Pieter Oosterleeschool

De grote school was in de Orteliusstraat, een smalle zijstraat van onze weg die maar door één rij huizenblokken en een smalle vaart was gescheiden van de polder.

Uit de verte kon je de school nauwelijks zien omdat hij gewoon in de huizenwand was opgenomen.

Pas als je ervoor stond zag je dat het een bijzonder gebouw was, van bruinrode baksteen met boven de tweede verdieping een rood pannendak; het had drie rijen ramen met crème geschilderde kozijnen en in een ruim portiek een indrukwekkende dubbele ingangsdeur met donkergroen geschilderde smeedijzeren ornamenten voor de smalle raampjes.

Boven het portiek waren sierlijke, ook al donkergroene ijzeren letters op de gevel aangebracht:

'P. Oosterleeschool voor Christelijk Lager Onderwijs'.

Daarnaast hing een grote koperen bel Binnen liep achter de laagste ramen aan de straatkant een brede gang linksaf langs de twee lokalen van de kleuterschool en de gymnastiekzaal; voor de grote school moest je rechtdoor een grijze stenen trap op naar de eerste verdieping, waar de laagste drie klassen zaten.

De kleuters hadden hun eigen deur.

Alle gangen hadden lambriseringen van geglazuurde okergele tegels met zwarte randen erlangs en rijen kapstokhaken

De vloeren waren bedekt met graniet, waar in het midden een lange kokosloper op lag. Je mocht naar binnen als de conciërge de bel had geluid door in zijn kamertje rechts van de ingang aan een touw te trekken, en vervolgens in de deuropening was komen staan.

Dat wil zeggen: jemocht niet zomaar zelf naar binnen gaan, je klas moest zich in een dubbele rechte rij opstellen voor je juffrouw of onderwijzer, die al vóór de bel naar buiten was gekomen en bij de schoolmuur stond, hoe lager de klas hoe dichterbij de deur.

Achter je juffrouw of onderwijzer aan mocht je dan naar binnen. Mijn juffrouw heette juffrouw Fiege en stond het dichtst bij het portiek.

Mijn broers stonden in de rijen van de derde en vijfde klas.

Er was geen rij van de zesde klas; de hoofdonderwijzer, meneer Van der Togt, stond altijd op de eerste verdieping bij de deur van zijn kamer en keek of alles er ordelijk aan toe ging.

De leerlingen van zijn eigen klas mochten zelfstandig naar binnen komen na alle lagere klassen.

Meneer Van der Togt had net als de andere onderwijzers een pak met een vest aan; meneer Nak en meneer Beerterna, bij wie mijn broers in de klas zaten, hadden als ze buiten liepen een hoed op, maar meneer Van der Togt droeg als enige

zijn hoed ook als hij in de gangen liep. Hij zette hem pas af in zijn kamer of in de klas. Hij rookte altijd een pijp, die een doordringende geur in de school verspreidde.

In de klas stonden drie rijen donkerbruine schoolbanken.

Als je binnenkwam moest je op je plaats gaan zitten met je voeten naast elkaar op de voetenplank en je armen over elkaar.

Als juffrouw Fiege de deur dicht had gedaan, ging ze voor de klas staan en zei: 'Dag kinderen. Handen samen en ogen dicht.'

Als je tussen je oogharen door keek, kon je zien dat ze haar handen vouwde voor haar schoot en rondkeek tot ze dacht dat alle kinderen hun ogen dicht hadden; dan deed ze zelf ook haar ogen dicht en bad voor alle mensen die het moeilijk hadden, voor ouden en zieken, voor mensen die familie hadden verloren in de oorlog en voor vluchtelingen die huis en haard hadden moeten verlaten; daarna vroeg ze de zegen van de Here voor ons werk van die dag.

Vervolgens moest je je armen weer over elkaar doen en moesten wij liedjes zingen die wij hadden geleerd. Soms was het een versje dat speciaal voor kinderen was gemaakt, zoals:

Beste Jaap. Hier een eerste bijdrage,

EEN RAADSEL.

Mjin naam is Wim de Lang geboren 20-5-31 op de Jacob van Lennepkade verhuist naar de Wilhelminastraat en korte tijd later naar de van SPILBERGENSTRAAT 72 huis ,voor mij is het nog steeds een raadsel waarom mijn ouders mij naar de P.Oosterleeschool stuurde zij waren n.l nogal links Vrije socialisten waarom dus toch naar een christelijke school terwijl er genoeg openbare in de buurt waren, de enige reden die ik kan bedenken is dat ik maar twee hoeken om moest zonder dat ik een gevaarlijke weg zou moeten oversteken.

Het zij zo,ik kwam dus in de toen nog niet geheel volgebouwde ORTELIUSSTRAAT waar nog de laatste hand gelegd werd aan de daken er stonden ketels teer die verhit werden en in emmers geschept naar het dak gehezen werden , en er werd bij het vol scheppen gemorst en wij raapten dat op omdat we gehoord hadden dat er op kauwen goed was om witte tanden te krijgen.

Of ik dat gedaan heb weet ik niet meer wat ik zeker weet is dat ik een klodder teer gestopt heb in een steen met een klein holletje ,tijdens een nostalgische tour 50 jaar later is het nog steeds zichtbaar ,ik zal er nog eens langs gaan.

Mijn eerste kennismaking meet de Pieter Oosterleeschool zal in 1937 geweest zijn ik weet nog goed dat ik zenuwachtig was en dat bij het betreden van de school een nogal in mijn ogen een groot stevig meisje met een kleiner zusje voor mij liep mijn gevoelens waren nogal verward ik werd mij er van bewust dat er ook meisjes bestonden, het meisje zat in de hoogste klas en ik moest nog beginnen zij bleek een dochter van een van de tuinders te zijn die woonde in de polder zoals wij dat noemde.

Mijn loopbaan begon bij juf Hamel een zeer lief mens ik geloof dat het mijn eerste liefde was,helaas werd ze al spoedig ziek en ik heb in de ZOCHERSTRAAT nog een bloementje wezen brengen dat door een oudere heer aangenomen werd waarschijnlijk haar vader

,Juffie heb ik nooit meer terug gezien.

De leerkrachten Hr TOGT NAK SCHRADERS (die wij overigens scharretje noemde) KNEBEL KALANSEE die volgens mij in de plaats kwam van HAMEL? MEYST etc etc ik ken ze alle .

Van schoolgeld ben ik me niet bewust hoe dat betaald werd,wel dat er CONTRIBUTIE betaald moest worden we kregen een papiertje van een raar formaat mee 10 bij 10 ik vond dat ongewoon het bedrag dat ik mee kreeg was 1 kwartje ik begreep niet waarom PAUL LE BELL 2 kwartjes moest betalen.

