Mijn Nostalgiesite
Amsterdam-Oud West, de Baarsjes de Sloterpolder en Kinkerbuurt
Juliana van Stolbergschool en de Pieter Oosterleeschool
Wie wil reageren/ en of ook aanvullingen heeft
Mail naar j.zwart@nostalgiekrant.nl
Hoofdweg Amsterdam
|
De Hoofdweg, Ontworpen door H.Th. Wijdeveld en P.L.Kramer , leerlingen van Berlage Volgens Wijdeveld " Het huis is overwonnen, de straat is uitgevonden" !!! De straatwand moest een geheel zijn
Toen Amsterdam in 1921 de Gemeente Sloten annexeerde, had Sloten
een plan om zesduizend arbeiderswoningen te bouwen in de
Baarsjespolder
De grote man was bouwondernemer Heere van der Schaar, eigenaar van de grond. Hij had nog 1 troef. Hij kon goedkoper bouwen dan zijn concurrenten. Zijn geheim was dat hij hele woningblokken in 1 keer neerzette, volgens een vast stramien, met gewapend beton Daar had je geen metselaars bij nodig, en architekten hoefden alleen maar de buitenkant te ontwerpen Amsterdam moest met van der Schaar in zee gaan, maar het mocht geen knoeiwerk worden De gemeente liet een nieuw Plan West opstellen en benoemde een 'Esthetische commissie" van drie wijze mannen om toezicht te houden op de uitvoering Van der Schaar kreeg zowat alle architekten van de Amsterdamse school op zijn dak Hij haatte hun uitspattingen - met torens, arcade,s. erkers, balkons, ronde hoeken, gevelsprongen, overdadige portieken, ingewikkelde vensters!! Ze verminkten zijn plattegronden De architekten op hun beurt mopperden dat ze alleen maar baksteentjes tegen Van Der Schaar Beton mochten plakken Toch is in West de grootste concentratie van de Amsterdamse School ontstaan Strakker en soberder dan in de P L Takstraat en de Spaardammer buurt Dit is een uittrekksel van een verslag van Lodewijk Brunt en Kees Tamboer uit een stukje in ,, Het Parool " genaamd : Twee reuzen in een Prachtwijk d.d 21 sept 2007!
|
Hoofdweg 204 III Amsterdam
Waar we woonde op de Hoofdweg 204 III
Wij kwamen daar op 8-11-1949 vanuit Rotterdam via een woningruil te wonen
Daarvoor woonde de Fam Brussel daar en die gingen naar de Groepstraat Rotterdam !!
|
|
Foto,s van het portiek van nu en van vroeger
Onze buren die in ons portiek woonde waren
204 Huis Familie Konig 202 Huis Fam Diepenhorst
204 I Fam Buiskool 202 I Fam Mulder
204 II Fam Peetoom laterVeenendaal 202 II Fam Grashuis
204 III Fam Fam Zwart 202 III Fam Walters

Oude Foto van het huis op de Hoofdweg met nog net mijn Vader en Moeder op III Hoog

Foto genomen vanuit datzelfde raam Hoofdweg met mijn moeder en zussie

Mijn moeder en ik, zo een beetje rond 1952 op de Hoofdweg
De achtertuinen tussen Hoofdweg en de Hudsonstraat

De winkel waar vroeger de winkel van Schuddemat was
Volgens Sonja Schmidt !!
Hallo Jaap!
De winkel van Schuddemat kan ik me nog herinneren. Ik ben er diverse keren in geweest. Vnl. eind veertiger jaren. Ik kocht daar “melkgriffels”. Voor 2 cent / stuk, denk ik.
De winkel was gevestigd op de Hoofdweg. Aan de westkant. Aan de oneven kant dus. Vlak ten zuiden van de Willem Schoutenstraat. Op of rond nummer 239.
Ik ben iets ouder dan jij en toen ik naar de eerste klas van de lagere school ging (in 1947) was het vlak na WO II en er was nog een tekort aan een hoop dingen, w.o. papier.
Diverse levensmiddelen waren nog “op de bon”. Ik geloof dat suiker als laatste artikel bon-vrij werd. Enige jaren na 1945.
Op school, in de lagere klassen, schreven we niet op papier maar op leitjes. Daartoe hadden we griffels. Er waren twee soorten: dunne, harde en dikke, zachte griffels.
De eerste soort piepte wel eens als je op een leitje schreef; de tweede niet en dat waren de melkgriffels.
De griffels werden bewaard en een houten doos; een zgn. “griffeldoos” of “griffelkoker”.
De griffels werden gescherpt aan bakstenen in de schoolmuur. Dit hadden generates van schoolkinderen gedaan.
Er zaten dan ook gleuven in de bakstenen. Daar waar de kinderen de griffels slijpten (sliepen?).
De leitjes waren gevat in een houten raam.
Als je klaar met je werk was en de juf had het goedgekeurd dan kon je dat uitvegen met een vochtig sponsje.
Daarna werd het leitje droog gewreven met een lapje. Sponsje en lapje werden bewaard in een “sponsendoos” van metaal.
Dit doosje was een cylinder open aan beide einden maar in het midden, d.m.v. een metalen schotje, in twee gelijke delen verdeeld.
Op iedere helft paste een metalen dekseltje. Het geheel was van buiten geverfd. In de ene helft van het doosje bewaarde je het sponsje; in de andere helft het lapje.
Soms deden kinderen wel eens een bruine boon of i.d. bij het vochtige sponsje. Dan gebeurde het soms wel eens dat de boon begon te kiemen…
Later schreven we met potlood op papier. Nog later met inktpennen (b.v. “kroontjespennen”) die je om de paar woorden in een inktpotje moest steken.
In 1953 ging ik naar de MULO en toen kocht ik een vulpen. Kort daarna kwamen de eerste ball point pens op de markt. Van Bic. B.v. de Bic “Click”…
De foto die je me stuurde staat op de Beeldbank van Amsterdam.
Je kunt inzoomen en dan blijkt dat, toen de foto genomen werd, de winkel van Schuddemat er eentje in een rijtje van vier is.
Deze vier winkels zijn, van zuid naar noord (huisnummers klimmen dus op):

