Beste heer Zwart,

 

Met interesse heb ik uw site over de Pieter Oosterleeschool gelezen.

Ik heb zelf begin jaren 70 op deze school gezeten en heb het afscheid van juffrouw Fiege zelf meegemaakt.

 Ik zat in de 6e klas in het schooljaar 1973/1974 waarin we midden in het schooljaar afscheid namen van juffrouw Fiege.

 Mijn herinneringen tonen mij het beeld dat we op de trappen stonden en dat zij met tranen in haar ogen ergens op de helft

van het trappenhuis stond.

Zo liepen wij allemaal langs haar en zeiden haar gedag.

 Van tevoren hadden we als haar leerlingen al de hele dag allerlei aktiviteiten gedaan.

 

Volgens mijn herinnering was de juf in die tijd al vaak ziek geweest.

Ze had het inderdaad over haar (vakantie) huis in Winterswijk waar ze wilde gaan wonen.

Ik kan mij niet herinneren dat ze sprak over de Trompstraat.

Juf Fiege was in mijn tijd een hele lieve juf waarvoor we respect hadden.

 

De opvolger voor juf Fiege was meester van Veldhoven.

 Hij nam het onderwijs in de 6e klas over maar werd naar mijn weten geen schoolhoofd.

Een vriendelijke man die op een modernere manier onderwijs wilde geven en de kinderen meer vrijheid gaf.

 

Juf Fiege was indertijd de hoofdonderwijzeres.

Echter, min of meer acterend hoofd was naar mijn herinnering meester Visser, onderwijzer in de 5e klas. Een grote corpulente en voor ons zeer strenge en sterke man

vaak in het zwart gekleed met pet en baard.

 Voor ons indertijd moeilijk in te schatten man; angst en respect liepen door elkaar heen.

Maar als ik terugdenk aan deze man denk ik dat hij niets dan goeds in de zin had voor ons en de school.

 Dit blijkt vooral aan de vele evenementen die hij en de andere onderwijzers organiseerden: Kerstavond, Bloembollenfeest, Sportdagen, Schoolreizen, Schoolzwemmen etc...

Ook waren we indertijd nauw betrokken bij zijn huwelijksfeest met een mevrouw die naar ik meen Olivia heette.en Meester Visser speelde piano en

liet ons zingen.

 We moesten dan netjes zingen en om de amsterdamse uitspraak van de ij of ei te vermijden moesten we ee zingen. 

 Wij jongens vonden het een uitdaging om met meester Visser te stoeien.

Je wist van tevoren dat hij je middels het pijnlijk buigen van de handen of vingers op de grond zou krijgen.

 Ik herinner me dat we dat leuk vonden.

Ik ben zeer benieuwd of iemand weet hoe het gaat met meester Visser.

 

Meester van Delft (4e klas) heb ik slechts een half jaar meegemaakt.

Een populaire energieke jongere meester die toch wel eens minder fraai uit de hoek kon komen. Hij werd na een half jaar midden in het

schooljaar langdurig ziek en de klas werd opgedeeld.

 Op deze manier heb ik dus 1.5 jaar van meester Visser onderwijs gehad.

 

Juffrouw Leeflang was de onderwijzeres van de derde klas.

Een lieve mevrouw die mij heeft opgevangen toen ik mijn eerste schreden op de P.O. school zette.

 

Later in 1980 is er een reunie geweest die ik heb bijgewoond.

 Ik kan mij echter niet meer met zekerheid herinneren welke onderwijzers uit mijn tijd toen aanwezig waren.

 Volgens mij slechts een onderwijzeres uit de 2e klas Juf Donselaar.

Ik heb toen echter wel een aantal klasgenoten weer ontmoet wat de reunie zeer geslaagd maakte.

 

De Pieter Oosterleeschool in de eerste helft van de jaren 70 was een goede school.

Op de middelbare school hadden we een streepje voor als je van de P.O. school afkwam.

Het was ook een actieve school met veel evenementen.

De school was klein. karakteristiek voor deze school (naast de bouwstijl) waren de kastanjebomen.

Tijdens de pauzes renden we zo snel mogelijk naar buiten om zoveel mogelijk kastanjes te rapen.

 

Ik heb zelf nog niet kunnen achterhalen waarom de Pieter Oosterleeschool werd opgeheven en de Kleine Prins werd gevestigd.

 Ik verwacht dat juist het de kleinschaligheid was die deze school de das

omdeed.

Misschien dat u mij meer informatie kunt geven.

 

Ik heb in de Orteliusstraat op nummer 112 gewoond en kan me veel herinneren over de tijd dat men bezig was het Rembrandt park aan te

leggen. Een waar speel paradijs voor ons.

 Het opgespoten zand, het jongensland, de vuurtjes die toen nog gestookt mochten worden, de speeltuin met de bollen, sleetje rijden op de bergen en vooral veel

voetballen. Later rolschaatsen op het nieuwe asfalt van het park. Etc..

 

 

Met vriendelijke groet

Rik van Leeuwen