Het geld werd vermoedelijk gebruikt om er extra dingen mee te doen zoals FRANSE LES en mogelijk nog andere facultative vakken.

De namen van mijn medeleerlingen die ik me herinner zijn: JAN HEES Orteliusstraat die ik nog wel eens heb ontmoet NICO STEYN die onder Jan woonde NICO heb ik later nog vele keren ontmoet WIM PARDICK

WIM VINGES zij woonde ergens in de buurt van de NICKERIESTRAAT HENK VAN TONGEREN Orteliustraat en onder hem PIA NAGEL over haar later meer.

Zo kabbelde mijn jongensjaren rustig door totdat de OORLOG uitbrak en er soldaten in onze school werden gelegerd voor ons enerverend , de keukenwagens die met brood kwamen voorrijden en al dat naar binnen gebracht werd viel er wel eens een korst af die wij dan opaten mijn eerste kennismaking met zuur brood. In de eerste week ben ik zeer geschokt geweest in de gymzaal kon je als opgetild werd door je vriendjes een blik werpen toen ik aan de beurt was zag ik soldaten die hun uniform aan het verzorgen waren een van hen had zijn laarzen met schoensmeer ingesmeerd en poetste die uit met een gordijn ik was onthutst met een gordijn van MIJN school niet wetende dat er veel ergere dingen zouden gebeuren.

wordt vervolgd.

Wim de Lang Weesp

Ook ik wil een reactie geven over mijn schooltijd van ca1935 tot ca1942 a 43. als ik al de reacties lees, dan ben ik wel een van de oudste die iets schrijft.

Ik ben in 1928 geboren in S`Graveland en in 1929 door de crisis naar Amstertdam gekomen.

Dit weet ik alleen van overlevering. ong. 1935 ging ik voor het eerst met mijn broer Thomas naar de P.Oosterleeschool.

We woonden ook in de Stuyvesantstraat net als een van de schrijvers die daar ook woonde.

De eerste klas was van juffrouw Fiege die gelukkig de nieuw en erg angstige kinderen heel goed opving.

Mijn hele schooltijd was er een van wijnig mijn best doen en veel bij de platenbakenstaan. toch heb ik wel leuke herineringen.

Mijn vrienden waren, Dik van de Berg, die heel mooi kon zingen. Eefje Oenema, Jaques Vintges om er maar een paar te noemen.

In de vijfde klas hebben Dik van de Berg en ondergetekende met nog twee leerlingen een toneelstuk opgevoerd van de schoenlappersleerling,

Voort meester de Jonge moest ik in de oorlogstijd altijd Belgische shag halen. dat was onder schooltijd en ik bleef soms wel een uur weg.

Zo enige notities.

Ik hoop op een reactie

Dik Bosman

Deel 2

WAT IK GELEERD HEB.
----------------------------------

Schrijven met een kroontjespen tot dat wij er na een poosje wij die moesten verruillen voor een andere pen omdat wij overstappen moesten op rondschrift de stompe punt rolde wonderbaarlijk soepel over het papier en de leesbaarheid van het schrift werd stukken duidelijker dan de hanepoten van de kroontjespen.

LEZEN werd ons niet geleerd met het AAP NOOT MIES maar met een andere methode,we kregen een boekje met tekst en tekeningen tevens een werkblad waar de letters van de tekst uitgeknipt moest worden en op de tekst in het boekje geplakt moest worden , zo heb ik een idee gekregen van woorden.

De eerste tekst luidde MOEDER GAAT NAAR FIK ZUS MAG MEE EN POP OOK KOM UIT JE HOK FIK zo dat ik moet concluderen dat mijn eerste woord dat ik schreef MOEDER moet zijn geweest.

Als ik uit het raam keek dan zag ik hoge populieren die op de speelplaats stonden die ik overigens slechts 1 keer heb mogen betreden n.l. toen er in het kader van NATUURKUNDE door een bollenteler de aan ons verkochte bol in potten inkuilde en in het vroege voorjaar opgroef en wij meekregen om thuis te verzorgen en na een tijdje weer meegenomen moesten worden om beoordeeld te worden een prijs heb ik niet gewonnen.

REKENEN was niet mijn sterkste kant maar ik kon het toch redelijk bijhouden , het leren van BREUKEN heeft Hr schraders me bij gebracht hij gebruikte iets dat in de grote kast die op de bovenste gehaald werd een kast die mij altijd heeft geimponeerd zoveel onbekende machinerieen stonden er in, Scharretje kwam met een houten appel die in delen uit elkaar genomen kon worden eerst in halve parten daarna nogmaals door midden gedeeld enz. zo kreeg ik het idee half , heel en , 1 achste tiendeligee breuken kwamen veel later aan de beurt.ZINGEN dat heb ik altijd geboycot totdat Mr NAK mij er op betrapte dat ik niet meezong ondanks zijn aandringen , hij zei blijf jij maar even na , toen kwam de vraag waarom zing je niet mijn stoere antwoord was ik ben a muzikaal waarop hij zei niemand is a muzikaal dus daar stond ik , hoewel niet van harte heb ik HET HIJGEND HERT DER JACHT ONTKOMEN en andere psalmen meegezongen. BIJBELSE GESCHIEDENIS

Wim de Lange rond 1938 in de Orteliusstraat

Tot op heden kan ik alle zonen van aartsvader JACOB uit mijn hoofd (mijn zusje heeft mij verleld dat hij ook een dochter had genaamd DINA) gecontroleerd heb ik het maar niet

Ik had daar de tijd niet voor omdat ook alle oud testamentische uit mijn hoofd geleerd moesten worden , van Genesis via Exodus tot enz enz. ook dat heb ik gedaan

AARDRIJKSKUNDE, nog zo een rijtje Hogezand Sappemeer Zuidbroek Wildervank Scheemda tot Nieuweschans.

Ik ken ook de provincieen en de hoofdsteden daarvan uit het hoofd, kom daar heden ten dagen maar een om vraag je kleinkinderen er maar eens naar.Ik heb er profijt van gehad.

BREIEN dat was voor de meisjes de jongens kregen HANDARBEID voor mij betekende dat veel figuurzagen wat ik graag deed het heeft mij nog een eervolle opdracht opgeleverd van de Hr Nak( later meer hierover)

Eerst iets anders HET SCHOOLREISJE met de bus naar het strand waar ik voor de eerste keer de ZEE zag het moet ergens boven het Noordzee kanaal geweest zijn een klein plaatslijk dorpse harmonie orkest heeft ons naar de duinen gebracht waar wij onze boterham hebben genuttigd ,ik wilde perse bij de grote trom wat ook is gelukt,helaas was het koud winderig weer en heb bijgevolg meer zand gegeten dan brood.