N.B. Huisnummers zijn bij benadering. Ik kan er 2 naast zitten
Later heb ik ook nog gewoond op 172 1e en 2e etage.
Mijn vader was politieagent en ik denk dat menigeen zich hem wel herinnert.
De oude heer Schuddemat had een kunsthand en hield deze altijd in zijn zak.
Later nam zijn zoon de zaak over en weer later kwam er een bontatelier in.
De club van de heer Beijer was Blauw Wit en als die hadden verloren vertelde hij aan iedereen dat hij pijn in z'n harses had.
Je kon vroeger op de Hoofdweg putten want er stonden toen haast geen auto's.
van de zangeres Gre Brouwenstein, ze woonden op de Postjesweg)
Later zijn mijn kinderen op deze school geweest en op de Sneeuwbes dat was de kleuterschool in de Arubastraat.
kaal geschoren en in de menie (dit was oranje verf) gezet.
Ik heb nog niet het hele stuk gelezen dus misschien staat het al ergens maar in de oorlog kon je in de winkel waar later
Desire kwam, bij de banketbakker Verburg koek halen.
Je stond er wel uren in de rij.
Je moest wel suiker meenemen en inleveren.Mevrouw Verburg was ook de eigenaresse van Desire, zodat ze toen twee zaken hadden.
Op de hoek van de Hoofdweg met de Postjesweg zat aan de ene kant Albert Heijn en aan de andere kant een koffiehuis.
Mijn oma woonde op de Postjesweg op de andere hoek dus bij de Hudsonstraat boven een fourniturenzaak die Rutex heette.
Harry Hoekzema werd op een kwade dag 'smorgens om 9 uur vermoord voor fl. 50,--.
Hij had nl. ook een girokantoortje in de winkel genomen en een of ander personage dacht dat daar wel veel te halen zou zijn. Mis dus.
De Hoofdweg, Columbusplein, Postjesweg, Orteliusstraat + Kade, van Spilbergenstraat,
Mercatorplein, Magalaensplein, de R.K. Kerk op de Postjesweg en de R.K.School, de Pieter Oosterleeschool, Jan Evertsenstraat,
Surinameplein en de Postjeskade.
Het verbaast het mij altijd dat je het ene zo goed kan terug halen en van de andere periodes kan je je helemaal niets
herinneren.
Maar wat ik mij wel kan herinneren is een blokkendoos waar ik mee speelde,en dat je met die blokken wat kon maken dat vond ik heel mooi.
ook de Radio ( Draadomroep ) kan ik mij goed herinneren want als hij uit was vroeg ik altijd of hij aan mocht, dat vond ik beregezellig .
De programma ’s waren ; de Groenteman, ( wat zullen wij eten } en de Arbeidsvitaminen natuurlijk.
|
|
En ook de Hoorspelen zoals die van Paul van Vlaanderen ( geschreven door Francis Durbridge ) , de stemmen waren
van Jan van Ees( Paul ) en Eva Jansen( Ina ) en de Sprong in het heelal waren heel spannend.
En natuurlijk ,, Koek en Ei " ( geschreven door Jan Moraal) over ,, Opa Bobby op zijn rooie Brommer en de
titelsong van dat hoorspel ,,How do you like your eggs in the morning"
De stemmen waren van Joop Doderer, Conny Stuart, Johan Kaart en Ko van Dijk.
En de Familie ,, Doorsnee" natuurlijk, van Annie M.G. Schmidt (1952-1958)
Ook nog het hoorspel ,, De sprong in het heelal "
Maar ook de naam Slijderink zegt mij heel wat. Ik heb les van hem gehad en dat was dus de
hallfbroer van Frits Slijderink die de vader was van Connie Trautwein.
Ik denk dat ik haar ook eens een e-mail zal sturen. Connie noemt bijvoorbeeld dat haar ouders tegenover elkaar gewoond hebben in de Chassestraat. Mijn vrouw kende daar alle mensen, want daar heeft zij
zelf als kind tot haar 23ste jaar gewoond. Van die school herinner ik mij nog sr. Paula, die altijd
tegen de bloemen op het altaar in de kerk zat te praten.. Als Slijderink een boek geschreven heeft over de geschiedenis van de
parochie kerk O.L.Vrouw van Altijddurende Bijstand, zou ik dat zeker
aanschaffen. Helaas is de kerk niet meer in gebruik en was er zelfs
sprake van sloop in een stad die ontzettend grote water
en wind schade heeft opgelopen.
Max
|
|
Voorbeelden van ouderwetse intereurs
En veel te kiezen was er niet , want er zaten maar 4 kanalen op , en een volumeknop en dat was alles.
Bij ons op de Hoofdweg kwam altijd de Augurkenman langs op de zondagochtend en deze kondigde zijn komst
aan met een luide. basse grog stem
In het blad Ons Amsterdam staat het volgende er over geschreven
De Ventersroep van Israel Zwaaf
Uitjes uit de wijnazijn
komkommer een cent
als je niet eet, ga je dood
drie centen een moot.
Bijdrage van Eugene Jansen
Die zoetzuur mijnheer kan ik mij goed voor de geest halen , hij was een beeetje mank en had een aardappel gezicht, zijn vrouw
die ook meeliep was een heel lief mens
( Hij en zijn vrouw zaten later op de markt ) ik heriiner mij nog zijn eerste zin maar kon bij god niet verstaan
wat hij voor de rest liep te zeggen
Gelukkig is dat na meer dan 50 jaar nu ook opgelost, dank zij uw site
------------------------------------------------------------------------------------------------------
Dat zijn twee verschillende
lieden, denk ik. “Manke Willem” (echte naam Willem Meijer) kwam bij ons door de straat.
Hij riep dan: “Uitjes in de wijnazijn! Komkommers een cent maar!”.
Van “wijnazijn” maakten we “wijven zijk”…
Inderdaad stond hij ook wel eens (met vrouw en dochter) op de markt in de Vespuccistraat.
De familie Meijer woonde in de Hudsonstraat
Volgens Frans Woons, uit Canada
En dan kwam Pa s’ avonds thuis en dan liep hij naar boven met zijn fiets op zijn nek, bang voor diefstal.
Als hij niet met zijn fiets ging, dan ging hij met de bus van Maarssen en Kroon naar Schiphol, naar de K.L.M. alwaar hij werkte .
Het was een mooie fiets , met versnellingen.
Op diezelfde fiets zat ik achterop of op de stang als we gingen vissen op de Brasemermeer, in een gehuurd bootje.
Maar dat gebeurde dan wel heel vroeg, want het was bijna nog donker dat we weg gingen,
We zaten toch wel uren in dat bootje te vissen, en dat vroeg toch wel heel veel geduld, vooral als we niets vingen.
Pa had een mooie grote hengel en ik had een klein goedkoop bamboestokkie, met een paar knopen er aan gezet,
om daar het vistuigje aan op te winden.
Hij, mijn vader ving de hele grote brasems en karpers, en ik de kleine voorntjes, en mijn vader ving die
grote omdat hij zo diep viste.
Bijdrage van Frans Woons
en we gingen met hem mee naar (het oude) Schiphol.
Voordat Het Nieuwe Meer verbreed werd
wat “kruithuisjes” (weet niet of er werkelijk kruit lag opgeslagen).
“Vita Nova” heette. In Het Nieuwe Meer vingen wij brasem, blei en voorn.
Viste je met wormen dan had je kans op aal, baars en ,,schele pos”.
Vissen in Oorlogstijd
Beste Jaap, ik geloof dat ik aan jou gevraagd had over vissen in de oorlog?
Daarna heb ik het NIOD dezelfde vraag gesteld. Hierbij vindt je het
antwoord. Ik vind het heel wonderlijk waarom er zo weinig mensen in de
Hongerwinter gingen vissen? Zo weinig mensen die een visvergunning hadden?
Ben toch wel nieuwsgierig of er nog oudere mensen zijn die daar iets over
kunnen zeggen. Ik ben lid van het Vrouwen Contact Castricum en zal daar de
vraag eens voorleggen. Groetjes Els.
Geachte
Er was in de oorlog geen visverbod.
Wie over een visakte beschikte, kon gaan vissen en dat deden er tijdens de oorlog steeds meer.
Hein A.M. Klemann merkt in dit kader in zijn studie over economie en samenleving tijdens de bezetting op, dat het aantal hengelaars
met een visakte steeg van dertienduizend in het seizoen 1938/1939 tot vijfenvijftigduizend in 1944-1945.
Met vriendelijke groet,
René van Heijningen
Afdeling informatie en documentatie
Nederlands Instituut voor Oorlogsdocumentatie
|
Een schoolfoto waar Pa, een oom Convair 1950 een een achterneef opstaan
|
|
Herinneringspenning KLM.
|
|
|
Het soortgelijke kleine locomotiefje van Orenstein & Koppel waarin ik met Pa altijd mocht meereden
http://www.smalspoormuseum.nl/Materieel/Motorlocs/mloc6.htm
Nadat hij bij de K.L.M. had gewerkt, ging hij bij Orenstein & Koppel werken
aan de Cruquiusweg , en daar maakte ze wel eens speelgoed voor de kinderen en daar werkte hij s’avonds
veel aan en dat was vreselijk spannend, omdat het nogal bijzonder was, dat hij dat deed en mede ook
omdat ik haast helemaal geen speelgoed had.
Het geheel werd grotendeels van Koper gemaakt en gesoldeerd ( de stoomlocomotief) en ik zou er
heel wat voor over hebben als ik die weer terug zou kunnen krijgen.
Bijdrage van Frans Woons
Ook op Schiphol. Ook wel eens bij de Coenhaven en mogelijk ook wel eens in Amsterdam-Noord.
Tijdens de oorlog werd de Fokker fabriek wel eens door de geallieerden gebombardeerd en de moffen
besloten dan ook de fabriek naar Helmond (N.B.) te verhuizen.
Mijn vader kwam toen eens in de week (of eens in de 2 weken) naar huis met de trein.
[ten teken dat hij al voor de moffen werkte (zo langzaam mogelijk zonder in moeilijkheden te geraken)
zodat hij verder mocht reizen
|
|
De wat ,,Sjiekere gedeelte van de Hoofdweg, De ..Rijke" Hoofdweg met als eerste zijstraat de Arubastraat
( van de Postjeskade naar het Surinameplein)
waar links aan het eind veel Dokters woonde,
waaronder Dr Breedveld !
Hallo,
Ik vond je site door een grappig toeval: iemand vond een site van mijn via
Google, en ik volgde diezelfde zoekopdracht om te kijken wat hij nog meer had
gevonden... Jouw site dus.
Ik ben geboren in 1956, en ik was bijna 2 toen we op het Cremerplein gingen
wonen. Mijn kleuterschool was de Sneeuwbes, en mijn lagere school was eerst de
Bennebroekschool, en vanaf het derde jaar de Corantijnschool (omdat ik op de Bennebroekschool een juffrouw had die me sloeg). In mijn tijd was daar op de
hoek van de Corantijnstraat met de Hoofdweg een supermarkt Centra, en die had een raampje aan "onze" kant, waar we snoep konden kopen.
Althans... mijn schoolgenoten konden dat, want ik had nooit geld. Op de hoek van de Corantijnstraat en de Curacaostraat was een groenteboer
die ook ijs verkocht: roomijs of waterijs; het kostte allebei 15 cent.
Ik heb meegemaakt dat het Surinameplein van stoplichten werd voorzien. Het
probleem daarbij was, dat het hier ging om een grote rotonde plus een
T-kruising (Haarlemmermeerstraat), en dat moest ook nog allemaal aansluiten op de stoplichten aan de andere kant van de brug
(splitsing Overtoom/Amstelveenseweg) die er al waren zolang in me herinner. In die tijd hadden ze nog geen computers,
dus ze moesten telkens weer op goed geluk inprogrammeren (mechanisch!), de stoplichten werden ingeschakeld, en dan maar kijken hoe lang het duurde
voordat er een verkeerschaos ontstond. Ik geloof dat het meer dan een jaar heeft geduurd voordat de stoplichten blijvend werden ingeschakeld.
En het ging pas goed toen
de "oudere" stoplichten waren geherprogrammeerd.
Het hoofd van de Corantijnschool was meneer Goubitz. Ik mocht die man absoluut
niet. Zo vaak als ik van hem straf heb gekregen, gewoon omdat...
Laat ik het zo zeggen: Andere kinderen vergaten óók de tijd, maar hun moeder zei dan dat het tijd was, en ze vertrokken naar school.
Mijn moeder werkte en kon me dus niet waarschuwen dat het tijd was, en ik kwam dus vaak te laat. Feitelijk werd ik gestraft
omdat ik één van de eerste kinderen in Nederland was met gescheiden ouders.
Toen we nog maar pas op Cremerplein 45 III woonden, dus tegenover de
Vosmaerstraat, maakten we maandenlang een omweg via de Rhijnvis Feithstraat
naar de Overtoom richting Surinameplein, terwijl ik me toen al (als 2-jarige!!!) afvroeg waarom niet via de Busken Huetstraat rechtstreeks naar de Overtoom liepen.
Dit is één van mijn vroegste herinneringen.
Op dat adres hebben we 10 jaar gewoond, en onze benedenburen hadden tv, dus we
gingen daar op woensdagmiddag tv kijken
. Pipo was één van de programma's die we konden zien. Pas heel veel later kwam ik erachter dat onze buurman een persoonlijke kennis was van Cor Witschge.
Deze buurman was namelijk de acteur
Jan Hundling, die onder andere in "Pipo en het grachtengeheim" heeft meegedaan;
daar was hij de visverkoper.
Op Paramaribostraat nr 1 I stak een keer een hoofd van een oude man door het
raam naar buiten, en deze man vroeg me om boven te komen.
Ik aarzelde, want ook toen al leerde ik van mijn moeder dat ik vreemden niet zomaar mocht vertrouwen.
Maar hij hield aan en hij beloofde me dat ik dan een snoepje zou krijgen.
Toen gingen bij mij alle alarmbellen rinkelen. Hij bleef zeggen dat ik echt even naar boven moest komen...
Enfin, ik kon geen weerstand blijven bieden, maar ik nam me
voor, dat snoepje niet aan te nemen.
Dat was ook niet nodig, want dit was gewoon een hoogbejaarde man, die wilde dat
ik brood voor hem ging halen op de hoek van het Paramariboplein.
Dat is maar enkele tientallen meters, maar voor hem niet te doen, en voor zijn vrouw ook niet; ze waren namelijk niet alleen hoogbejaard,
maar ook nog reumapatienten. In plaats van een snoepje kreeg ik na afloop een dubbeltje. "Daar mag je een snoepje voor kopen," zei de man me,
en ik dacht: dat mag ik wel aannemen.
Maar omdat ik het idee had dat ik ongehoorzaam was geweest, heb ik dat nooit aan
mijn moeder durven vertellen.
Daarna heb ik nog heel vaak boodschappen voor dit echtpaar gedaan, en elke keer
kreeg ik weer een dubbeltje, of meer als ik naar meer winkels ging.
Maar de last die ik droeg door het voor mijn moeder te verzwijgen, was voor mij als 9-jarige te zwaar, en ik hield ermee op.
Ze zullen wel gedacht hebben: waarom komt hij nu
niet meer? Wel, daarom dus.
Die man heette meneer Schipperheyn, en als iemand hem persoonlijk heeft gekend,
zou ik graag weten hoe hij en zijn vrouw
het verder nog hebben gered. Misschien
hebben ze iemand anders kunnen strikken om die boodschappen voor ze te doen?
Op de hoek van de Surinamestraat en de Sloterkade was het café van André van
Haren. Ieder kind in de buurt wist dat je daar een suikerklontje kon krijgen
als je het met alle vormen van beleefdheid vroeg. Dwz: beginnen met "goedemiddag meneer", en dan "mag ik alstublieft een suikerklontje?"
Soms kreeg je dan niet
alleen een suikerklontje maar ook nog een koekje. Eén keer, midden in de zomer,
kreeg ik zelfs 20 cent om een ijsje te kopen!
Die man heeft waarschijnlijk gedacht: de kinderen van nu zijn de vaste
stamgasten van morgen. Tientallen jaren nadien ben ik daar nog eens geweest,
maar het café was daar niet meer. Zijn investering heeft hem dus uiteindelijk
niet veel opgeleverd...
Mijn moeder nam me vaak mee om te gaan winkelen in de Kinkerstraat, met de HEMA
als hoofddoel. We liepen dan door de Jan Pieter Heyestraat,
en ik weet nog dat het me opviel dat de Jan Pieter Heyestraat nog een stukje doorliep. Ik was razend benieuwd wat daar dan nog te zien zou zijn, en
elke keer hoopte ik dat we
rechtdoor zouden gaan... tevergeefs. Het werd echt een Tantaluskwelling.
Op een dag (ik zal 4 of 5 geweest zijn) besloot ik daar in mijn eentje naartoe
te gaan. Aan het "echte" eind van de Jan Pieter Heyestraat bevond zich een
speelplaatsje
. Ik nam het mijn moeder toen bijzonder kwalijk dat ze me dat al die tijd had onthouden (want ik was ervan overtuigd dat zij alles wist).
Toen ik allang volwassen was, had ik het er nog eens met haar over, en ze zei me dat ze niet eens wist dat de Jan Pieter Heyestraat daar nog doorlie
.
Groeten,
Ferry

