maakte we ook zelf veel Vliegtuigjes, namelijk van een knijper en een Kurk.!!!

De  kurk werd in de knijper gedouwd , en tussen de kurk en de knijper werd ook nog een stuk karton gedouwd, netjes in

de vorm van een vliegtuigvleugel , zo ook in de achterkant van de knijper werd een klein vleugeltje gedouwt als staartvleugel

Dan werd er een propellertje geknipt uit dik zilverpapier of  van een dop van de melkfles of anders

Dat propellertje  werd  met een naald in de Kurk gedouwd, en klaar was het vliegtuigje

Verders  waren er meerdere variaties in allerlei vormen van dat zelfbouwvliegtuigje

 

 

       Spelletjes die we, als kinderen, speelden in de straten van Amsterdam-West

(“Zeeheldenbuurt”; nu “De Baarsjes”) in de jaren 1945 – 1955.

 

 

 

   Fragment uit het boek van Willem van Toorn uit het boek ,, De Rivier"

 

Van het geld dat ze weleens in de winkel van hun vader vonden, onder de uitgestalde waren konden de kleine  van

Toorns wel eens wat kopen

Daar konden we bij die oude mevrouw op het Columbusplein de volgende dag iets te kopen

Ze had een klein winkeltje dat bijna helemaal werd gevuld door een tafel met Tientallen vakjes , waar

allerlei soorten drop en snoep in zaten

Ik was bang voor haar omdat de heks uit ons sprookjesboek leek en omdat een brilleglas een blind, melkwit

oog had; maar samen  met mijn broers durfde ik wel,naar binnen

                                                             

                                                                                                          De Toko op het Columbusplein

Ook is er in een periode een rage geweest met ,, Duitse Klappers" een soort raketje van ongeveer 10 a 15 cm, daar had je volgens mijn een paar variaties in.

n.l.  1 waar je een klappetjes op de punt schoof ( nu nog in mijn bezit) en eentje die wat ingewikkelder was, daar moest je het klappertje in het raketje doen.

Beide ,,raketjes" moesten dus omhoog worden gegooid, waardoor het klappertje ontplofte

En alles   zat in grote bakken die werden afgesloten met glazen platen

Ook kocht je daar de ,,Wijnballen , voor als je jarig was, en moest uitdelen in de klas !!

Naast die snoepwinkel had je een kast van de P.E.N, die was /is zodanig geplaatst in een hoek dat daar ruimte ontstond en waar

 wij steevast altijd in  fikkie stookten.

Dat papier haalde we altijd bij een groenteboer op het plein uit de kistjes, van dat geribbelde  papier kon je ook heel mooi fakkels maken

omdat dan ook de lucht er zo mooi door heen ging, en er een mooie rooksliert uit kwam

In de Davisstraat woonde ook een meneer die had een auto, toen nog wel een beetje een unicum.

Als het dan 's winters vroor, zag je hem 's avonds eerst het water uit zijn  radiateur leeg laten lopen , kon zijn motorblok niet bevriezen!

's Ochtends kwam ie dan weer met keteltje warm water en gooide dat weer in zijn radiateur, voordeel meteen een warme motor, en startte gelijk.

 

                                                                                                             Mercatorplein

 

             

                NU                                                                  TOEN ,  Links door  naar Bos en Lommer ???  en rechts Jan Evertsen ???