ARTIS per tram niet een gewone maar voor de oorlog reden zomers ettelijke open trams dit is overigens de enige keer dat ik in zo een tram heb gezeten ze zijn na de oorlog nooit meer terug gekomen.

Tot slot van dit deel DE POTTENBAKKER iedereen was veelal werkloos en moest bijverdienen de pottenbakker ook denk ik natuurlijk heb ik ook mogen proberen het resultaat was bedroevend.

Wim de Lang Weesp

Deel 3

40-45

Toen de soldaten na korte tijd de school weer verlaten hadden en erweer normaal les gegeven werd was de sfeer toch anders.

Er werden inspecties gehouden om er achter te komen of er niet iets Duits UNFREUDLICH in ons kastje zat we moesten alles op het blad deponeren en dat werd bekeken door V d Togt en een mij onbekende man Togt was nerveus en waarschijnlijk gedwongen dit te doen ,Mijn halfbroer had gevaren als kok bij de KNSM naar Nederlands Indieen en wat vlaggetjes van de dinertafels voor mij meegenomen waarvan er enige in op het blad kwamen te liggen, zij werden geconfisceerd Togt was not amused.

Het werd ons als kind duidelijk wat oorlog betekende,vooral ook omdat we menige keer de luchtgevechten boven het oude SCHIPHOL hadden gezien ,achter het witte hek dat aan het eind van de Middenlandstraat stond evenals het afweergeschut dat stond opgesteld op het met zand opgehoogte gedeelte even voorbij het huidige V Galenparkbad waar zomers ook tenten stonden voor zomervakantieschool,tot mijn schrik verscheen een klasgenoot (ik zal de naam niet noemen ) in een uniform van de JEUGDSTORM,het was onaangenaam en dan druk ik me nogal eufemisties uit.

Doormijn behendigheid met de figuurzaag geleerd op de handarbeidlessen kreeg ik de eervolle opdracht van Mr.Nak om St.Nicolaas te helpen in deze moeilijke tijd van schaarste , de SINT wilde toch een klein kado meebrengen als hij op school kwam

Er bleken nog een aantal potloden te zijn en vlakjes echter niet voor alle leerlingen van de school

Ik werd verzocht deze le halveren waar ik wel voor te vinden was.

Ik rende om 12 uur naar huis at wat en spoede mij weer naar school om 12.30 uur was weer aanwezig en trof Mr.NAK en Juf Kalandsee in het hand arbeid lokaal gezamelijk in een bank bezig hun lunch te nuttigen ,ze hadden volgens mij iets samen , hebben ze verder hun leven gedeeld? Wie weet dat?

De schaarste aan voedsel trof ook mij .ik heb vele lesdagen gemist om op mijn fiets zonder banden probeerde iets eetbaar te vinden.

Het begon bij de tuinderijen die bron was snel uitgeput of beter gezegd niet meer toegankelijk omdat er door de economische controle dienst de ingangen blokkeerden.

Mijn aktieradius werd steeds groter eerst de IJPOLDERS waar heden de havens zijn, tot Velsen Beverwijk waar ik met

2 sloffen aardbeien vandaan kwam de BEEMSTER omgeving Badhoevedorp etc.

Op een dag na vruchteloos zoeken naar eten kwam ik langs HALFWEG waar een dorsmachine geparkeerd stond,ik zag dat er op de spatborden en andere machinedelen tussen veel stof ook tarwekorrels lagen ik heb ze bijeen geschraapt en mijn Vader heeft met eindeloos geduld korrel voor korrel er uit gevist in de koffiemolen gemalen met het resultaat pannekoek.

HET WERD NOG ERGER

De LUIZEN KONINGIN deed haar intrede het tijdstip was onvoorspelbaar,plotsling was zij er met haar glazen staafjes om in mijn haar te wroeten het resultaat was positief ik had ze ook(wie niet) dus moest ik thuis ook aan de netekam hoewel thuis werd er van stofkam besproken een subtiel verschil,Plastic bestond nog niet wat voor materiaal dan wel weet ik de kleur was zwart en hij was breekbaar de gewone kammen vertoonde dezelfde eigenschap tegenwoordig kan zonder kam komen te zitten als je hem verliest.

Volgens mijn jongste kleinkind is het luizen probleem nog steeds niet opgelost. HET VOEDSEL PROBLEEM verergerde en op een dag

lag ik ziek te bed was heel beroerd en vroeg mijn moederg a ik nu dood? dit moet medio maart 1944 geweest zijn dit was het moment om naar vrienden te lopen die in Oude Pekela woonde waar geen gebrek aan eten was hun enige klacht was dat er geen VRIJHED was en geen zeep.

Eind maart 1945 zijn we bevrijd door de Poolse soldaten die in 1939 al naar Engeland gevlucht waren ik ondernam weer lopend de terugtocht naar Amsterdam Tot Zwolle ging het goed toen mochten we niet de IJselbrug over omdat Amsterdam met zijn vreselijke hongerwinter nog niet bevrijd was.

Word vervolgd.

Deel 4

ZWOLLE

Ik strandde in Zwolle werd door het Rode kruis opgevangen en op het stations emplacement onder gebracht met een groot aantal terug kerende mannen die verplicht te werk gesteld waren in Duitsland zij waren uit de noordelijke steden Hamburg Bremen etc.gekomen die waren ook bevrijd

door de Polen die zo snel mogelijk naar hun vaderland wilde terugkeren

Zo bevond ik me tussen grote mensen in een grote badzaal naakt om met DDT bespoten te worden

.Ik weet nog dat ik jong broekje en 1 oude man daar als enige met onze handen voor ons geslacht stonden,de andere kerels hadden wel wat anders mee gemaakt en vertoonde geen enkele gene.

Mijn verblijf in Zwolle heeft enige weken geduurd en ik heb daar de bevrijdings optocht gezien het bijzondere was dat er door de voor de oorlog geboren Zwolse vierling aan deel nam zij waren net als de DIONNE vijfling in Amerika hier als eerste vierling zeer bekend.

Tot slot mijn relatie met of beter gezegd tot PIA NAGEL vermoedelijk speelde deze geschiedenis zich af toen we bij de vooruitstrevende juf

Kalandsee in de klas zaten.

Zij nam ons mee naar het VONDELPARK om ons natuurkundeles te geven op een natuurlijke plaats we moeste aanschouwelijk onderwijs volgen EIKENBLAD van BEUKBLAD leren onderscheiden paddestoelen zoeken etc,lang hebben deze excursies niet geduurd het nam te veel tijd in beslag dat heen en weer geloop

.De andere innovatie was het houden van een spreekbeurt zij had PIA zo ver gekregen om haar viool mee te nemen en wat te spelen voor ons ,bedeesd heeft dat gedaan

Ik was zeer onder de indruk niet alleen door haar spel maar ook om haar schoonheid ik heb nooit mijn verliefdheid aan haar meegedeeld dat dorst ik niet .Ze is me altijd bijgebleven.