Hoofdweg 65 Hoofdweg 12

Hoofdweg, het gedeelte wat tegen het Surinameplein aan zit
Verhaal van A. Ter Beek
Zojuist een heleboel over Amsterdam oud-west gelezen en daar heb ik vanaf mijn 3e jaar in 1936 tot ver na de oorlog
gewoond in de Antillenstraat. Daar waren vlakbij de Arubastraat waar ik de kleuterschool bezocht en de Hoofdweg-
school waar ik 6 jaar heb doorgebracht.
Van de buurt weet ik natuurlijk nog veel van de winkels.
Ik woonde op de hoek van de Postjeskade en de Antillenstraat. Mijn ouders hadden de (laatste) flat gehuurd,
die door de bouwer als "kantoor" gebruikt werd.
Op het grote erkerraam was door de bouwer aan de binnenkant met witkalk de huurprijs gezet, n.l. f. 30,00 per maand.
De ruit was schoongemaakt en de tekst zo goed als als het kon verwijderd van de binnenkant van het glas,
maar als het buiten koud was en binnen werd gestookt, verscheen deze tekst weer duidelijk leesbaar door de condens!
Uiteindelijk woei, jaren later, bij een storm het raam in en werd er nieuw glas gezet.
Er waren toch redelijk veel winkels in de buurt.
In de Antillenstraat was tegenover ons huis de sigarenwinkel van Berendsen,
, na de oorlog gedreven door de heer en mevrouw Van der Spoel; in de dichte hoek de rijwielstalling en reparatiewerk-
plaats van Rozendaal, op de hoek van de Van Walbeeckstraat de groenteman Kluft, op de "uitspringende hoek" de snuisterijen-
winkel van Swaning (door een lichamelijk ongemak liep deze man moeilijk en met zijn hoofd ietwat scheef en werd door iedereen
"de stijfnek" genoemd); dan bij de hoek van de Curacaostraat de winkel van kruideniers? concern HAKA,Cooperatie De Samenwerking
en op de tegenoverliggende hoek de melkwinkel van de heer De Boer.
Aan het begin van de Van Walbeeckstraat om de hoek bij groenteman Kluft was de winkel van drogisterij Voortallen; verder de
straat in, bij het kruispunt met de Corantijnstraat, zat een rijwielhandelaar, daar tegenover een slager, op de andere hoek de
melkboer Van Driel en op de vierde hoek bakker Poen.
Aan het eind bij de Postjeskade zat nog een sigarenwinkel.
In de Curacaostraat aan de kant van het Surinameplein zat een kapper, Toering, annex sigarenzaak, en verderop bij de
kruising van de Corantijnstraat waren er de VANA, daar tegenover een groentenwinkel en dan op de andere hoeken de Corantijnschool
en de Montessorischool(daarop stond in de oorlog een sirene), tenslotte in het stukje Corantijnstraat tussen de
Curacaostraat en de Van Walbeeckstraat zaten nog een drogist "Jantje van alles" en een handwerkwinkeltje.
Tenslotte zaten op de hoeken van de Curacaostraat bij het Surinameplein aan de ene kant De Gruyter en aan de andere kant
banketbakker Swaving.

Foto genomen door mijn vader, en gezien de leeftijd van mijn zusje rond 1958!!
Hallo Jaap
Nog wat geheugen flitsen uit mijn jeugd,geboren in 1938 op de Hoofdweg het
stille gedeelte naar het Surinameplein,recht tegenover de Hoofdwegschool.
Indertijd wat het nog een keien weg,en hield de stad op bij de Orteliuskade.
Het indertijd schaatsen in de polder en ook op de Postjeskade,waar direct na de
oorlog gevaren werd met bij elkaar gebonden koekblikken.
Schuin tegenover de kerk was een swengel pomp waar de eigenaren van de
groetenbootjes uit de polder nog hun groenten spoelden.
Wat ik me ook goed voor de geest kan halen is het volgende,dat de oude brug bij
de Overtoomsesluis vervangen werd door een nieuwe, en
er tijdelijk een noodbrug heeft gelegen,volgens mij is in diezelfde periode de linkerzijde gezien aar de Overtoom bebouwd,in aanzien gelijk met de andere kant.
Op dat moment werd het Surinameplein gereconstrueerd tot een plein en werden de
trams op de Hoofdweg dmv een omloopspoor weer in de goede richting gezet.
Volgens mij werd er ook ter gelegenheid van de opening van de brug een kermis
gehouden op het Surinameplein,volgens mij maar een keer vanwege een ernstig
ongeluk.
Nog wat herinneringen aan de Hoofdweg en omgeving,
Volgens mij,maar daar ben ik niet geheel zeker van is een gedeelte van de
Hoofdweg tussen Surinameplein en Postjeskade gebouwd voor sporters van de
Olympische spelen 1928.
Of de woningen zijn te laat gereed gekomen, in ieder geval er hebben nooit
sporters in gewoond.
Op de Hoofdweg op de andere hoek van de Hoofdweg bestond indertijd de kruidenier
Centra,van de heer Crombosch,volgens miij waren er op dat gedeelte nog minstens
2
rijwielzaken roosendaal in eerste instantie in de Arubastraat t/o de
kleuterschool,later heeft deze zaak nog zijn plek gevonden aan de onevenzijde
van de Hoofdweg richting
Postjesweg.
De 2e fietsen zaak zat bij de meerde winkels op de Hoofdweg waar ook nog een
bakker en een groenteman zetelde.
En winkel die al jaren bestaat is de sigarenwinkel hoek Hoofdweg Marowijnestraat
In een vorig stukje schreef ik over de brug overtoomse sluis, daar was indertijd
een landje met een kerk en het bekende badhuis aan de Zocherstraat ,waar je
vauit de brug zo kon doorsteken.
In de Zocherstraat lag indertijd nog een omloopspoor van het GVB.
Later is op deze plaats het "Pon" gebouw gekomen met tegen de gevel een hangende
glazen showroom waarin de nieuwste kevers glommen.
tot zover een paar gedachten van Roel Jonker, al jaren uit(leuke tijd gehad)Amsterdam nu woonachtig in Bergen.

Na de oorlog
Voor de oorlog, 1933
Ook had ik altijd een hele vage herinnering aan fietstochten bij Ma of Pa achter of voorop de fiets van dat we ergens
fietsten langs een landweggetje, en dan was het als kind erg leuk
om dan te weten dat er na verloop van tijd altijd een hele leuke bezienswaardigheid kwam, namelijk een leuk klein
,, onderzeertje" bij iemand in de voortuin geplant
Dat vond ik als kind iedere keer weer een grote attraktie, en keek er altijd weer naar uit !!!!
Maar soms dacht ik weleens, was dat nou echt, wat we toen zagen als we daar gingen fietsen,
ging daar aan twijfelen, mede omdat Ma zich daar niets meer van kon herinneren
Vandaag 17-Mei-2006 zit ik de Parool lezen, allemaal stukjes weer in verband met de artikelen
serie /reeks over Amsterdam, en nu over Amsterdam Nieuw -West
Tot mijn stomme verbazing zie ik het volgende:
Onder de titel van Moeras en Sloten een artikel van Luuk Wijmans
uit Amsterdam en hierbij een klein gedeeelte over dat ,,Onderzeertje"

Vanaf het Aalsmeersplein naar Sloten.
Het hoogtepunt van die tocht door woestijn en wilgenbosjes was het passeren van een rood gelakt
eenpersoonsonderzeer uit de 1e Wereldoorlog
bij een garage aan de Oude Sloterweg
Luuk, bedankt dat ik mijn herinnering weer helemaal terug heb, en dat het toch klopt !!!!
Er kwamen ook mensen aan de deur
Soms werd er ineens veelvuldig achter elkaar gebeld beneden, dacht , wat is dat nou weer.
Was er een man de bel aan het poetsen, en ging veelvuldig gepaard met poetsen over het koperen knopje.
Of dat iemand van de gemeente of particulier was , weet ik niet
Dan kwamen ze van de Gem.Reiniging de vuilnisbakken reinigen, stonk wel, maar was leuk om te kijken !
Volgens IJsbrand Rogge van de site ,, Terug naar de Helmersbuurt "
Ik vraag mij af of dat doorr de gemeenste werd gedaan of een dienst waar je voor betaalde per abonnee
Ik zie iemand met een grote borstel met steel voor me om dat te doen
Overigens kwam men in de vooroorlogse dagen met een ratel door de straten, om te waarschuwen de bakken buiten te zetten!!

Beste Jacob,
Wat leuk om een reactie te krijgen op mijn stukje in het Parool.
Ik ben al even op jouw site wezen kijken en vanzelfsprekend mag je mijn stukje gebruiken.
Je hebt echter zoveel tekst op jouw site staan, zodat ik zeker terug zal komen om alles te kunnen lezen.
Leuk hoor.
Christien van der Neut

Foto is van Ben van Merendonk
Er was toendertijd ook een pianist die op een bakfiets speelde, volgens ingewijde zou dat ene Henk Voogd zijn geweest
Zijn Artiestennaam was Henvo ????
Hij kwam / woonde in de Marnixstraat
Hij schreef samen met Louis de Zwart veel amsterdamse liedjes, artiestennaam was Louis Noiret ???
Volgens Sonja was het niet een bakfiets maar een platte wagen waar die piano op stond
De wagen werd getrokken door een paard
De Pianoman droeg een Bolhoed en had een Dorus snor
Wie o wie weet raad
|
|
Voor en achterkant van een 1 Gulden Biljet Anno 1943
En dan natuurlijk de Schilleman, meerijden op de bok, en het paard brood geven
En helpen natuurlijk, met de Jutezak, 1, 2, 3, hoog naar boven en beneden allemaal van die
verzinkte emmers, houten schilbakjes en emaille ovale schalen legen in de zak.
En, ja, toen had bijna iedereen een ,, Loper " een sleutel waarmede alle Beneden/ Voordeuren konden
worden geopend, nu niet meer voor
te stellen( Als je geen sleutel had , kon je natuurlijk ook gewoon bellen, dan ging de deur ook meestal
wel open , als er iemand thuis was.
Iedere bewoner van zo,n trappenhuis kon de deur openen, door in het trapportaal aan een lange
houten hendel te trekken.
die was verbonden met een lang touw , die via katrollen tot aan de voordeur reikte, en
aan het voordeurslot vast zat )
Volgens Ijsbrand Rogge ,, Bij bovenhuizen had je mandjes die langs een katrol naar beneden werden geschoven.
Ook had je spreekbuizen, die uit een holle buis bestond
Was wel zwaar als de zak vol was, en dan de zak leeg gooien, om de eventuele aardappelmesjes
er uit te halen, want dat kan een koe ernstig beschadigen
Dr Vlimmen, van het boek Dr, Vlimmen noemde dat dan ,, Scherp in de maag : !!!
De schilleman was volgens mij een boer uit de buurt van Osdorp
Als kind ging ik vaak kijken in de winkels op de Hoofdweg en mocht soms ook weleens helpen
Bij de Groenteboer ( van de Familie Abbekerk, Pietertje ) op de Hoek Davisstraat 59 / Hoofdweg
mochten we altijd meerijden met de groenteman.
Deze had een klein driewielig vrachtwagentje waar we voorin de cabine gepropt werden en
mee mochten rijden naar de Groente/Markthallen op de Jan van Galenstraat.
|
|
,, De Rivier " door Willem van Toorn
O, ja, dat schiet mee ook ff net te binnen
De Post kwam volgens mij 3 X Per dag !!!!!
Foto genomen van Ouderwetse brievenbus op de Zaanse Schans Zaandam
En er werden ook nog Telegrammen gebracht in die tijd
Met de Familie werd geschreven, en in bepaalde gevallen werd er met de familie gebeld, en dat werd gedaan vanuit
een telefooncel, of door Pa vanuit zijn werk
En er werd gebeld naar de familie in Rotterdam door het Cafe naast Opa en Oma te bellen,
of de kruidenier enkele huizen verderop, dat ging zo !!!!
En de Huisvrouwen toendertijd moesten oppassen dat zij als ze hun kleedjes klopten, zij dat deden
voor 10.00 uur s,ochtends.
Werden ze na 10,00 uur gesnapt door de politie, dan kregen ze een prent
Maar volgens mijn moeder was dat niet alleen in Amsterdam, in Rotterdam mocht het ook niet
Bijdrage van Frans Woons
ging ik naar de sigarenwinkel op de hoek Marco
van de winkel hadden ze een telefoon cel. Voor een
Witte de Withstraat hoek van Kinsbergenstraat.
Toen in 1971 mijn eerste zoon was geboren belde ik mijn ouders vanuit Canada.
Toen betaalde ik voor een gesprek ruim $ 2 / minuut en verdiende ik $ 3,50 per uur (bruto).
Nu zijn zulke gesprekken relatief VEEL goedkoper…
|
|
Flipje van Tiel Weet U nog, die heerlijke inhoud uit de flesjes van Hero !!!!

http://www.likeur-frismuseum.nl/Joyverhaal.htm

Limonadesiroop Exota Green spot
Sisi Riedel

Kist Cola, een soort goedkopere Coca Cola

Frili
Vruchtenlimonade van De Gruyter
Fragment uit het Boek van Willem van Toorn ,, De Rivier"
|
Wij wisten alles van De Betuwe. We hadden thuis alle strips van Flipje, Het Fruitbaasje van Tiel keurig in een doos. We hadden ook de Flipposcoop, een soort kartonnen opzettheatertje met een venster waar je de strips plaatje voor plaatje achterlangs kon draaien.
We hadden een oom die bij De Betuwe werkte en ons alle nieuwe Flipjes stuurde. Flipje was een mannetje dat bestond uit een framboos als lijf en bessen als armen en benen. Hij had wel een gewoon mensengezicht. Ik begreep dat ik Flipje leuk moest vinden omdat hij met het stadje te maken had en dus van ons was, maar ik vond Bruintje Beer veel mooier. Het leek mij vreselijk, van fruit gemaakt te zijn, zodat je bij elke stomp uit elkaar zou spatten. Ik vond de versjes die onder de tekeningen stonden kinderachtig en veel minder geheimzinnig dan die van Bruintje Beer en zijn vriend Wim Das. Ik vond het ook kinderachtig dat ze deden of het films waren; dat stond er bij: 'in deze film
wordt Flipje
geboren'. Ik wist heel goed wat een echte bioscoop was. |
De groentewinkel had buiten de vele groenten in oorspronkelijke vorm , maar en ook vele blikken opgestapeld in zijn winkel
Als klein jongetje was het dan een mooi gezicht als die blikken die hoog opgestapeld waren er uit vandaan moesten worden gehaald.
Dat deed ie met een apparaat aan een lange stok met een mechaniek waardoor er aan de bovenkant
een grijper werd bewogen, en kon die zo de bovenste blikken pakken !!!
Aan de overkant van de Groenteboer was Bakker Pool,en daar mocht ik ook altijd kijken, en het vers gebakken brood rook altijd heerlijk.
Eerst gingen alle ingredienten voor het te bakken brood in een grote bak, en daarna ging het ronddraaien, en dan ging
er ook een grote deeghark doorheen.
Dan ging het in de broodbakjes en moesten dan rijzen, of eerst rijzen en dan ik de bakken , dat weet ik niet meer
En dan de oven in
Als de broden er met een grote platte ovenschep uit gehaald werden, ging hij de broden met een kwast bewerken gedompeld
in een bepaalde vloeistof, waardoor de broden gingen glimmen
Hallo Jaap
Via mijn oude buurmeisje, ben ik op je site terecht gekomen, ik heb daar best wel van genoten, ik ben in 1947
geboren en mijn ouders woonden in de Davisstr. 54 1 hoog dus precies boven de bakkerij, ’s morgens vroeg hoorde
je de broodkarren naar buiten rijden, deze handkarren stonden op houten wielen met een ijzeren rand dus dat maakte
wel lawaai.
Maar daar wen je vanzelf wel aan, ook aan het ‘slaan’ van het deeg raakte je gewend, voordeel was wel altijd
dat wij voor opening van de winkel vers brood in huis hadden.
Met de groenteman Coen Borger die tegenover bakker Pool zat ben ik vaak mee geweest om met het bootje via de
overhaal (postjeskade) groenten te halen.
Naast zat Kerno de kruidenier, waar wij de gasmuntjes haalden.
Ik heb daar tot mijn 13e jaar gewoond, toen zijn we verhuisd naar de Vespuccistr. Precies op de markt.
http://www.verbaarsjes.nl/geheugen/index.html
hier staat nog een interview die ik ooit een heb gedaan voor een
buurtkrant Kompas
Kerno, zat op de Hoofdweg
naast de groenteboer, en de drogisterij van Ebeling in, dus richting
Postjesweg,
buurmeisje is Sonja Terneuzen, woonde boven Minnebo op 184”’
Op de hoek van Davisstr. En Hudson, zat aan de kant waar ik woonde Doppie de Kleermaker, dan kreeg je
Bolte de bakker doorlopend naar het Columbusplein, kreeg de Hartog de melkboer, daar tegenover zat
Verheul de sigarenboer, terug naar de Hudsonstr.
Had je v/d Berg met een kruidenierszaak later begon hij daar soort van snackbar in.
Er heeft ook nog een automatarialenzaak in gezeten.
Op de Hoek van Balboa en vespucci zat van Weelde sigarenzaak op de andere hoek Café Piet Bakker
Apotheek Balboa daarvoor zat clubhuis kompas erin
Hudsonstr. Hoek magelhaenspl. Zat Leen Ros Groente en Fruit die is in 1970 overgenomen door
Rob Bos Daarnaast zat een melkhandel van Andre Goessen
Na apotheek Balboa kwam clubhuis kompas in onder leiding van Pater van Opbergen Kompas zat daarvoor
in de school aan de Cabralstr.
Alwaar op de Hoek Jantje Visser zat (gordijnen) na zijn overlijden door zoon Ruud overgenomen
Vespuccistr. 17,19 zat vroeger de Stuivershoek, een soort afbetalingwinkel die heeft er gezeten tot
ergens begin jaren 70.
Ik heb zelf ook jarenlang bij Jacob Maris gezeten, ooit heb ik daar nog eens een reunie georganiseerd,
mijn lagere school was de Crijssenschool, ook daar heb ik een reünie georganiseerd.
En zo kan ik nog wel even doorgaan
Groet
Theo van Wijnkoop
Bijdrage van Frans Woons
Luilakbollen, de helft van een kadetje, waren dan ook 2 cent / stuk…
Hoek Davisstraat / Hoofdweg, vroeger zat hier Bakker Pool, Nu Advocatenkantoor,, De Baarsjes
Volledig Adres was de ,, Davisstraat 56, was een winkelwoning, bovenhuis nummeren Hoofdweg 18
|
|
Bakker Pool Nu Bakker Pool Toen !!, Met mijn grote en kleine zus
en haar vriendin
bij bakkerij Pool te Amsterdam. Ik ben daar van leerling banketbakker uitgegroeid tot chef banketbakker.
Indertijd dat de foto genomen werd die op uw site staat was het bedrijf nog van twee
broers, helaas is door een ruzie tussen deze twee broers het bedrijf opgesplitst.
Nadat één van de twee overleed verdween ook dat gedeelte van dit familie bedrijf,
de overgebleven broer heeft de filialen dus niet overgenomen.
Deze bakker Pool had het hoofdkantoor en de bakkerijen op de Ceintuurbaan 278,
vanwaar hij zijn winkels en klanten voorzag van brood en banket. Later is het bedrijf
overgenomen door de heer Koopman die het bedrijf tot medio 1985 in zijn bezit gehad heeft.
Vanaf 1985 tot en met de sluiting in 1995 (helaas) is het bedrijf nog in handen van
een ander geweest, de bakkerij is net 100 jaar geworden. Het is een heel beknopt verhaal,
maar vond het toch leuk om het even te vertellen gezien ik naarstig op zoek ben naar
beeld materiaal van dit bedrijf uit het verleden en dus zeer gelukkig ben met het
zien van deze foto. Het was een geweldig bedrijf waar veel fijne herinneringen van me liggen.
Links van de Bakker , op de Hoofdweg had je de Sigarenwinkel,van de Familie de Jager waar ik veelal moest zijn om voor
Pa en Moe Cigaretten te halen.
Miss Blanche of Chief Whip, of soms sigaren.
Ook was er in de sigarenwinkel Shag te koop, ik dacht Captain Grant, in een kartonnen doosje !!!!
De sigarenwinkel is later een schoonheidssalon geworden
De familie de Jager is later boven de winkel gaan wonen op 2 hoog
Vgls Sonja
|
|
Op de toonbank had je dan altijd een gasvlammetje om je cigaar of sigaret aan te steken.
Ook moest ik daar altijd heen om Gasmuntjes te halen , als deze op waren,
Bijdrage van Frans Woons
Je schrijft over sigaretten merken uit vroeger jaren… Na Fokker ging mijn vader werken voor de
“British American Tobacco Company” (Batco of BAT) met vestigingen in A’dam-C (Zoutkeetsgracht)
en A’dam-N (Asterweg). Mijn vader werkte daar voor zo’n 25 jaar als monteur.
Van ca. 1947 tot 1973 toen hij op 65-jarige leeftijd gepensioneerd werd. Ze maakten daar o.a. de volgende merken:
En was ook nog het merk Bondstreet
Mijn vader kreeg elke welke 100 (5 pakjes) gratis sigaretten. Daar zat geen belasting op en de pakjes hadden een speciale banderol
met de woorden “Gratis Personeel”.
Ook ik kan me een altijd brandend gasvlammetje herinneren in sigaren winkels. Dat vlammetje was vrij klein.
Als iemand een pas gekochte sigaar wilde opsteken dan draaide de winkelier aan een kraantje of zo en dan werd dat vlammetje een stuk groter.
Brandde de sigaar goed dan werd het vlammetje weer klein gemaakt.
Gas en Elektra muntjes Gemeente Amsterdam
Iedereen had toendertijd een gasmeter, waar je muntjes in moest doen, anders kreeg je geen gas !
En dat gold ook voor het Elektra, ook muntjes kopen, die muntjes daar zat een gleuf in, maar je kon er ook een gulden ingooien
Als dan de Gasman kwam, telde die de echte muntjes, en eventueel de Guldens , dat mocht ook als je geen gasmuntjes meer had, en als
het dan b.v. 5 Guldens waren, moest je nog 5 X 20 cent bij betalen, daar de muntjes 1.20 Gld kosten !
Bijdrage van Frans Woons
werkte 50 jaar voor de Gemeente Amsterdam.
Van 1898-1948. Toen werd ook hij op 65-jarige leeftijd gepensioneerd. Vele jaren was hij “meteropnemer”. Hij ging
bij de mensen langs om de meters te leggen en de penningen te tellen…
In het begin waren het nog munten: grote, zilveren vooroorlogse guldens voor de elektriciteitsmeters en 2½ cent stukken
(plakken) voor de gas meters.
Later ging de prijs van het gas en licht omhoog en moest je penningen kopen. Ik dacht dat in mijn tijd een
licht penning ƒ 1,70 kostte. Een gas penning 17 cent.
De licht penningen waren van zink en hadden in het midden een stervormig gat.
Dat keepje moest je om een staafje in de gleuf van de meter leggen voordat de penning de meter in kon.
Een gas penning was goed voor 1 kubieke meter gas.
Die waren ook van aluminium maar ca. 2 tot 3 keer dikker dan de dunne gas penningen.
Ze waren goed voor 10 kubieke meter gas en waren dan ook 10 keer zo duur als een dunne gas penning.
De dikke gas penningen hadden geen keepje in de rand.
Mijn moeder had een plak (2½ cent stuk) met een driehoekje uit de rand geknipt.
In geval van nood. De meteropnemer gooide
Hij telde de penningen en schreef de aantallen in het boek.
Kwam hij die plak tegen dan moest mijn moeder die omwisselen voor een echte penning of 17 cent betalen…
Soms was de licht- of gas penning op en dan zat je in het donker of kon je niet verder koken…
Dan werd er als een gek gezocht naar een penning. Was die er niet dan moest je gauw naar de kruidenier en
Was hij dicht dan moest je er eentje bij de buren lenen…
In mijn verzameling van munten en penningen heb ik gas- en licht penningen.
|
|
Goeie dag JaapIk wil op dat onderstaande nog wat toevoegen. ; Als het winter was, dan kon je gasmuntjes maken van ijs.
Mijn vader had een bakje gemaakt als model van een gasmunt met zo,n inkeping.Dat bakje deed je dan water in.
Als het vroor buiten dan had je een muntje van ijs.
En op die manier had je gratis gas.
Je moest wel in dat munten bakje, waar normaal die munten invielen, een gaatje boren om dat smeltwater weg te laten lopen.
Anders als de meterman kwam en dat bakje wilde gaan leeg maken, dan kwam er alleen maar water uit. Sommigen dachten daar niet aan en zijn op die manier tegen de lamp gelopen.
Een mens kan toch veel ideeën bedenken in die tijd van armoede.
Groet van martin
Zondags mocht ik weleens mee met de vrouw van de Sigarenwinkel mee , om de hondjes uit te laten,
van die gemene bijterige Pinkster hondjes.
dan liepen we helemaal naar de Erasmusgracht, lieten die uit
Daar was al een begin gemaakt met opspuiten / op hogen van het land om er woningen op te bouwen, en
daar gingen we spelen met de hondjes
Boven de Sigarenwinkel woonde de Familie Minneboo, op No 184, I waar ik altijd mocht spelen,
die hadden van die mooie
Schuco Autotjes.
Voor de liefhebbers , hier de site van Schuco autotjes : http://home.hetnet.nl/~yvokeus/