Ik heb haar gemist toen ik mei 1945 weer op school kwam,ik heb bij HENK VAN TONGEREN haar boven buurman geinformeerd zonder resultaat. en bang voorgevoel maakte zich aan mij meester zou ze JOODSE zijn geweest?

Lang heb ik met behulp van mensen die hier beter in waren gepoogd om te weten te komen wat er met haar gebeurd is .

Diverse instituten zijn ook nog benaderd in de jaren70-80 zoals O.A. het RIOD etc.

Ik wilde deze persoonlijke geschiedenis niet ongenoemd laten omdat het ook tot de geschiedenis vaan de PIETER OOSTERLEE SCHOOL behoord.

IK heb begrepen dat mijn getuigenis behoord tot het verst in de geschiedeis terug gaat .

Hopelijk is er in de hersenen van andere klasgenoten van mijn leeftijd een klein KEUKENHOFJE waar nog wat

bollen (herrinneringen) wachten op een late bloei .

Ik zou gaarne een bosje ontvangen.

Wim de Lang wimdelang@planet.nl

Hier een bijdrage van Piet Beertema, zoon van ,,Meester Beertema "

Met Foto,s

Foto met o.a. de Hr v Togt, Direkteur van de Pieter Oosterleeschool

3e van links , bovenste rij. ,, Meester Beertema

Wie zijn de andere leerkrachten

Bovenstaande foto's zijn vrijwel zeker genomen op de binnenplaats van de school, maar

behalve mijn vader op beide foto's achteraan derde van links) kan ik geen van de gezichten

thuisbrengen.

Wie kan me hier nog bij helpen?

Piet Beertema, zoon van ,, Meester Beertema

Meester Beertema, met de klas , wie o wie herkent zich hier nog op ????

Meester Beerrtema, samen met klas, genomen in de Orteliusstraat

Wie herkent zich hier nog op ????

Juf Beertema, met klas, en nog een leraar ??

Weer geld wie herkent zichzelf

Er is ooit, waarschijnlijk ter gelegenheid van een zoveel-jarig (25-jarig?) jubileum van de school, een boekje

gemaakt, in de vorm van een schoolrapport en getiteld "Rapport van J.Uffen en M.Eesters", met daarin

kenmerkende trekjes en karikaturen van de onderwijzers en onderwijzeressen.

Ik meen echter dat alleen het onderwijzend personeel dat boekje toen heeft gekregen, en omdat mijn vader daar bij

hoorde hebben wij dat boekje toen ook gehad.

Helaas is het op een gegeven moment zoekgeraakt en sindsdien onvindbaar gebleven.

Mocht iemand dit lezen en nog in het bezit van dat boekje zijn, dan zou ik dolgraag

met hem/haar in kontakt komen!

Piet Beertema

Piet Beertema zijn website www.godfatherof.nl/classmates.html

Geachte Heer Jacob Zwart,

Als zoon van een oud leerkracht van de Pieter Oosterlee-school te Amsterdam reageer ik op de herinneringsoverdenking van deze school,

te weten de leraar FRANS SCHRADERS, die tot September 1948 in die functie aan deze school was verbonden voor hij naar Doetinchem vertrok.

Mijn vader Frans is vanaf September 1948 tot/met September 1955 werkzaam geweest als leraar op de Ambachtsschool in de A.V.O.-vakken

en vanaf September is de vorm van de school omgezet in de Lagere Technische school, waar hij les gaf in vakken zoals Nederlands, Algebra

en Meetkunde en ALGEMENE Maatschappijleer.

Vanaf 1970 heeft hij ook les gegeven aan de Technische Avondschool voor vervolgopleidingen.

Hij heeft dit werk kunnen doen tot en met Oktober 1971, totdat hij circa 3 maanden voor zijn pensionering Februari 1972 met de auto is verongelukt.

Na de herfstvakantie is hij op 13 Oktober 1971 te Hilversum hertrouwd met zijn nicht te Scherpenzeel/Gld.; na ruim twee jaar weduwnaar te zijn geweest.

Na afloop van die herfstvakantie is hij onderweg naar Doetinchem door een auto-ongeluk zodanig gewond geraakt dat hij slechts één week overleefd heeft.

Al met al is hij naar mijn weten ruim 43 jaar met het onderwijs verbonden geweest, omdat hij al voor de Pieter Oosterlee-school in Amsterdam

Noord of Watergraafsmeer al enkele jaren les heeft gegeven in het lager onderwijs.

Had de P.O.-school niet 8 leerjaren destijds ?

Tot zover een verkorte weergave van zijn loopbaan. Stond het schoolgebouw destijds aan de Orteliusstraat in de wijk 'De Baarsjes' ?

In de hoop en verwachting dat één en ander uw interesse heeft opgewekt, kunt U bij mij altijd indien nodig meer gegevens opvragen.

Met vriendelijke groet, hoogachtend Abr.J. SCHRADERS,

Beste Jaap,

Voor zover jij interesse hebt in de periodes van mijn vader als onderwijzer aan de P.O.-school heb ik de

volgende gegevens hierover verzameld bij mijn broer, die de betreffende aktes hierover in zijn bezit heeft:

De onderwijzersakte behaald voor Leeraren aan de Hervormde Kweekschool voor Onderwijzers en Onderwijzeressen

te Amsterdam op 18 April 1929, deze kweekschool was aangesloten bij de Vereeniging voor Christelijk Volksonderwijs.

Voorgeschiedenis:

Vanaf 19 Augustus 1929 - 31 Maart 1930; tijdelijk onderwijzer te Rijk Haarlemmermeer;

1 April 1930 - 31 Mei 1930; tijdelijk onderwijzer te Berkel Rodenrijs;

1 Juni 1930 - 31 Augustus 1931; vast onderwijzer te Berkel Rodenrijs;

1 September 1931 - 31 Oktober 1935; vast onderwijzer aan de Pr. Julianaschool; Meteorensingel 36 te Tuindorp Oostzaan;

Betreffende de P.O.-school:

1 November 1935 - 31 Maart 1936; tijdelijk onderwijzer te Amsterdam aan de Pieter Oosterlee-school, Orteliusstraat nr. 28;

1 April 1936 - 31 Augustus 1936; tijdelijk onderwijzer te Amsterdam, aan de Christelijke school, Hogeweg 61;

1 September 1936 - 31 December 1936; tijdelijk onderwijzer aan de Pieter Oosterlee-school;

1 Januari 1937 - 31 Augustus 1949 als vast onderwijzer aan de Pieter Oosterlee-school.

Gewaarmerkt door het Bestuur der P. Oosterleeschool te Amsterdam op 15 Juli 1949; (namens het bestuur) ondertekend door W.J. (?) van de Togt.

Hier kan dus worden vastgesteld dat de foto bij de hoofdingang van de Christelijke School aan de Hogeweg nr. 61 al voor 31 Aug. 1936

is gemaakt en dat mijn vader dus pas op zijn vroegst op 1 September 1949 als leraar is begonnen aan de Ambachtsschool te Doetinchem.

Naar ik hoop en verwacht jou met deze gegevens van dienst te zijn geweest en met vriendelijke groet; Bram Schraders te Doetinchem.

Hieronder ettelijke foto ,s uit de verzameling van zijn zoon Bram Schraders

Overigens of alle foto,s van de Pieter Oosterleeschool zijn, dat denk ik niet

Fokker F-7-B, hetzelfde type waar Kingsford Smith in 1931-32(?) mee over de Zuidpool

vloog en round de wereld met Amalia Ehrhard, die later over de Pacific is verdwenen,

er zijn dan ook met dit type Fokker veel record brekende vliegstaaltjes uitgehaald

Meneer Van der Togt kwam soms ineens de klas in om iets tegen de juffrouw te zeggen. Dat mocht hij omdat hij de baas van de school was. Soms ging hij ook op een stoel achterin de klas zitten, of wrong hij zich op een lege plek in een bankje, wat een komisch gezicht was omdat hij een dikke buik had waar zijn vest met de horlogeketting strak overheen zat; dan luisterde hij een tijdje naar de juffrouw als ze een bijbelverhaal vertelde of sommen uitlegde, alsof hijzelf een kind was. Als hij er een paar minuten was, hing het hele lokaal vol met blauwgrijze rook. Als hij weer wegging zei hij: 'Dank u wel, juffrouw. Dag kinderen.'

Hij kwam ook altijd als wij moesten oefenen voor het luchtalarm. Dat gebeurde op twee manieren. Als we in de klas waren, moesten we bij de eerste tonen van de sirene op het dak onder onze bankjes gaan zitten. Bij het oefenen ging natuurlijk niet echt de sirene, maar klapte de juffrouw in haar handen. Samen met meneer Van der Togt keek zij dan of er niet van iemand een arm of been uitstak dat door een

Hallo Jacob, wat vond ik dat leuk, om reactie te krijgen via de Oosterleeschool. Ik ben daar in 1938 op school gekomen in de 2e klas, vanaf een school in Landsmeer. Ik kwam bij juf Hamel in de klas het volgende jaar bij juf Fiege, daarna meneer Schraders, 5e klas bij meneer Nak en de zesde bij meneer v,.d, Togt de laatste 2 klassen waren opleidingsklassen. Frans kregen we van meneer de Jonge. Wij woonden op de Hoofdweg op nr. 113 aan de andere kant van de Postjeskade boven de rijwielstalling en schoenmakerij van van Zijl. Tegenover de Nickeriestraat.

Ik vraag me af wat je van me wilt horen, ik ben dus kennelijk een flink stuk ouder dan jouw groepje, bijna 75 jaar dus weer heel andere belevenissen, ook veel oorlogsherinneringen.

mijn naam is Els Bianchi-van Kasteel. Ik heb met veel genoegen de website bekeken die me veel oude plaatjes terug liet zien van vroeger, met moeder naar het zuigelingenbureau, de kerk in de Vasco da Gamastraat op de achtergrond, De oude Augustinuskerk, de katholieke jongens en meisjesschool in de Orteliusstraat, die een kwartier eerder begonnen dan wij, om vechtpartijen te voorkomen, enfin zo kan ik nog wel een poosje doorgaan. Laat wat van je horen, groeten, Els Bianchi.

Foto van Els Bianchi-van Kasteel , genomen in Artis met een klas van de Pieter Oosterleeschool

De foto van mijn klas was degene in Artis met dat varkentje ervoor. dat mag best op de website,

Namen die ik nog weet zijn, Wim Andriesen, Nico van der Louw, Loes en Mies de Wit, Ans Kallansee, Ria Baarslag? Nellie Donkervliet en Els van Kasteel,

de juf met de donkere kraag is juf Hamel. De foto is gemaakt in Artis ongeveer 1941.-1942 De andere juf ken ik niet

Beste Mevrouw Bianchi

Artis was gewoon geopend in de Oorlogstijd Er zaten op verschillende plaatsen veel onderduikers (Wolvenverblijf, op de hooizolder, boven de wolven etc.

Daar oddergebracht door diverse Artismedewerkers (Die dat van elkaar niet wisten)

Enkele Jaren geleden is er door het Verzetsmuseum de expo "Brood jatten bij de beren" over Artis in de Oorlogstijd

Op onze website staat een korte samenvatting in ons tijdschrift ""Artis "

Hallo met Lucia,

Ik heb op de Pieter Oosterleeschool gezeten van 1951 tot 1957.

Heb ook niet veel herinneringen aan die periode.

Veel namen ken ik dan ook niet meer van oud klasgenoten.

Alleen van mijn vriendinnen zoals Lenie Fakkeldij en Willy Keyzer.

Van leerkrachten zijn alleen de namen Jan van Bommel en dhr Goedhart en

natuurlijk van der Togt bij gebleven.

Misschien kan je er wat mee.

Zoals beloofd een stukje over vroeger. Ik woonde in de Peter Stuyvesantstraat en heb eerst op de Hoofdwegschool op de kleuterschool gezeten. Daarna naar de "grote" school en dat werd de Pieter Oosterleeschool, maar dat was wel een behoorlijk eind lopen hoor. Was niet zo heel erg, want ik kon met mijn grote zus meelopen. Eerst haalden we Joke Bakvis op, die zat bij mijn zuster in de klas en zo liepen wij gedrieen naar school toe.

Vanaf de eerste klas was ik vriendin met Willy Ruisaard zij woonde op de Postjesweg boven de ijzerwarenwinkel tegenover Albert Heijn. A.H. zat op de hoek van de Postjesweg en de Hoofdweg.

Ik heb, zoals ik er op terug kijk een hele leuke schooltijd gehad. Ben in de eerste klas bij juffrouw de Jong gekomen, daarna mevrouw Stoffelsma (was ook een hele lieve juf), die ging ik nog weleens van huis ophalen en dan liepen we samen naar school toe. Zij woonde in een straat achter de Hoofdweg. Enige namen van klasgenootjes, die ik mij nog kan herinneren zijn:

Willy Ruisaard, Ineke Bulk, Etta Baars, Pietje Dekker, Rinse de Jong, Bertje Smit, Eddy van Vliet, Atie Minnema, Dik van Rhenen,Gerda Schouten, Joke Bogaard, Tineke Kools, Alfred van Pareren, Attie Schaasberg, Addy Korver en er zijn er ongetwijfeld nog meer.