Dat is misschien wel zo makkelijk. Nu doe ik alles via Bets, die bij mij in
Theo van Wijnkoop, die al enthousiast gemaild heeft zoals ik net op je site las.
Eerst woonde daar buurvrouw Geel, geen kinderen.
Op eenhoog de familie Minneboo, hun kinderen waren een stuk jonger.
Ik ben van december 1944. In de sigarenwinkel kwam een schoonheidsspecialiste, reuze interessant.
Er hing meteen een heel andere lucht..
Naast ons op 182 woonde de familie Wolf. Zij hadden een aantal meisjes.
Ik speelde met Ria Wolf.
De ronde van de Orteliusstraat o.a.
De eerste wedstrijden reed hij op die transportfiets. Later wedstrijden in het Olympisch stadion op donderdagavond. Dan huurde mijn vader zo'n leren
Op de hoek van de Jan v Galenstraat en de Hoofdweg stond een verenigingsgebouw waar op Zondags Films werden gedraaid,
over Rin Tin Tin en Norman Wisdom , en tekenfilms van Donald Duck of Hiawatha.
|
Heb gevonden de kaart Jan van Galenstraat No 285
Winkel en Bergplaats
Eerst een rijwielstalling, van van Stok, toen Johannes Teivers
En daarna ,,Het
Clubhuis van Speeltuinvereniging Mercator" !!!!!!!
|
|
|
Schoolreisje en gewoon reizen met de ,,Kikker"
of de ,, Blauwe Tram " naar Zandvoort
De banken in de tram waren dus gewoon van hout, knalhard dus, van het opstappen , en waar dat was , daar weet ik niet veel meer van
Wel dat we halverwege Halfweg altijd langs zo,n groot amplacement van de Nederlandse Spoorwegen kwamen
Voor dat amplacement was een hele grote draaischijf voor de locomotieven, om ze weer de goede kant op te draaien
Volgens Lenie Geerlings was er langs die weg een speeltuin van of naar Halfweg
De Naam ,, De Zoete Inval was ik ook kwijt
Daar had je zo,n wiel aan een kabel
Je sprong dan van een Plateau af en moest droog overkomen, wat natuurlijk niet lukte
Plus dat er langs de weg een schreeuwerige reclame stond
,, Al een kist of krat van de Phoenix gehad "
Volgens Els
Over de Tram, in mijn herinnering was de ,, Kikker' de tram die tot Sloterdijk ging en dan terug weer tot het Spui,
De Tram ging naar Haarlem-Zandvoort en had van die prachtige pitrieten kussens , dat stond heel deftig.
Hij had een grote stop midden in Haarlem, was dat de Tempelierstraat !!, Ja Dus
In het blad ,, Ons Amsterdam" staat een artkeltje over de Kikker, ik citeer
,, Na middernacht( 6 okt 1954 ) maakt de tram ,, De Sloterdijker, Alias , de Kikker", onder begeleiding
van honderden fietsers en automobilisten zijn laatste rit vanaf de Spuistraat, via Rozengracht,
De Clerqstraat, en de Admiraal de Ruyterweg naar Sloterdijk"
Bijdrage van Ton Eigenhuizen
De "kikker" met de houten banken, reed van Sloterdijk t/o de Coca Cola fabriek naar de Spuistraat. vanaf de Jan

Evertsenstraat was er een dubbel spoor ivm met de asbreedte van de kikker en de gemeentetram lijn 13.
Eveneens reed er een tram van de Spuistraat naar Zandvoort.
Met 2 soorten de Hamburger met rieten kussens en de Boedapester met de midden instap en pluche kussens.
Zij passeerden tussen Sloterdijk en Halfweg de speeltuin Zoete Inval.
Die bestaat nog steeds maar is nu partycentrum. De tram ging door naar Haarlem en had een stop in de Tempelierstraat.
Vandaar naar Zandvoort waar nu het busstation is.
Ergens kwam ik de naam Julianaschool tegen.
Dat was de Prinses Julianaschool in de Willem Levendstraat, eind Admiraal de Ruijterweg bij de Haarlemmerweg.
Groeten Ton Eijgenhuijsen die vroeger in de Gibraltarstraat woonde
|
|
|
|
Castella Parels, Herkent U dat nog ?????
Moest U ze vroeger ook van Uw Moeder uitknippen, en inplakken
Klik op
Leuke stukjes over ,, Van dingen die voorbij gaan"
met vriendelijk medewerking van John Jansen van Galen
Stukjes uit Het Parool

En hier de andere Hoek, en waar volgens mijn desiree was Kruispunt Hoofdweg en Postjesweg, recht was vroeger een Rijwielstalling /
er ineens een grote Lamp in de etalage hing
ook omdat we op drie hoog geen ruimte hadden, en geen kippenren konden hebben
een koppie soep en een broodje eten, in een plaatselijk restaurantje
|
|
En op de Hoofdweg 186 woonde de Familie Vrees, en speelde ook met hun zoon Robbie, en ze hadden meen ik een groentezaak in
Bergen of zo, waar ze later naar toe zijn verhuist !!
Aan de andere kant van ons blok op de Hoofdweg was ook een Fietsenstalling annex hersteller
Daar werd weleens door Pa de Fiets gestald, of een lekke band ter reparatie aangeboden, de Fietsen werden altijd opgehangen
aan haken aan het plafond.
Als je dan verder liep en de Willem Schoutenstraat over stak , kwam je bij nog een bakker,
Daar haalde ik altijd voor een stuiver Koekkruimels, een Puntzak vol.!!!
Waren er daar geen koekkruimels te koop, dan liep ik de Hoofdweg over naar de overkant, daar was ook een bakkerijen die had meestal
ook wel koekkruimels.
En dan verder richting Mercatorplein, voor het plein dus , rechts op de Hoofdweg de Italiaanse IJsman, volgens de kaart van de Amsterdamse straten
zou de ,,Ijssalon ,, Tosca" heetten, als enige andere Italiaanse naam stond de naam ,, Marchi" zou dan de naam van de eigenaar kunnen zijn
Volgens ,, Marianne" zou de eigenaar ,, Olivetto " moeten zijn zijn !!!!!
Winters was tie dicht, naar Italie en die kwam alleen altijd zomers terug, voor het heerlijke ijs!!
Latwer wat de winkel zomers en winters open
Tegenover de Ijssalon , aan de overkant van de Hoofdweg zat toen Dr. Oltmans.
Dr. Oltmans zat zijn praktijk bij het Mercatorplein, hij woonde ook op de Hoofdweg, tegen het Surinameplein
Vgls Sonja Schmidt
Dr Oltmans scheen geen rijbewijs te hebben gehad
Hij had wel een auto om de patienten te bezoeken, en die auto werd bestuurd door een man met een grote vilten hoed
De Auto was waarschijnlijk een klein Fiatje 500, die twee waren vrij groot van postuur, en de hoed van de bestuurder
kwam boven het dak uit, daar ze reden met een open dak
Zal een gezicht geweest zijn
's Woensdagmiddags en Zaterdagmiddags was er kinder televisie, de Verrekijker en Dappere Dodo enz, etc,

met platgedrukte neus keek ik dat iedere keer door de etalageruit van een Radio en televisie zaak in de Gabralstraat
Op de hoek van de Gabralstraat / Hudsonstraat zat een Groente / Aardappelenman van de Fam v Dam
|
|
\