Ook nog bij mevrouw Sinner (of Sinnige) in de klas gezeten en wat bij mij is blijven hangen (misschien is het maar 1 keer geweest) is dat wij een keer achterstevoren in of op de banken moesten zitten en zo het Wilhelmus zingen. Later is zij ziek geworden en volgens mij niet meer terug gekomen. De heer Roozendaal gehad en natuurlijk, wie niet, de heer van der Togt. Ook zat ik bij de heer van der Togt op een zangclub, die oefende in de Vasco da Gamastraat en dan ook de uitvoeringen in het Concertgebouw zijn mij bijgebleven. Wat ook heel bijzonder was, dat je al in de vierde klas kon beginnen met franse les en vanaf de vijfde met engelse les. Dus ook allemaal gedaan. Wat ook altijd bijblijft zijn de kratten met melkflesjes, die achter het hek bij de kachel stonden, zodat de kou er af was.

En dan tja het buiten spelen met de klasgenootjes was altijd weer een feest. Ook het winkeltje op de hoek van de Orteliusstraat en de Postjesweg had iets bijzonders. Het waren twee dames die daar beelden verkochten en ook snoep. Met vriendin Willy gingen wij daar altijd wel even naar binnen. Het was zelfs zo, dat zij niet eens in de gaten hadden, dat wij met oude dubbeltjes betaalden, die niet meer geldig waren..........en de snoepjes smaakten prima hoor.

Ook de handwerklessen van mevrouw Ket waren altijd bijzonder, daar boven in het nokje van het gebouw. Dan was er nog meester Oenema en de gymleraar de heer Meyst (dacht ik) en juffrouw Fiege een fantastische juf voor de school en later schoolhoofd.

Toen ik in de vijfde klas zat zijn wij verhuisd naar de Derkinderenstraat Overtoomseveld en ben toen van school gegaan. Naar de Julianaschool in de Jan Tooropstraat, maar helaas dat was het toch niet helemaal, dus weer terug naar de Pieter Oosterleeschool. Heerlijk was dat, maar ja ik moest toen overblijven, want het was tekort tijd om tussen de middag naar huis tegaan en dan weer terug. Daar was het volgende op gevonden ik mocht met mijn pakje brood met mijn vriendin Willy mee en bij haar thuis eten, dat was een geweldige oplossing. Het was ook altijd erg leuk bij haar thuis en een pracht oplossing voor mij.

Het is misschien nog leuk te vertellen, dat ik een jaar geleden via de schoolbank een klasgenoot tegen ben gekomen en daar nu af en toe mee schrijf en ook oude herinneringen ophaal.

Verder ja wat een ieder al schreef kan ik alleen maar onderstrepen en zeggen, dat ik het een hele fijne tijd heb gevonden.

Heel leuk om de verhalen ook van anderen te lezen en wens een ieder, die dit lezen een fijne toekomst toe. En uiteraard een pluim voor Jacob Zwart, die dit toch mogelijk heeft gemaakt voor ons heel hartelijk bedankt Jacob.

Hartelijke groeten aan een ieder van Astrid Rauwe-Oosterink

Beste Jacob,

Met belangstelling heb ik alle informatie gelezen over de Pieter Oosterleeschool op jouw website.

Daarbij had ik speciale aandacht voor 'juf Fiege', bij mij beter bekend als 'tante Dien'. 'Juf Fiege' was een nicht van mijn oma en wij (mijn oma, mijn ouders) hebben altijd veel contact gehad. Ik las op jouw website dat 'juf Fiege' in 1958 de Pieter Oosterleeschool verlaten zou hebben. Dat klopt niet. Ze heeft er in ieder geval in 1970 haar 40-jarig jubileum gevierd (zie krantenknipsel als bijlage). Ik vermoed dat ze er zelfs tot haar pensioen heeft gezeten.

Dat zal in 1975 geweest zijn, want toen werd ze 65 (geboren in Amsterdam op 30 november 1910).

'Juf Fiege' woonde inderdaad in de Trompstraat, samen met haar ouders en twee (eveneens ongetrouwde) zussen (waaronder nog een onderwijzeres).

Na het overlijden van beide ouders zijn de drie zussen bij elkaar blijven wonen. Ergens halverwege de jaren zeventig hebben ze een overstroming gehad in het huis in de Trompstraat.

Hierdoor zijn ze veel persoonlijke bezittingen kwijt geraakt (oa foto's). Bovendien stonk het huis nadat dit gebeurd was. Het was de directe aanleiding om Amsterdam te verlaten en naar Winterswijk te verhuizen (waar ze al een zomerhuisje hadden).

De Randstad bleef echter trekken en toen ze echt ouder werden (ergens in de jaren 80) zijn ze uit Winterswijk vertrokken. Hun laatste jaren sleten ze in een serviceflat in Haarlem, waar alle drie de zussen overleden. 'Juf Fiege' overleed op 14 april 2000, 89 jaar oud.

Haar laatste tocht was terug naar Amsterdam, waar ze in een familiegraf werd bijgezet (Petruskerkje).

Bijgaand ook nog een foto van 'juf Fiege'. En mochten er nog foto's van haar in omloop zijn (actief, op school), dan ben ik zeer geïnteresseerd.

Groet,

Marc Alferink

Nog een reactie op enkele opmerkingen van jou:

Het boek van Willem van Toorn ken ik.

Vlak voordat juf Fiege overleed, heeft Willem van Toorn (via, via) contact gezocht met juf Fiege. Tot een ontmoeting is het echter niet meer gekomen.

Met name de gebeurtenis met de rode kool wist ze zich nog heel goed te herinneren. Het speelde zich af in de hongerwinter (juf Fiege was immers 30 november jarig).

De zuster van juf Fiege heeft niet op de Juliana van Stolbergschool gewerkt, maar op de Dr. de Visserschool Tot haar overlijden heeft juf Fiege contact gehad met dhr. Vork, lange tijd conciërge op de Pieter Oosterleeschool.

Een adres heb ik helaas niet. Van mijn moeder hoorde ik dat hij na het overlijden van juf Fiege verhuisd is.

Hij woont nog wel in (of anders in de zeer directe omgeving van) Amsterdam.

Mocht mijn moeder zijn adres nog ergens vinden, dan zal ze het doorgeven bijgaand nog twee foto's van juf Fiege: één uit 1929 toen ze geslaagd was voor haar (onderwijzers)examen en één uit ca. 1940 (op school) de foto's en het krantenknipsel mag je op de website zetten

Een stukje tekst uit het boek van Willem v Toorn, over Juf Fiege en de Rooie kool

Het verhaal speelt zich af tijdens de Hongerwinter (November ) in de 2e Wereldoorlog

Juffrouw Fiege was in de winter jarig

Al dagen van tevoren vertelden kinderen heimelijk wat ze gingen geven:een stuk zeep, een zakdoek waar een moeder initialen op had geborduurd, twee kaarsen voor Kerstmis, een doosje met vier bonbons.