LS.
Bij toeval belandde ik op deze site en was verbaasd zoveel materiaal te zien van mijn oude buurt.
Hier en daar zijn misschien wat onvolkomenheden (Gabralstraat is Cabralstraat) maar over het algemeen bijzonder leuk.
Zelf ben ik in de Cabralstraat geboren (1946) op nummer 36, boven de groentehandel van Dam.
Mocht er belangstelling zijn voor oude foto’s (heb ik ongetwijfeld ergens) laat het dan even weten.
De winkel met de TV in de etalage was Visser (Visser’s leesbibliotheek. Witgoed en speelgoed.)
Links daarvan was de sigarenwinkel (hoek Hudsonstraat) rechts achtereenvolgens Joop Koppijn (hengelsport) en Metgod de kapper.
Op de hoek van de hoofdweg een kledingzaak (Betty Grable) De ijswinkel op de hoofdweg was Ollivetti. (Naast Posno de banketbakker)
Ik kan nog eindeloos zo doorgaan maar voor nu laat ik het even hierbij.
Met vr. gr. Gerard Spits
In het laatste jaar 1960 dat we nog op de hoofdweg woonden, ging de Hoofdweg op de ,, Schop" , de rijweg,trambaan en de
trottoirs werden weer nieuw gemaakt.
Dat hield in dat we ineens een knal van een speeltuin kregen, en kreeg een soort strand aan de voordeur, alle stoeptegels weg,
allemaal zand, een groot speelterrein dus.
Er werden grote kuilen gegraven, afgedekt met tentzeilen en oude kleden, hutten gebouwd.
Ook maakte we grote zandkastelen , en grote zandhopen, met dan een soort racebaan, en hielden wedstrijden met allemaal
Dinky Toys, kijken wie het verste kwam.
Zo ongeveer speelden wij ook op de Hoofdweg
De autotjes liepen het hardst als de ,, Baan" eerst een beetje droog werd,en verkleurde naar wit/geel, maar werd
weer minder als het te droog werd, dus steeds de baan vernieuwen.
De strijd ging meestal tussen ,, Rooie en Blauwe" ,, Ferrari's "
Maar wat minder was, ik moest altijd Dinky Toys lenen, daar ik ze niet had, en mijn vriendjes wel !!!
Bijdrage van Eugene Jansen
Ik kreeg mijn eerste Dinkey Toys in 1955,die kostte toen fl 0.95 en was een rip uit het lijf van mijn ouders
( Bij speelgoedwinkel KRISMARKT op het Mercatorplein gekocht, zij hadden ook een zaak in de Jan Evertsenstraat hoek Hudsonstraat
We zochten een vrachtwagen waar we achterop klommen en reden daarmede naar Almelo of Eindhoven,
al naar gelang hun route.
De meest gezochte waren nu de groenten- en fruitwagens, dan viel er iets te eten ook onderweg.
Als we niets konden vinden liepen we naar het Hekelveld, het grote vrachtwagencentrum in die tijd en
vonden altijd wel iets.
Als je niet meer terug kon ging je naar het plaatselijke politie bureau en riep je wanhopig dat je verdwaald
was en je moeder niet meer kon vinden.
De politie belde dan een bureau in Amsterdam en een agent ging je ouders vertellen dat je weer terecht
was en met welke trein je terug gestuurd werd.
Dirk v.d.Broek kwam in die tijd bij ons langs met een wagentje met een pony een halve liter melk brengen.
Z'n boerderijtje stond op de hoek van de Orteliuskade en de Jan Evertsenstraat.
|
|
Ferrari Dinky Toy , met origineel doosje, nu kapitalen waard !!
Mooie zwitserse site met veel Dinky Toys
|
|
Hieronder de link van de Beeldbank van Archief Amsterdam
Magalaensplein en de Willem Schoutenstraat
De kleuterschool daar kan ik mij toch nog wel wat van herinneren zoals het vlechten van papieren matjes wat mij altijd moeilijk af ging, maar
gelukkig altijd weer gauw speelkwartier , en dan was je het weer gauw vergeten. en in mijn kleuterschooltijd
waren als leerkracht Juf Westering, en het hoofd heette Schulpzand !!!!! vgls Gerard de Graaf
Maar ik was volgens mijn moeder al veel eerder op de kleuterschool, want ik ging gewoon uit eigen beweging er naar toe, want daar waren
natuurlijk veel andere kinderen om mee te spelen.
De Kleuterschool was in de Willem Schoutenstraat, een zijstraat van de Hoofdweg en liep langs het Magalaensplein en in dat straatje was
toendertijd ook het Politiebureau en op de hoek was ook een afdeling van de G.G.D. ,waar we vele keren zijn geweest voor de zuigelingenzorg
voor ons kleine zusje, en waar mijn moeder altijd moest bekvechten met de doktor omdat wij wegens geloofsredenen niet mochten worden
ingeënt.
Ook gingen wij daarheen als we een verwonding hadden opgelopen en daar werden we verzorgt, kregen we krammetjes of we werden in het
ergste geval gehecht en dan kreeg je een absentiebriefje voor de meester en dan kreeg je vrij van school.
|
|
Magalaensplein met op de achtergrond de GGD en de bethelkerk De Gaarkeuken Op het Magalaensplein
Op dit plein was in de oorlog een Gaarkeuken, die werd bemand door
Tramconducteurs die daar moesten koken,
Later is daar een breinaalden fabriek in gekomen, vgls Gerard de Graaf
Ik meen Hudsonplein? ( Magalaensplein Redaktie )
Die krengen trapten alleen maar door.
Mijn eerste nieuwe fiets kreeg ik toen ik 17 was.
Daar op de hoek had je een snoepwinkel met een hele hoge toonbank die
Op zondag open vanwege de 10 cent zakgeld die je kreeg.
Als jewat uitgezocht had,wat uren duurde natuurlijk,lieten ze het snoepgoed van boven naar beneden glijden.
|
|
Kleuterschool in de Willem Schoutenstraat, En Toen
is nog steeds een kleuterschool !
|
|
De kleuterschool is er nog steeds ,
En ook de G.G.D. is er ook nog steeds, alleen het Politiebureau is er niet meer.
Het politie bureau is later lange tijd gebruikt als opslagplaats van de instrumenten van de Politiekapel
Aan de andere van het plein was een kerk, die ook verbonden was met de Kleuterschool,
en de Julianaschool v Stolberghschool ( Geloofsverbonden).
Bijdrage van Frans Woons
Naast het politie burootje een kleuterschool (op
Deze schoot heette eerst “School 52”.
Later “Het Vergeet-mij-nietje”. Het is nu een portugees buurthuis. In september 2005 was ik daar.
Een portugees belde aan.
De deur ging open. De portugees naar binnen en wij (ik was met een vriendin) er achter aan.
We waren nog op de binnenplaats
waar een onoverdekte en een overdekte zandbak waren. Om de hoek van School 52,
in de Vasco da Gamastraat, het buurt gebouwtje “Zuidpool”.
Daar werd o.a. balletles aan meisjes gegeven. Daar vlak bij de “Bethelkerk” (nu: “Maranathakerk”).
In die kerk hadden ze wel eens voorstellingen met een “tover lantaarn” (dia’s?).
Op je web site toon je een foto van het G.G. & G.D. gebouw met op de achtergrond de Maranathakerk.

Politiebureau in de Willem Schoutenstraat

Vergeet mij nietje

Toen men vroeger scholen bouwde, maakte men soms boven de ingang een tegel tableau met daarop de naam
(of nummer of letter van de school) met een aanduiding van de soort school, enz.
Van sommige van deze tableaus heb ik een foto gemaakt.
De aangehaakte foto (als voorbeeld) nam ik korte tijd geleden in de Bellamystraat (nr. 19).
Mogelijk bestaan er ook van dergelijke tableaus voor de scholen in de Orteliusstraat (en Juliana van Stolbergschool?).
Enige tijd geleden verscheen er in het tijdschrift “Ons Amsterdam” een artikeltje
over “Scholen der 1e klasse” en “Scholen der 2e klasse”.
Scholen van de 1e klasse hadden een nummer; die van de 2e een letter, of i.d.
Scholen der 1e klasse waren voor de rijken en men moest schoolgeld betalen.
Ook wij betaalden schoolgeld. Op maandagmorgen. Het was niet veel.
Later werden nummers en letters afgeschaft en door namen vervangen. Zo werd “School 52” “Het Vergeet-mij-nietje”
(een kleuterschool in de Willem Schoutenstraat 1) en “School 60” werd “De Kwikstaart” (ook een kleuterschool; Marco Polostraat 180).
Op vele Amsterdamse Scholen zitten zeer mooie Tegeltableaux op de gevels
Wilt U van deze tegels de foto,s bekijken klik op
Tegeltableaus van scholen in het Centrum van Amsterdam
Tegeltableaus van Scholen in Amsterdam West
Tegeltableaus van Scholen in Amsterdam Zuid
Tegeltableaus van Scholen in Amsterdam Oost
Tegeltableaus van Scholen in Amsterdam Noord
Hallo Jaap!
Een paar dagen geleden waren mijn vriendin Marianne en ik in de Jordaan en daar
kochten we, in een winkeltje dat o.a. ouderwets speelgoed verkoopt, een (behendigheids?)
spelletje waarmee Marianne als leerling van de kleuterschool 'School 52' (later
'Vergeet-mij-nietje') in de Willem Schoutenstraat 1 in Amsterdam-West speelde.
Ze was toen een jaar of 5 oud en dat was dus rond zo'n 1951.
Het spelletje bestaat uit een houten doos met een schuifdekseltje. In de doos
zes gekleurde balletjes aan een lus gemaakt van een wollen draad. Ook in de
doos twee ronde stokjes die aan beide einden aangepunt zijn. Tenslotte een
vierkant latje met zes kleine gaatjes (voor de wollen draadjes) en twee
half-doorboorde grotere gaten.
In de doos vier gaatjes: twee aan één van de lange zijkanten, één in een korte
zijkant en eentje in het dekseltje.

De bedoeling van het spel was de wollen draadjes door de kleine gaatjes in het
vierkante latje te rijgen. Dat ging een balletje door de daarbij behorende lus
en dan kon het balletjes aan het vierkante latje hangen. Dit proces werd zes
keer herhaald. Dan werden, denken we, de ronde stokjes in de gaatjes in een
lange zijkant gestoken en, als laatste werd het vierkante stokje op de rond
stokjes gelegd.
Het resultaat is te zien op de aangehaakte foto.
Dit 'spel' was erg fustrerend voor Marianne daar a) het zeer moeilijk was dat
slappe wollen draden door de kleine gaatjes te drukken en b) het doosje, de
ronde stokjes en het vierkante latje een gammel geheel waren.
Het lijkt me zeer moeilijk om dit als 5-jarige met kleine vingertjes voor elkaar
te krijgen.
Marianne kreeg het als peuter niet voor elkaar en ze heeft er nachtmerries van
over gehouden.
Ze zag dit spel eens te koop in een winkel in 'De Negen Straatjes' en kocht het
toen niet. Daar had ze later spijt van. Nu we weer de kans kregen dit spel te
kopen deden we het maar.
Ik kan me dit spel niet herinneren ofschoon ik op dezelfde kleuterschool zat.
Weliswaar zo'n 5 jaar eerder.
Marianne heeft dit spel aan vele mensen beschreven maar niemand die zich dit
(rot) spel kan herinneren.
Misschien zijn er onder de lezers van je web site lieden die zich het zich wel
kunnen herinneren. Van deze lieden horen we graag wat meer. Mogelijk hebben we
de balletjes wel verkeerd opgehangen.
Groetend,
Frans Woons
Tegeltableaus in de Portieken van de Admiraal de Ruijterweg,
van Speijkstraat en de Chassestraat in het Stadsdeel,, de Baarsjes "
Beste Hr.Zwart
Ik was een beetje aan het zoeken op internet en dacht laat ik eens oud Amsterdam invoeren en kwam op uw pagina terecht.
Het leuke is wel dat ik een jonkie ben die reageer.
Ik ben geboren in 1959 in de Jacob v Lennepstraat achter een fietsenmaker.
Na 1 jaar zijn we verhuist naar de Orteliusstraat het nummer weet ik niet, maar wat ik wel nog weet is dat er op 1 hoog een gezin woonde
waarvan ik dacht dat de vader en moeder in het circus werkte of hebben gewerkt hun zoon heette Ronnie.
Wij woonden in een benedenhuis.
Na 3 jaar zijn we verkast naar de v. Speykstraat 69 3 hoog.
Als we het portiek uitkwamen en gingen gelijk rechtsaf liepen we de speeltuin in van plan west.
Maar nergens lees ik hier iets over wat jammer.
Wat ik mij wel voor de geest kan halen is de meidenschool St.Jan ik zat zelf op de St.Leoschool.
Er was iemand die zei dat de school in de Pieter v/d Doesstraat was helaas het was Cornelis Dircksstraat.
Ja de schooltandarts Drent was onze tandarts en hij floot altijd en natuurlijk ons zwembad het sportfondsenbad.
Ook het Jan v. Galenbad werd altijd druk bezocht door ons een stukkie lopen maar ach je wist niet beter.
De Hr. Winkel en heb nog ergens een naam gelezen noemde de naam Slijderink.
Dat was onze bovenmeester.
Toen wij van school gingen is hij na 3 jaar met pensioen gegaan dacht ik en enkele jaren later overleden.
De kerk in de Chassestraat ook niet onbekend.
De 1e communie gedaan.
Even verder doorlopend de straat in had je een kleuterschool met nonnetjes die “les”gaven en niet te vergeten juffrouw Monique.
Leuk om eens ouwe foto’s terug te zien en dan te bedenken goh dat weet ik nog zoals het bank gebouw wat gebouwd werd bij het Rembrandtspark.
Wij noemde dit vroeger het landje.
In 1974 zijn mijn moeder en ik verhuisd naar de Flevopolder en hebben Amsterdam achter ons gelaten
en kwamen alleen nog in de stad met verjaardagen.
Met vriendelijke groet R.Nieuwenbroek
|
|
Foto / tekening / Zoals het er nu uitziet 2006
vanuit de Willem Schoutenstraat / 1920
Onderdoorgang van de Orteliuskade/ Orteliusstraat ?
met uitzicht op waarschijnlijk een stuk land van Dirk van den Broek ?
Joop v Buuren zag onlangs dit Zwart - Wit Fototje van de Willem Schoutenstraat
en heeft daar een groot verhaal over geschreven
Wilt U dat Lezen
Klik op de naam van Joop Klik op Joop v Buuren
Jan van Galen Zwembad VROEGER
Foto,s zijn van Sonja Schmidt

In de kassa stond een leitje waarop de watertemperatuur stond, 11 graden, herinner ik mij.
Hetwater was altijd koud. Verwarming kende je niet. En dan ging je door dat ijzeren draaihek.
Hokje zoeken en voor je het water inging moest je door de douchebak en altijd een badmuts op anders mocht je het water niet in,
al had je als meisje nog zulk kort haar. Het water lag al spiegelend op je te wachten met die blauwe tegels.
Als meisje mocht je wel in het jongensbad en dat deden we ook wel als er geen hokje meer was en voor de spanning natuurlijk.
Kwam er een jongen achter je aan dan vluchtte je gelijk naar het meisjesveld, daar was je veilig want de badjuffrouwen waren reuze streng.
Op de scheiding van de twee velden stond de snoepkiosk.
Ik at daar voor het eerst een mousselientje met roze suiker, verrukkelijk. En ja die zakjes chips met een blauw zakje zout erin.


Je had ook snoeparmbandjes. Het Jan
Zag het weer helemaal voor me dat je achter de tram aanholde om de post nog in de bus te
Bij het Centraal Station werden die bussen dan geleegd. Wanneer is dat eigenlijk afgeschaft?
De brievenbus achter op de tram is in 1972 gestopt
Op Zaterdag 11-11-2006 las ik in ,,Het Parool "dat op het Terrein van het Jan van Galenbad een heel nieuw Zwembadcomplex is gebouwd,
Volgens de verslaggever Kees Keijer heeft het complex de vreselijke naam Sportplaza Mercator gekregen !!!
Het zou er uit zien als een geheim militair object dat aan het oog van de vijand wordt onttrokken door een camouflagenet
(De Buitenkant van het complex is helemaal overwoekerd door plantegroei !!! )
Saval Brandblusser 1942
Hudsonstraat, Bilbaoplein, Bilbaostraat, Cabotstraat
|
|
Vind dit gedeelte van de Hudsonstraat toch wel een beetje kaal, en wel heel erg vlak, straatje recht is de Davisstraat
Verderop in de straat was de Poppedokter
Die ging weleens buiten wandelen, en was in mijn herinnering altijd gekleed in een Jaquet en een hoge hoed op!!!
Hij liep altijd heel erg merkwaardig, daar hij 5 stappen vooruit deed, en daarna 2 stappen terug!!!!
Aan de andere kant van de straat was het wat vrolijker betreft de architektuur
Daar waren ook volgens mijn portiekjes in, met de deuren vlak naast elkaar, en de desbetreffende
deurknopen zaten ook vlak bij elkaar
Daar door waren ze met LUILAK ook makkellijk aan elkaar vast te binden, en alle fietsen uit die straat werden op een plek
allemaal tegen elkaar gezet !!!
Verder in de Hudsonstraat zat volgens Lenie Geerlings een Lingeriezaak, daar kon je de ladders in de Nylonkousen laten repareren
|
|
Je toont een heel klein fotootje van de z.o. hoek Marco Polostraat / Cabotstraat met de levensmiddelen
winkel van Hagen (ingang Cabotstraat 9).
Het perceel op de hoek in de Marco Polostraat draagt nr. 114 en ik ben op 98 geboren…
Ik ben vele, vele malen in de winkel van Hagen geweest.
Hij en zijn vrouw stonden in de winkel.
Alles kocht je via de toonbank en alles werd afgewogen.
Kaas werd voor je ogen in plakjes
Meestal in zijn voordeel, geloof ik. En als je lege
In een doorzichtige enveloppe. Op woensdag had
Vierkante Hoover wasmachines.
Dit reed hij met een klein bestel autootje door de straten.
Op zijn rug droeg hij die machines de trappen op en af. Huur: ƒ 1,50 per dag…
Later ging Hagen met de tijd mee en maakte van zijn winkel een zelfbedienings winkel.
Hudsonstraat en Willem Schoutenstraat

Mijn zuster met haar vriendin in de Hudsonstraat met een hele mooie Citroen rond 1958 !!!
Op het Balbaoplein werd in mijn tijd altijd gekorfbald, als ik het me goed herinner op
rode graffel steentjes, en het was een spel wat door mannen en vrouwen samen werd gespeeld !!!
Die club heette Rhoda, ,,Recht op het doel af"
Aan 1 kant van dat plein waren allemaal scholen.
Een daarvan was een kleuterschooltje ,, Het Kwikstaartje", daar moest ik mijn kleine
zusje wel eens naar toe brengen, en of ophalen.
Ze hadden toen veel dieren in de klas, zoals hamsters, cavia's en konijnen
Ook werden daar op die scholen zomers in de vakantie films gedraaid, voor vertier in de lange vakanties
In de laatste jaren dat we nog in Amsterdam woonde 59 en 60 had de gemeenste Amsterdam ook aktiviteiten
georganiseerd om de jeugd in de grote lange zomervakantie wat vertier aan te bieden.
In de oude RAI werden allerlei aktiviteiten georganiseerd, alle soorten sport kwamen aan bod, en je kon van alles
proberen
Ook werden er veel tekenfilms vertoond, alleen al met al was dat een langdurig
gebeuren, de film brak om de haverklap!!!
Bijdrage van Frans Woons
(dat plein heet nu “Balboa-plein”) werd vroeger gekorfbald door ROHDA.
Het veld was inderdaad “gravel”. De ingang tot het veld was aan de Balboastraat.
Bij de ingang twee gebouwtjes. Aan de oostkant een klein gebouwtje (voor de wacht?).
Aan de westkant een langer gebouw met o.a. een dames- en heren toilet (je kon er niet zitten;
je moes hurken), kleedkamers voor heren en dames en een opslagplaats voor ballen, korven, enz.
Inderdaad wordt korfbal door een ploeg bestaande uit mannen en vrouwen gespeeld
(zodanig als één van de weinige sporten).
Vroeger bestond een ploeg uit 6 mannen en 6 vrouwen.
Een veld bestond uit drie vakken.
In elk vak van elke ploeg 2 mannen en 2 vrouwen. In een vak dus 8 mensen.
Na zoveel doelpunten werd er van vakken gewisseld.
Nu bestaat een veld uit twee vakken.
Dat schijnt het spel te versnellen (vroeger moest de bal altijd van het verdedigingsvak,
via het middenvak, naar het aanvalsvak gaan)
Mannen dekken mannen en vrouwen dekken vrouwen, geloof ik. (Ik ben geen korfballer).
Vroeger werd er op het ROHDA veld wel interlands gespeeld. Bv. Nederland tegen België.
Als er een doelpunt gemaakt werd konden we thuis het gejuich horen.
Het shirtje van de ROHDA spelers had drie vertikale banden: zwart-geel-zwart.
ROHDA verhuisde later naar de westelijke tuinsteden en het hek om het veld werd weggehaald.
Toen ging de jeugd er voetballen.
O.a. spelers die zeer grote hoogten bereikten…
B.v. Rijkaard, Gullit, enz. Toen deze knapen nog teen-agers waren ging mijn vader wel
Daar ben ik 11 jaar. Rechtsnaast me zit Nelly Overstegen uit de Orteliusstraat en links EllySpijker.
Columbusplein
Juliana van Stolberghschool. (Nu dr.Visserschool )
|
|
|
|
Juliana v Stolberghschool ( Nu Dr Visserschool ) Toen
op het Columbusplein
Op gezeten van ongeveer 1955 tot 1958
|
|
|
Speeltuin vereniging ,, Jacob Maris" Grote en kleine zus rond 1957 in
bestaat nog steeds !!, voor
de oorlog
In
de Jacob Maris Speeltuin op de achtergrond
Davisstraat naar de Hoofdweg
In onze tijd, ( 1955 --1960 ) dat wij veel in de speeltuin van ,, Jacob Maris" speelde moestte we dus ook betalen. Ik weet het dus niet zeker, maar ik dacht een ,, Duppie", of je had dus ook een soort abonnement of lidmaatschap voor het hele jaar, maar dat weet ik niet zeker!!!! Soms was er geen ,, Duppie" om te spelen, en dan probeerde je over het hek te klimmen. Dat ging in den beginne heel moeizaam, daar het een heel hoog hek was, met aan de bovenkant van dat hek volgens mijn geheugen drie of vier rijen prikkeldraad, en dat was nog eens schuin op het hek geplaatst, over de speeltuin heen
Maar daar werd je op het laatst ook behoorlijk gewiekst in, draaide je je hand niet meer voor om.!! In mijn herinnering was er dus de Apekooi, en een draaimolen, en heel veel zand,en graven tot dat je het grondwater onhoog zag komen Daar kon je dan weer makkelijk zandkastelen van bouwen Als je daar als klein kind voor het eerst kwam, moest je dat alles eerst ff verkennen en uitvinden, was even je angst overwinnen voor dat nieuwe gebeuren, vooral de Apekooi vond ik in het begin heel eng. ( maar ja, als kind zijnde zijn alle dingen heel erg groot, als je vroeger de hoofdweg overstak, dan kwam er geen eind aan, heb het laatst nog eens gedaan, je bent zo aan de overkant !!!!) Verders was er op het terrein van de Jacob Maris speeltuin nog een soort gebouwtje, daar werden aktiviteiten gehouden, zoals toneel en voorstellingen.
Boven het toneel waren twee gezichten afgebeeld, eentje lachend en eentje huilend, het / die gezichten hebben een naam, maar die weet ik dus ff niet Je kon toen bij de oppasser altijd naar de WC, en je kon toen ook om water en Ranja vragen
Fragment uit het boek van Willem van Toorn uit het Boek ,, De Rivier
|
Beste Hr.Zwart,
.
Ikzelf Piet Veenboer ben geboren op dat plein op nr.44 (1 hoog) en later verhuisd naar nr 42 hs.
Ik vind de onderwerpen, die allemaal besproken worden, prachtig, maar eigenlijk mis ik vele Columbusplein bewoners
en ik praat dan meestal over de bewoners van het plein tussen nr38 en 64.
Dat zijn eigenlijk de nummers, waar mijn generatie(1938) het meest mee te maken heeft gehad.
Ik zal een aantal familienamen noemen: de families Smit, Veenboer, Molema, van der Stolpe, Brussel, de Haas, Flentge,
de Kaste, Blees, Snijdewind, Bongers, Anthonie, Hinke, Regtien, Bongers, Raap.
Er waren veel katholieke gezinnen bij en het was altijd prachtig om te horen, dat een aantal families gedwongen(nou ja) werden naar de Chassekerk te gaan;
DAT niet deden, want de Augustinuskerk op de Postjesweg was VEEL dichterbij.
Blijkbaar was op het plein een soort parochiegrens vastgesteld.
Het Columbusplein is een mooi plein.
Nog steeds is er een grote speeltuin.
Er zijn wat kleine winkeltjes.
De oude winkels, zoals wij die kenden, zijn uiteraard alle verdwenen.
Laten we eens kijken, wat we er nog van weten:
Op de hoek Davisstraat slagerij Meester(?),op de andere een melkboer.
Aan de andere kant had je een SPAR-kruidenier,een fietsenwinkel,slagerij MOOIJ,een groenteman(2 broers),
een drogisterij,dameskapper,hoek Davisstraat een melkboer SCHAGEN (echtpaar en een ongetrouwde zuster)
Een paar huisnummers links van de slagerij MEESTER, was vroeger PULS-verhuizingen gevestigd-een bekende
(zeer negatieve) naam in verzetkringen.
Ik kan me nog herinneren, dat deze naam boven het raam van de woonruimte was geschilderd.
Na de oorlogsjaren werd deze naam wit overgeschilderd.
In het grote gebouw van de speeltuin hebben we voor f.0,10 heel wat mooie kinderfilms gezien.
Zoals Rin-tin-tin en de blinde vuurtorenwachter en laten we de bekende speeltuinopzichter hr.de Milde niet vergeten!
Hij zorgde ervoor, dat je niet te diepe kuilen ging graven, want als je het grondwater zag verschijnen
en je ging daarin staan, dan zouden de kanten wel eens dicht kunnen vallen met alle gevolgen van dien.
Forten hebben we gegraven met de families Raap, Snijdewind.
Dat kon gemakkelijk, want er was toentertijd meer zand in de speeltuin, als nu.
Ik zei al, hij is er nog steeds en aangepast aan de eisen van de tijd.
Ik neem aan, dat deze mail gevoegd wordt bij de betreffende website en reacties zou ik natuurlijk prachtig vinden.
Met vriendelijke groeten,
Piet Veenboer-Boskoop
Hoi Jaap,
Is leuk dit item.
Ik heb op het Columbusplein op school gezeten, maar dat was al bekend.
De naam Flentge zegt mij nog wel wat, Eddy Flentge was een klasgenoot.
Verder heb ik bij die slagerij op de hoek van de Davisstraat een keer een
varkenblaas gehaald om een trommel te maken.
Daar heeft die man nog aardig wat moeite voor gedaan, want ik kreeg hem schoon
en kon hem zo gebruiken.
Ik geloof dat zoiets dan moet worden uigekookt enz. Later besef je dat wat beter.
Af en toe speelde ik daar in de speeltuin, maar je moest er geloof ik lid van zijn.
Verder gingen we er voor en na schooltijd knikkeren in de gootjes van de stoeptegels
die er tegen de huizen lagen.
Of we zaten er met een rij kinderen te branden met een brandglaasje en dat was dan aan
de kant van het plein waar ook de slager zat.
Met de rug tegen de gevel, benen gespreid en ertussen een stukje celluloid, van dat zwarte
geribbelde wat op heel veel fietssturen zat en er door ons dus werd afgepulkt. foei.
Maar we hadden ook wel oude fotonegatieven en dat stonk ook lekker.
Verder weet ik niet echt veel over het Columbusplein.
Wel is mij de familie Saras nog bekend die in de buurt van de slager woonde.
Bedankt voor deze doorstuur, ik heb hem ook even naar mijn zuster in Purmereutel gestuurd.
Groeten,
Fred Knol
|
|
Interieur van de schoolingang van de Juliana van Stolbergschool zoals het er nu nog steeds uit ziet