In de eerste klas had ik een klein flesje Boldoot gegeven dat mijn moeder nog had.

Nu was het veel moeilijker om iets te vinden. Zeep en andere toiletartilelen en textiel waren op de bon. ,, Wanneer is het , 'vroeg mijn vader.

Donderdag zei ik Dan zorg ik dat je wat hebt, zei hij. Ik was er niet gerust op. Hoe moest mijn vader aan een mooi cadeautje komen ?

Hij kon toch geen zakdoeken borduren. Woesdagavond vroeg ik wat hij had gevonden. Wou je het soms mee naar bed nemen.

Neen

Met twee woorden, zei mijn moeder

Neen, vader

Morgenvroeg is het er, zei hij

Mijn broers waren al naar school toen ik mij de volgende ochtend in de winkel meldde. O ja , je cadeau, zei mijn vader

Hij pakte een rode kool uit de bak, wikkelde die netjes in een krant, bond er een touwtje omheen van de rol die naast de weegschaal hing en stopte hem in mijn armen!!!

Is die voor de juffrouw ? vroeg ik. Ik dacht dat hij me voor de gek hield, maar hij keek doodernstig

Ja, en feliciteer haar ook namens moeder en mij. Het is geen cadeautje, zei ik. Het is Groente !!!!

Ik voelde de tranen in mijn ogen prikken. Mijn benen trilden, ik had het gevoel dat ik er geen stap mee zou kunnen zetten zonder erdoor heen te zakken.

Je zal zien hoe blij ze ermee is, zei hij. Ga maar gauw, anders kom je te laat.

Ik was blij dat het donker was. Ik hield het rare pak onder mijn jas tot we binnen waren, Alle kinderen stonden in de rij bij het tafeltje van juffrouw Fiege om haar een hand en hun cadeautje te geven.

Mijn benen trilde nog steeds en ik had het gevoel dat ze allemaal naar mij keken, ook al probeerde ik het pak zo te houden dat er niets van te zien was.

Wat een groot cadeau, zei de juffrouw. Ik ben benieuwd wat het is. Ik beet hard op mijn tanden om niet te laten zien dat ik bijna moest huilen, en keek naar de grond.

Ik hoorde geritsel en het geluid van iemand die verrast zijn adem inhoudt, O, wat een prachtig cadeau, zei ze zacht.

Toen ik weer durfde kijken, zag ik dat de tranen langs haar wangen liepen. Wat een prachtig cadeau. Dankjewel

Wil je ook je ouders wel bedanken. De enorme rode kool lag in al zijn naaktheid tussen de kleine cadeautjes.

Ik durfde om mij heen te kijken naar de andere kinderen. Niemand lachte, het leek eerder of ze een soort bewondering naar mij keken, Ik ging gauw zitten.

Zie je welk, zei mijn vader toen ik thuis kwam en vertelde dat de juffrouw had gehuild. En tegen mijn moeder, die voor een klant zuurkool uit het vat schepte, Die mensen werken toch ook maar voor een hongerloontje

Dat is allemaal idealisme

Elke stomme secretaresse die alleen maar hoeft op te schrijven wat haar baas zegt, verdient meer !!!!!!

-----------------------------------------------------------------------------------

Hallo,

Mijn naam is Stan van Bronkhorst. Van ongeveer 1961

( weet het niet meer precies) tot 1967 heb ik op de Pieter Oosterleeschool gezeten.

Na de kleuterschool Vergeet mij Nietje in de Willem Schoutenstraat.

Ik kan het mij niet meer in detail herinneren, maar in de 1e of 2e klas hadden we een juffrouw Schaap volgens mij.

De 4e en 5e klas waren gecombineerd en werd er les gegeven door meester Visser,

die ook het harmonium bespeelde, een man met een grote baard die sandalen droeg.

In de 6e klas kregen we juffrouw Fiege, wat een lieve mevrouw was dat.

De hele schooltijd doet me denken aan een heel beschermde tijd,

ik kan mij niet herinneren dat ik ooit met tegenzin naar school ging.

Het was ook in dezelfde straat waar ik woonde. Ik kan mij nog de toneelstukken herinneren

aan het einde schooljaar, in de gymzaal op een podium.

En hoe warm de toneelspots waren. Ook de flesjes melk en de oliekachel.

Ooit was er nieuw linoleum gelegd en moesten we een tijd met slofjes aan naar binnen.

De echte schoolbanken waren er bijna niet meer, we hadden een tafeltje met wel

een pennenbak en een inktpot.

Mooie tijd, daarna moest ik naar de Dr Plesmanschool, aan de Marius Bauerstraat,

wat een vreselijke school vond ik dat.

Heel wat anders als de Pieter Oosterleeschool.

Ik heb altijd in Amsterdam West gewoond, de laatste 19 jaar tot 2006

in landelijk Amsterdam West.

Ik woon nu met mijn paarden en gezin in Gelderland.

Groeten,

Stan

Klik op de Bijdrage van Rik van Leeuwen

Beste Jaap Zwart,

Ik heb met veel plezier uw website bekeken.

Ik zat op de P. Oosterlee school van 1955 tot 1961.

Mijn broer bezocht dezelfde school van 1952 tot 1958.

Ik heb genoten van de fraaie foto's van dat gedeelte van de stad en de verhalen.

Veel daarvan zijn wel een beetje voor mijn tijd, maar er kwamen toch erg veel dingen weer in mijn gedachten naar boven. Inmiddels staat de site in mijn "Favorits".

Jacob, bedankt voor je reactie.

Heb de site inderdaad uitge"googled".

We moeten wel tegelijk op de PO school hebben gezeten, want ik zat er op van

Ben daarna naar het Christelijk Lyceum West gegaan.

Veel namen op je website ken ik ook en met sommigen heb ik ook contact sinds ik op Schoolbank aan het rommelen ben.

Daar zitten bijvoorbeeld bij: Barend vd Eijkel en Hans vd Kamp (zat met hen op het CLW). Irene van Gestel heb ik een paar maanden geleden wat mee gecorrespondeerd. Zij was een vriendin van een jeugdvriendinnetje van me.

Ook Jan Uittewaal was een poosje een kameraad. Volgens mij hadden ze een slagerij op de Postjesweg.

Ik begrijp dat jij op de Juliana van Stolberg school hebt gezeten en hoewel ik daar weinig van weet, (doordat ik op de PO) zat, was alles toch dicht bij elkaar en ken ik er dus diversen van.