Klik op De Historie van van de
|
Bovenste Rij, Helemaal Links Peter Schoonderwoerd 3 e van Links Jan Donkersloot 4 e van Links Dirk Tolstra 4 e van Rechts Jacob Zwart Bovenste Rij in het midden met strikje en colbertje Kees van Woerkom 2 e Rij van Boven 1 e Rij Links Barend van den Eijkel 2 e van Links Dirk Kooij 2e rij helemaal rechts Albert v Vliet Helemaal rechts met handen op de knieen Hendrikus Westrik Ineke van den Berg staat op de 2 e rij van onderen , 2e van links, naast Hendrikus
Mijn Klassefoto van de Juliana v Stolbergschool
|
||||||
De onderstaande Link / Site is van de Dr.Visserschool, dat was vroeger de Juliana van Stolbergschool !!!!!!!
Je kan dan op die site een ,, Virituele rondleiding" aanklikken, met foto,s van die school, foto's die
toch een hele goede indruk geven van ook hoe het toen was!!!!!
Er is n.l. wat decor betreft niet veel veranderd, klik op onderstaande link !!!!
http://www.visser.edu.amsterdam.nl/
Fragment uit het boek van Willem van Toorn uit het boek ,, De Rivier "
|
's Morgens schoor mijn vader zich met een mes, voor de spiegel in de keuken. Om het mes aan te zetten hing er een brede leren riem aan het rekje niet handdoeken en theedoeken. In de scheerdoos, een klein, met rood leer bekleed koffertje waarin nog twee scheermessen in speciale gleufjes rustten, zat ook een wetsteen om de messen vlijmscherp te maken. Wij mochten niet aan de doos, laat staan aan de messen komen, maar soms als ik aan de keukentafel naar
het scheren zat te kijken,
zeepte hij mij grinnikend in en schraapte het de gladde achterkant van het scheermes. Ik zat trots en kaarsrecht op de stoel, maar rilde bij de gedachte dat hij in mijn vel zou kunnen snijden zoals hij regelmatig bij zichzelf deed.
Onderstaande 3 Foto,s zijn van de Kapperszaak ,, De Barbier " op de Gouw in Purmerend met Oude Kappersartikelen en ook oude Emaille Reclamemateriaal
Dan moest hij het wondje deppen met alluin en met een plukje watten erop naar de winkel Zaterdags na het sluiten van de winkel en na een kop koffie en een sigaar met Henk wandelde hij om de hoek naar de kapper op het Columbusplein om zich te laten knippen en scheren. Als ik ook geknipt moest worden, mocht ik mee, maar ik had altijd het gevoel dat hij liever alleen ging, dat het zîjn halfuur van de week was. Dat hij er ook wel trots op was met mij of een van mijn broers, als die aan de beurt waren, tussen de andere mannen te zitten, maar dat hij ervan genoot bevrijd te zijn van zijn gezin om even de onbezorgde heer te kunnen zijn die hij diep vanbinnen was. Bij de kapper rook het naar eau de cologne en zeep en sigaren.
Voor de spiegelwand met de marmeren wasbekkens stonden drie scheerstoelen met leren zittingen, armleuningen en bovenop de rugleuning een nikkelen hoofdsteun met een rol papier waarvan voor elke volgende klant een schoon deel beschikbaar kwam als het oude eraf was gescheurd. De kapper had twee knechts, maar mijn vader knipte hij altijd zelf
Mijn vader verdween onder een schoon wit kaplaken en de kam en de schaar van de kapper begonnen om zijn hoofd te dansen. Soms stopte de kapper even om mijn vader gelegenheid te geven een trek van zijn sigaar te nemen, die op een asbak met een hoge nikkelen poot naast de stoel lag. De andere Wat er nu weer op de bon was gekomen, hoe vaak er luchtalarm was geweest en hoe
Blauw-Wit had gespeeld tegen De Volewijckers. Maar je merkte dat niemand graag hardop zei wat hij van de Duitsers of de NSB'ers dacht. Na het knippen zeepte de kapper mijnvader in en schoor hem met net zo'n mes als mijn vader zelf had. Als hij helemaal glad was, depte de kapper zijn gezicht met een warme doek en daarna met eau de cologne. Dan kamde en borstelde hij zijn haar, pakte een nikkelen spuit met een zwarte rubberballon en vroeg in de spiegel aan mijn vader: 'Friction, meneer?'
Als mijn vader instemmend knikte, verstoof hij geurige wolken over zijn haar, masseerde het krachtig en wreef het stevig schoon met een dikke witte handdoek voordat hij het opnieuw kamde en borstelde. Tenslotte pakte hij een ronde spiegel, die hij achter mijn vaders hoofd hield, zodat die in de grote spiegel kon zien hoe zijn achterhoofd eruitzag. De fooi die mijn vader bij het betalen gaf, liet de kapper luid in een metalen schaal rinkelen onder het uitroepen van 'Pot voor meneer.' De knechts glimlachten tegen mijn vader en zeiden: 'Dank U wel, Meneer Als ik geknipt moest worden, moest ik al mijn moed verzamelen om tegen de kappers knecht te zeggen dat ik het overal even kort wilde en niet met een fietskuifje. Mijn tweede broer had het ook kort, maar mijn oudste broer mocht het lang, net als mijn vader
|
Dan liep je verder door de Davisstraat 37 , I hoog waar mijn mijn vriendje ,, Dikkie Tolstra " woonde die ik s'ochtends
vroeg altijd ophaalde en een koppie thee met melk kreeg , en hij zat aan de ,, Dikke Pap" om daarna samen naar de
Juliana van Stolberghschool te lopen maar meestal gingen we eerst rechtsaf, en daar was de ,, Toko" , een snoepwinkeltje
op het Columbusplein.
Daarna, ( hij had altijd een touw bij zich) deden we het volgende spelletje, Paard en Wagentje mennen
Hij deed het touw achter zijn nek en onder zijn oksels en ik ging dus het paard mennen, was denk ik een vrij
algemeen spelletje toendertijd
Wat schets mijn verbazing dat ik onlangs uit mijn raam keek, ( Ik woon nu naast een school ) zien ik
daar 2 kinderen precies hetzelfde doen
Ook deden we met dichte mist( leek toen wel meer als nu) of we onze school niet meer konden vinden, en deden
we of we niet naar school konden die dag
Of we gingen spijbelen, en kwamen terecht op het grasveld voor het Sportfondsenbad, achter de
Jan Evertsenstraat
We gingen dan ,, Klavertjes 3 of 4 plukken om geluk te krijgen, maar dat hielp niet veel !!!
Strafwerk op school , en thuis ook nog straf van Pa, altijd dubbel
|
|
|
De Davisstraat vanaf het Columbuspleis tot aan de Hoofdweg De andere Davisstraat, naar de Admiralengracht toe
met in het midden ( Davisstraat / Hudsonstraat )
waar vroeger de Patatzaak was!!!!
Ik mocht daar wel eens ijs verkopen.
Ze hadden zo'n loket aan de straat ook voor patat.
Ik heb wel patat staan snijden met zo'n apparaat aan de muur.
Die patat werd eerst voorgebakken, en in de zaak stond een jukebox en dan kreeg ik wat dubbeltjes om plaatjes te draaien.
Vooral Oh Carol van Neil Sedaka was mijn favoriet.
Hoog in de hoek van de zaak had hij ook een televisie, kon je aan een tafeltje zitten kijken.
Vgls Sonja Schmidt

Een echt ouderwets snoepwinkeltje , waar je allerlei soorten snoep kon halen, van stroopsoldaatjes
tot van die pistooltjes met een kurk er in
een staaf droppen, en uit grote bakken op de toonbank gehaald , afgedekt met glazen platen
Ook kon je van die kleine vliegtuigjes kopen, de nieuwste type's van toen, en ik zou er wat voor over
hebben om nog eens zo'n vliegtuigje in mijn bezit te krijgen.
Verders maakte we ook zelf veel Vliegtuigjes, namelijk van een knijper en een Kurk.!!!
De kurk werd in de knijper gedouwd , en tussen de kurk en de knijper werd ook nog een stuk karton gedouwd, netjes in
de vorm van een vliegtuigvleugel , zo ook in de achterkant van de knijper werd een klein vleugeltje gedouwt als staartvleugel
Dan werd er een propellertje geknipt uit dik zilverpapier of van een dop van de melkfles of anders
Dat propellertje werd met een naald in de Kurk gedouwd, en klaar was het vliegtuigje
Verders waren er meerdere variaties in allerlei vormen van dat zelfbouwvliegtuigje
Spelletjes die we, als kinderen, speelden in de straten van Amsterdam-West
(“Zeeheldenbuurt”; nu “De Baarsjes”) in de jaren 1945 – 1955.
Fragment uit het boek van Willem van Toorn uit het boek ,, De Rivier"
Van het geld dat ze weleens in de winkel van hun vader vonden, onder de uitgestalde waren konden de kleine van
Toorns wel eens wat kopen
Daar konden we bij die oude mevrouw op het Columbusplein de volgende dag iets te kopen
Ze had een klein winkeltje dat bijna helemaal werd gevuld door een tafel met Tientallen vakjes , waar
allerlei soorten drop en snoep in zaten
Ik was bang voor haar omdat de heks uit ons sprookjesboek leek en omdat een brilleglas een blind, melkwit
oog had; maar samen met mijn broers durfde ik wel,naar binnen
De Toko op het Columbusplein |
Ook is er in een periode een rage geweest met ,, Duitse Klappers" een soort raketje van ongeveer 10 a 15 cm, daar had je volgens mijn een paar variaties in.
n.l. 1 waar je een klappetjes op de punt schoof ( nu nog in mijn bezit) en eentje die wat ingewikkelder was, daar moest je het klappertje in het raketje doen.
Beide ,,raketjes" moesten dus omhoog worden gegooid, waardoor het klappertje ontplofte
En alles zat in grote bakken die werden afgesloten met glazen platen
Ook kocht je daar de ,,Wijnballen , voor als je jarig was, en moest uitdelen in de klas !!
Naast die snoepwinkel had je een kast van de P.E.N, die was /is zodanig geplaatst in een hoek dat daar ruimte ontstond en waar
wij steevast altijd in fikkie stookten.
Dat papier haalde we altijd bij een groenteboer op het plein uit de kistjes, van dat geribbelde papier kon je ook heel mooi fakkels maken
omdat dan ook de lucht er zo mooi door heen ging, en er een mooie rooksliert uit kwam
In de Davisstraat woonde ook een meneer die had een auto, toen nog wel een beetje een unicum.
Als het dan 's winters vroor, zag je hem 's avonds eerst het water uit zijn radiateur leeg laten lopen , kon zijn motorblok niet bevriezen!
's Ochtends kwam ie dan weer met keteltje warm water en gooide dat weer in zijn radiateur, voordeel meteen een warme motor, en startte gelijk.
Mercatorplein
|
|
NU TOEN , Links door naar Bos en Lommer ??? en rechts Jan Evertsen ???
|
|