Ik denk dat je net een jaar achter mijn broer aan zat op de PO.

De naam vd Broek komt me natuurlijk bekend voor, ik kan me ook nog Wim vd Broek herinneren, hij was een beetje mank.

Ik ga beslist nog wat foto's en zo voor je zoeken als ik daar de tijd voor heb. Je kunt ook al wat foto’s op Schoolbank.nl vinden.

Mijn leraren op de PO school waren natuurlijk Meneer vd Togt(heb ik foto’s van als dirigent van het koor Zanggenot), Meneer Roosendaal (heb ik ook nog een foto van), Juffrouw de Jong, meneer Oenema, Juffrouw Ket (handwerken), meneer Meyst (Gymnastiek), Mevrouw Kommer, Meffrouw Stoffelsma, Mevrouw Van Sweden (secretaresse van het schoolhoofd).

Grappig dat je die oude absentielijsten hebt gevonden, denk dat dat tegenwoordig niet meer wordt bijgehouden, haha. Ik woonde in die tijd in de

Orteliusstraat, dicht bij de Jan van Galenstraat (tussen Jan Evertsen en Jan van Galen). Op één hoog woonde Fred van Cooten, die zat ook op de PO en ongeveer zo oud als jij denk ik.

Heb ik later ook nog wel ontmoet, maar denk al vier jaar niet meer.

Woonde nog altijd in de Orteliusstraat.

Tenslotte nog even een reactie op je opmerking dat het lijkt of ik erg ver weg zit. dat klopt: Ik zit op dit moment in een plaatsje dat KouAn heet en ongeveer

25 kilometer onder Taizhou ligt in de Jiangsu Provincie in China.

Een kleine 300 kilometer westelijk van Shanghai de Yangtse rivier op.

Ik werk voor een Nederlands rederij (Seatrade Groningen bv) en heb hier de leiding van het bouwtoezicht voor drie containerschepen. Zit hier nu bijna een jaar en moet nog een jaartje. De eerste wordt eind september opgeleverd en ik hoop dat volgend jaar mei het derde (en laatste) schip de werf zal verlaten.

De naam "toritec" is meer een schuilnaam, die ik heb "geleend" van een Japanse collega die een eigen bedrijf heeft met die naam. Met hem heb ik drie jaar in Japan samengewerkt en we zijn goede vrienden geworden.

Zo, dan ben je een beetje op de hoogte van mijn historie, kom beslist nog wel terug met meer info, maar op deze afstand kan het even duren. Succes met de website, ik houd het in de gaten.

Hallo Jaap,

Ik ben Nel van den Broek een zus van Jeanne Klein-van den Broek en ik moet even reageren op je geweldige site van de mij nog zo vertrouwde school.

Ineens zag ik het weer voor mij het statige stenen gebouw met de tegeltje van binnen, geweldig.

Ik heb eens mijn oude school rapport opgezocht en ik heb op de P.O.school gelopen van 1954 t/m 1960.

Bekende namen hebben mijn rapport ondertekend, zoals meester Stoffelman en twee jaar juf. Sinner die als je niet oplette je een tik met haar rietje op je vingers gaf , daar waren wij als kind bang voor maar zij gaf je ook mooie plaatjes in je schrift als je goed je best gedaan had dus het was heel dubbel.

Zij is mij altijd bijgebleven en natuurlijk juf. Fiege wat een schat van een juf was dat.

Het staat mij bij dat zij last had van struma, dat maakte indruk op mij als kind.

Dan heb ik nog een jaar meester Oenema en meester Roosendaal gehad, zijn zoon zat ook bij ons in de klas.

Dan de 6de klas natuurlijk mijnheer v.d. Togt, een echter meester waar je tegenop keek en de zangles is mij ook nog heel goed bijgebleven dat was altijd geweldig er werd heel wat gezongen in een koor.

Ik mail bij "ons in de klas" omdat de laatste jaren ook mijn broer Wim van den Broek bij mij in de klas kwam.

Ik heb zijn naam al meerdere keren gelezen en ja hij liep een beetje mank.

Wim heeft jaren in een sanatorium in Laren gelegen omdat hij T.B.C. in zijn been had, dat was toen een hele lange genezigsproces.

Nel en Willem van den Broek

Het eerste jaar 1959 kwam Wim nog in zijn rolstoel naar school later liep hij met een kruk. Ik zou willen vragen of er nog kinderen van die jaren 1954 tm. 1960 ons herinneren. Ik herinner mij Marianne Hardonk, Astrid Mertens, Ellie Rus die volgens mij heel jong gestorven is, wie weet daar iets van?

Wij woonden op de Orteliuskade en mijn vader werd door veel kinderen opa genoemd van de boerderij.

Maar het e.e.a. weet je natuurlijk al van Jeanne.

Ik zou het leuk vinden als er foto's van die tijd waren van onze klas, werden er toen ook klasse foto's gemaakt?

Alles wat ik heb is een schoolfoto van Wim en mijzelf en ik kan aan Jeanne vragen of zij die even wilt scannen en misschien is het leuk om die met mijn oproep op de site te plaatsen?.

Wie oh wie heeft er nog foto's van die tijd?. Wij blijven alles volgen en hartelijke groet,

Nel van Elten - van den Broek.

Hallo mijn naam is Mary Blanket,

Ik heb op de Pieter Oosterleeschool gezeten van 1951 tot 1958.Ik heb de site bekeken,geweldig,er kwamen bij mij veel herinneringen boven.

Leuk die fotos van de binnenkant van de school.Ik was echt weer even terug in de tijd.

Kan me zeker nog een aantal namen herinneren die bij mij in de kas zaten.Anneke Scherpenhuizen,

Edith Holty,Thea Schok,Manna Kommer,Astrid Schoten,Mary Lina,Joke Kruk,Hennie Schinning,Johanna Huizinga,Nelly Horsman,Joke v.D Waag,Regina Oosterink,Janny Jansen,Wim v Vliet,Wim Pekelharing,eerlijk gezegd heb ik met de jongens meer moeite.Leerkrachten meneer oenema,Meester Vrijmoeth,meneer v.d Togt,juffrouw Ket,jufrouw de Jong.

Helaas heb ik op de fotos niemand kunnen ontdekken die mij bekend voor kwamen.

Zelf heb ik geen fotos meer uit die tijd jammer genoeg.Maar misschien zijn er nog anderen die ze wel hebben.

Ik woonde op de orteliuskade nr 13 en Anneke Scherpenhuizen haalde mij altijd af om naar school te gaan,zij woonde in de orteliusstraat nr 121.

Hoop dat jullie iets hebben aan deze informatie,

hartelijke groeten van Mary Blanket

Mevr. en Meneer van Bommel